uz
Feedback
•کـولیِ دوره‌گـرد•

•کـولیِ دوره‌گـرد•

Kanalga Telegram’da o‘tish

کالبد شکافیِ یک ذهن مبتلا! •اشعار و اندیشه‌ها• برای پس از مرگم می‌نویسم؛ تا بعد از من، میراثی به جا ماند از واژه‌ها. 👤 راحـیلِ دیـبا ارتباط با من: @Koliairbot چنل روانشناسی: @HichKoja

Ko'proq ko'rsatish
Eron273 151Toif belgilanmagan
690
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
Ma'lumot yo'q7 kun
Ma'lumot yo'q30 kun
Postlar arxiv
بوی تعفن منِ واقعیم زده بالا داره خفم می‌کنه

قبل از اینکه از خودت بپرسی: من کیم؟ باید بپرسی: من چرا خودم و نمی‌کشم؟ (به چه دلیل زندم؟)

وقتی همتون گفتید که برای برگشتنم صبر می‌کنید... و تایم‌های مشاورتون و کنسل نکردید؛ روی سطح پوستم احساس خنکی کردم توی چشمام نم و توی قلبم احساس روشنی :) احساس می‌کنم دیگه چیزی از زندگی نمی‌خوام...

آمریکا هر غلطی بخواهد می‌تواند بکند!

هیچکس حقیقت و با چشمای بسته متوجه نمیشه

خوشی‌های ارزون همیشه گرون تموم میشن

You are my everything

کارم داشتید، اینجا پیام بذارید 👇🏻 @Koliairbot

بچه‌هایی که قدم رنجه کردید توی فضای ذهن من اجازه بدید تکلیف یه چیزی رو همین ابتدا براتون مشخص کنم! اینجا با چنل هیچ‌کجا یا هرچنل عمومی دیگه من و باهاش میشناختید فرق می‌کنه... من توی چنلای عمومی برای مخاطب تولید محتوا می‌کنم و برای نوشتن تک تک جمله‌ها مخاطب رو اولویت قرار میدم. اما اینجا برای منه خواستم اینجا باشید چون بعضی وقتا دوست دارم کسایی باشن که من و بشنون من اینجا برای خودم می‌نویسم نه برای شما! اینجا برای شما نیست که بخواید از من انتقاد کنید، ایراد بگیرید یا اصلاحم کنید و بگید فلان پست و بذار یا نذار اینجوری بنویس یا ننویس اینجوری می‌نوشتی بهتر بود اگر این می‌نوشتی خوب بود یا بده! بنابراین اگر اینجا کنار ما کسی هست که با ذهن من، سبک من، قلم من و.. حال نمیکنه خوشحال میشم لفت بده و نمونه چون تنها چیزی که نمیتونم تحمل کنم اینجا کامنتای منفی و انتقاد و غرغر هست :) با سپاس فراوان راحیل

قلب مگه چند کیلو وزن داره؟

این بدنِ لامصب انسانی پر از نیازه! نیاز به خواب به غذا به اجابت مزاج به شهوت به برتری و قدرت به پول و مادیات به ... به ... به ... راز پرواز توی رهایی از این نیازهاست!

بچه‌ها مغز انسان طوری طراحی شده که همیشه راحت ترین راه رو انتخاب می‌کنه نزدیک‌ترین راه برای ارضای نیازهای خودش! یعنی وقتی ما به یک مسئله‌ای برمی‌خوریم قبل از اینکه بتونیم اون ماجرا رو از زاویه دید یک نفر دیگه ببینیم، مغزمون تصمیم می‌گیره از اون ماجرا به نفع خودش استفاده کنه... مثلا ما خودمون توی اضطراب و فضای منفی زندگی خودمون غوطه‌وریم بعد آنلاین می‌شیم بعد یهو برمی‌خوریم به یه پستی که سر و تهشم نفهمیدما فقط اون وسط مثلا دو سه تا کلمه دیدیم که به مزاج ما خوش نیومده! اینجا چه اتفاقی میوفته؟ مغز که هیچوقت نمیاد بگه کامل بخون ببین چی گفته؛ مغز میگه چشمات و ببند دهنتو و باز کن هر چی آشغال جمع کردی تو من بریز بیرون! فهمیدید چی‌شد؟

کامنت‌ها باز است... به احترام دیوانگان محکوم به هم فرکانس بودن یا من :)

اگه گفتید چیکار کردم؟ داروهام بدون مشورت با روانپزشکم قطع کردم. حالا حدس بزنید چی‌شد... هیچی نشد! چون این منم که به مغزم دستور می‌دم نه مغزم به من :)

از خواب جز خواب هیچی گیرتون نمیاد بلند شید به کار و زندگیتون برسید!

تو کجا و لندن کجا؟ قرائت منشاوی و قیمه و قمه!

مستیم درد من و دیگه دوا نمی‌کنه :(

از این به بعد ❤️ یعنی خوب بود، 👀 یعنی باید یکم بهش فکر کنم!

اصلا قابلیت تتو داشتن داره این جمله: Who I am?

تا حالا از خودت پرسیدی: من کیم؟