لیلی؛

grande più del mondo.

بودلر می‌گفت:«شب، هر دم انبوه‌تر می‌شد چون دیواری، و چشمان من در سیاهی، مردمک‌های تو را می‌توانست دید. و من نفس تو را می‌آشامیدم، چه حظّی! چه زهری!»

تسلی‌ات را تسلی مقدس مبارکت را بر دریاهای ژرف ابر بنشان و هبه کن.. – نعلبندیان

شاید سخت‌ترین نبرد آدمی زیستن امیدوارانه شانه به شانهٔ ناامیدی باشد..

خسته از هرچی كه بود، خسته از هرچی كه هست.