روانشناسی افکارمثبت آرامش درون

🖥 این فولدر رو به تلگرامتون اضافه کنید و دیگه دنبال روانشناس، فیلم آموزشی، کتاب،فیلتر شکن و جزوه  که هر روز بهش نیاز داری نگرد!🔽🙏🏻🌹 https://t.me/addlist/R7FQ9RdU0jYwMTk0 زمان ⏳️ محدوده زودتر عضو بشید

📌برترین کانالهای Vip درتلگرام 👈🏻 ادبیات 👉🏻 👈🏻 قانون جذب 👉🏻 👈🏻 آموزش زبان👉🏻 👈🏻علمی👉🏻 👈🏻 موسیقی👉🏻 👈🏻 حقوقی 👉🏻 👈🏻 روانشناسی 👉🏻 👈🏻 درمانی 👉🏻 👈🏻موفقیت👉🏻 پیشنهاد ویژه امشب😍👇🏻 انرژی درمانی 🔷مسیرموفقیت‌رابا ما طی‌کنید🔷

ذهن خودت را نگاه کن: آن یک میمون است ، یک میمون بازیگوش. برای ۳۰ دقیقه هرچه به ذهنت می ‌آید را روی کاغذی بنویس و آن را به هر کسی که می ‌خواهی نشان بده. همه آن ‌ها ‌گواهی خواهند داد که تو یک دیوانه ‌ای.

شکارچی بزرگ آن است ، که خود را شکار می کند. همواره هشیارانه در صحرای زندگی ، در پی شکار خود است. به اوصافش می نگرد ، به خواسته هایش می نگرد ، به احساسات و عواطفش می نگرد ، و در هر ماجرایی ، چون عقابی تیز چنگ بر سرشان فرود آمده ، شکارشان کرده ، و از روح و جانش بر می چیند. سلوک سالکان ، چون شکار شکارچیان است ، منتها نه شکار دیگری که شکار خود. او اینگونه طمع ، حسد، خودخواهی ، تکبر و منیّت را شکار کرده و از شرّشان خلاص میشود.

«پادشاهیِ درون و اشتباهِ هزاران ‌ساله» تمامِ ساختارهای معابد و نجات‌دهندگانِ بیرونی بر پایهٔ یک اشتباهِ ساده شکل گرفتند: اشتباه بودنِ آدرس! بشر هزاران سال قدرت و حقیقت را در بیرونی از خود جستجو کرد و از درونِ خویش غافل ماند. پادشاهیِ اقتدار و آزادی دقیقاً پشتِ چشمانِ خودِ شما قرار دارد. هیچ موجودی در روی زمین یا کیهان بینِ شما و سرچشمه نایستاده است. کوتاه‌ ترین مسیر تا سرچشمه ، فاصله‌ای است که در سکوت و با نشستن در درونِ خود طی می‌ کنید. وقتی آدرسِ درست را پیدا کنید ، تمامِ جستجوهای بیرونی به پایان می ‌رسند. شما نیازی به جنگیدن با باورهای قدیمی یا اثباتِ خود به دیگران ندارید. حضورِ آرامِ شما ، قوی ‌ترین پاسخ به تمامِ سوالاتِ جهان است شما خودِ معبد و خودِ سرچشمه‌ اید ؛ درونِ خود به آرامش برسید. با هر نفس ، فرکانسِ اصیل و آزادِ خود را زندگی کنید. اکنون زمان آن رسیده است که برخیزید...» سایت اسرار درون: 🆔

انسانی که به شناخت خويش نرسيده باشد، بی سواد حقيقی است، هر چند تمام کتاب های دنيا را خوانده باشد...! اگر درونت پر از خشم، نفرت، خودخواهی و غرور، حسادت و زباله‌های ديگر است، بدان که هيچگاه چيزی را نياموخته‌ای و هنوز رشد نکرده ای ...

خشم احساسی است كه باعث میشود زبانتان سریعتر از فكرتان عمل كند. هنگام عصبانیت حرف نزنیم و تصمیم نگیریم.

بدترین نوع زندان، زندانی است که نه میله های آهنی دارد نه دیوارهای بلند نه دست بندهای فلزی آن زندان، سلول خودمان و باورهایمان است.

روشن بین بودن درباره باورهای خود و دیگران ما را از شر دام هایی که در افکار خود ساخته ایم رها میکند.

