•کـولیِ دورهگـرد•
Ir al canal en Telegram
کالبد شکافیِ یک ذهن مبتلا! •اشعار و اندیشهها• برای پس از مرگم مینویسم؛ تا بعد از من، میراثی به جا ماند از واژهها. 👤 راحـیلِ دیـبا ارتباط با من: @Koliairbot چنل روانشناسی: @HichKoja
Mostrar másIrán273 151La categoría no está especificada
690
Suscriptores
Sin datos24 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
قبل از اینکه از خودت بپرسی: من کیم؟
باید بپرسی: من چرا خودم و نمیکشم؟ (به چه دلیل زندم؟)
وقتی همتون گفتید که برای برگشتنم صبر میکنید...
و تایمهای مشاورتون و کنسل نکردید؛
روی سطح پوستم احساس خنکی کردم
توی چشمام نم
و توی قلبم احساس روشنی :)
احساس میکنم دیگه چیزی از زندگی نمیخوام...
بچههایی که قدم رنجه کردید توی فضای ذهن من
اجازه بدید تکلیف یه چیزی رو همین ابتدا براتون مشخص کنم!
اینجا با چنل هیچکجا یا هرچنل عمومی دیگه من و باهاش میشناختید فرق میکنه...
من توی چنلای عمومی برای مخاطب تولید محتوا میکنم و برای نوشتن تک تک جملهها مخاطب رو اولویت قرار میدم.
اما اینجا برای منه
خواستم اینجا باشید چون بعضی وقتا دوست دارم کسایی باشن که من و بشنون
من اینجا برای خودم مینویسم
نه برای شما!
اینجا برای شما نیست که بخواید از من انتقاد کنید، ایراد بگیرید یا اصلاحم کنید و بگید فلان پست و بذار یا نذار
اینجوری بنویس یا ننویس
اینجوری مینوشتی بهتر بود
اگر این مینوشتی خوب بود یا بده!
بنابراین اگر اینجا کنار ما کسی هست که با ذهن من، سبک من، قلم من و.. حال نمیکنه
خوشحال میشم لفت بده و نمونه
چون تنها چیزی که نمیتونم تحمل کنم اینجا
کامنتای منفی و انتقاد و غرغر هست :)
با سپاس فراوان
راحیل
این بدنِ لامصب انسانی پر از نیازه!
نیاز به خواب
به غذا
به اجابت مزاج
به شهوت
به برتری و قدرت
به پول و مادیات
به ...
به ...
به ...
راز پرواز توی رهایی از این نیازهاست!
بچهها مغز انسان طوری طراحی شده که همیشه راحت ترین راه رو انتخاب میکنه
نزدیکترین راه برای ارضای نیازهای خودش!
یعنی وقتی ما به یک مسئلهای برمیخوریم
قبل از اینکه بتونیم اون ماجرا رو از زاویه دید یک نفر دیگه ببینیم،
مغزمون تصمیم میگیره از اون ماجرا به نفع خودش استفاده کنه...
مثلا ما خودمون توی اضطراب و فضای منفی زندگی خودمون غوطهوریم
بعد آنلاین میشیم
بعد یهو برمیخوریم به یه پستی که سر و تهشم نفهمیدما
فقط اون وسط مثلا دو سه تا کلمه دیدیم که به مزاج ما خوش نیومده!
اینجا چه اتفاقی میوفته؟
مغز که هیچوقت نمیاد بگه کامل بخون ببین چی گفته؛
مغز میگه چشمات و ببند دهنتو و باز کن هر چی آشغال جمع کردی تو من بریز بیرون!
فهمیدید چیشد؟
اگه گفتید چیکار کردم؟
داروهام بدون مشورت با روانپزشکم قطع کردم.
حالا حدس بزنید چیشد...
هیچی نشد!
چون این منم که به مغزم دستور میدم نه مغزم به من :)