نفرت باعث ویرانی روح و خنثی شدن دعا میشود.

از کنـــــترل کردن همه چیز دست بردار زندگی جاری است و ذات آن تحول و دگرگونی است. هر چقدر در برابر زندگی جبهه بگیری ، بیشتر رنـــج می بری. هر موقع که بخواهی اوضاع و شرایط زندگی را کنــــترل کنی ، حالت اضـــطراب و فشار عصبی به تو دست می دهد که همین باعث تولید انرژی منفی می شود.

هر وقت فکر میکنم که من میتوانم و به کسی نیاز ندارم در نهایت بی ایمانی غوطه ور هستم خــدایا یاریم کن

ناخودآگاه در واقع چیزی جدا از آگاهی نیست؛ بلکه درجه‌ای پایین‌تر از آگاهی است. آگاهی و ناخودآگاهی مرزهای ثابت ندارند و دائماً تغییر می‌کنند. وقتی خشمگین، خواب‌آلود یا بی‌حس هستیم، ناخودآگاه بیشتر می‌شود و وقتی کاملاً هشیار و حاضر هستیم، آگاهی گسترش پیدا می‌کند. برای مواجهه با ناخودآگاه، تمرکز کافی نیست؛ مراقبه لازم است. تمرکز مانند چراغ‌قوه‌ای است که فقط یک نقطه را روشن می‌کند و بقیه را در تاریکی می‌گذارد؛ اما مراقبه مانند شعله‌ای است که بدون محدود شدن به یک نقطه، همه‌چیز را روشن می‌کند. مشاهده عمیق و بدون قضاوت است؛ یعنی دیدن آنچه درون ما اتفاق می‌افتد، بدون اینکه فوراً آن را خوب یا بد، درست یا غلط بدانیم. شناختن خود، پیش‌شرط تحول است. تا زمانی که نقاب‌ها، عادت‌ها، سرکوب‌ها و تصویر ساختگی‌ای را که از خود ساخته‌ایم نبینیم، تغییر واقعی امکان‌پذیر نیست. تحول زمانی آغاز می‌شود که انسان بتواند با واقعیت خودش، بدون فریب و بدون نقاب، روبه‌رو شود. بنابراین به‌جای اینکه پیشاپیش دربارهٔ چیزی تصمیم بگیریم که «ممکن است» یا «ممکن نیست»، باید آن را تجربه کنیم. «تا زمانی که تجربه نکرده‌ای، تصمیم نگیر. تا زمانی که خودت ندانسته‌ای، تصمیم نگیر. هرگز از پیش تصمیم نگیر.» فقط فکر کردن دربارهٔ آگاهی کافی نیست؛ باید آن را در تجربهٔ مستقیم خودمان کشف کنیم.

تو به خانه و خوراك احتياج داري، به پول و پوشاك احتياج داري، اما آنها نبايد هر چيز و همه چيز تو شوند. بايد زمان و مكاني را به كاوش درون اختصاص دهي اين همان چيزي است كه: مراقبه ناميده مي شود، با خويش نشستن، با خويش بودن در اختيار دنياي درون قرار داشتن اين در اختيار بودن، اين باز و پذيرا بودن، تو را نه به روي خويشتن خودت، بلكه به روي خويشتن هستي مي گشايد. تو تا زماني كه نداني زندگي چيست، زندگي ات پوچ و بيهوده خواهد ماند و در بيهودگي به سر خواهي برد. تو فقط بايد كمي هشيارتر و حساس تر شوي، تو با ديدن خويش، دوباره متولد مي شوي پيوستن به خويش، تولد دوباره توست تولد واقعي توست و در آن حال، تو دوباره به دنيا می آيی.

«ناخودآگاه فقط از طریق آگاهی می‌تواند دگرگون شود. دشوار است، اما راه دیگری وجود ندارد. روش‌های بسیاری برای آگاه بودن وجود دارد، اما آگاهی ضروری است. می‌توانی از روش‌هایی برای آگاه شدن استفاده کنی، اما در نهایت باید خودت آگاه باشی. اگر کسی بپرسد آیا راهی برای از میان بردن تاریکی جز نور وجود دارد، هرچقدر هم دشوار باشد، پاسخ این است: تنها راه، آوردن نور است؛ زیرا تاریکی چیزی جز نبودِ نور نیست. ناخودآگاهی نیز چیزی جز نبودِ آگاهی نیست.»

#روشن_ضمیر_کیست؟ شخص روشن ضمیر کسی است که: انواع مختلف مراحلی را که تو از آن عبور میکنی، او گذرانده است. او کاملا از تمام حالات ممکن انسانی آگاه است. او تمام رنج هایی را که تو میکشی، کشیده است. و تمام امکانات هستی انسانی را زندگی کرده. او پس از هزاران زندگی اینک رسیده است. هیچ چیز برای او ناشناخته نیست. پس هر گاه با شخص بیداری(روشن ضمیر) روبه رو شدی، او شروع میکند مانند یک کتاب تو را خواندن. تمام زندگی نامه ی تو در سراسر وجودت نوشته شده. در بدنت، در ذهنت، در آگاهیت، در ناآگاهیت، تمام زندگی نامه ی تو در دسترس است. و در یک لحظه قابل دسترسی است. تو کاملا منعکس شده ای.                

خودت باش... همه دنیا به درک... خودت باش... بیخیال حرف مردم... خودت باش... مگه‌چند بار قراره زندگی کنی؟ خودت باش... میگی مردم چی‌میگن؟ همین مردم اگه پیروز بشی رفیقتن. اگه ببازی دشمنت. ارزششو ندارن... خودت باش..‌. ده سال دیگه‌کدومشونو مگه‌قراره ببینی که‌انقد برا حرفشون ارزش قائلی... خودت باش... سرمایه زندگی سرمایه خیلی مهمیه.اجازه نده حرف بقیه آشفتت کنه... خودت باش... خودت باش دوست من... خودت باش...

آنچه در پیش ماست ، و آنچه در پس ما ، در مقایسه با آنچه در درون ماست چیزی نیستند. خودشناسی کن درونت را بجو به خدایت میرسی

انسان همیشه از خودش فرار می ‌کند. خود را با کار ، روابط ، سرگرمی ، جاه ‌طلبی یا حتی عبادت مشغول می‌ کند تا مجبور نباشد با تنهایی درونش روبرو شود. اما هر چه بیشتر فرار کنی ، بیشتر گم می ‌شوی. روزی باید بایستی ، سکوت کنی و به درونت نگاه کنی. شاید در ابتدا چیزی جز آشفتگی نبینی ، اما اگر صبور باشی و فقط شاهد بمانی ، آن آشفتگی نیز فرو می ‌نشیند. درست همان ‌گونه که گل ‌ولایِ آب ، اگر دست از هم زدنش برداری ، خودبه‌خود ته ‌نشین می‌شود. آنگاه برای نخستین بار، زلالیِ وجودت را خواهی دید؛ جایی که نه ترسی هست، نه تقلیدی، نه نیازی به تأیید دیگران. همان جا آغاز #آزادی_حقیقی است

خداوند افرادی را وارد زندگی شما می‎کند تا شما همانند معجزه‎ای آن‌ها را به سوی سرنوشت ‏شان سوق دهید. به نسبتی که شما آن‏ را بالا بکشید، خودِ شما بالاتر می‎ روید. به نسبتی که نیازهای آن‏ها را برطرف کنید، خداوند نیازهای شما را برطرف می‎کند. خلاف این امر هم صادق است. اگر شما حاضر نیستید زمانی را به دیگران اختصاص دهید، دیگران هم زمانی را به شما اختصاص نمی‌دهند. اگر شما تنها به تحقق رویای خود می‌اندیشید و حاضر نیستید دیگران را در مسیر رویاهای‎شان یاری کنید، در نقطه‎ای گیر خواهید افتاد و جلوتر نخواهید رفت. اگر می‌خواهید به حداکثر توانایی خود دست یابید، به دیگران کمک کنید که آن‎ها نیز به حداکثر توانایی‎شان دست یابند. این موضوع دقیقاً همانند یک بومرنگ عمل می‎کند. هنگامی که دست دیگران را می‎گیرید و بالا می‏‌کشید، عمل خیر شما به خودتان برمی‎گردد. به همین علت وقتی کار خیر انجام می‌دهید مغز شما ده برابر بیشتر با ترشح دوپامین به شما پاداش می‌دهد و شما حس سرخوشی دارید.