Rosebud

𝙐𝙣𝙛𝙤𝙧𝙜𝙞𝙫𝙚𝙣[1992] ★★★★★ Dir. by Clint Eastwood ⊣ MindOfStitch

فردا شب اولین جلسه کارگاه برگزار می‌شه تا آخر امشب می‌تونید ثبت‌نام کنید و هزینه‌ش رو تا شنبه، یعنی بعد از جلسه مقدماتی، می‌تونید اهدا کنید. خیلی خوشحالم که بچه‌های شرکت‌کننده، توی این شرایط برای ادبیات و هنر و کمک بهم دیگه وقت می‌ذارن. اگر سوال بیشتری دارید به آیدی‌های مشخص شده پیام بدید و ازمون بپرسید.

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟ – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book #PostRock

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟» – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book #PostRock

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟» – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book

سعی کردم دوره‌ای که جمع کردم تمرکزش روی سوگ و مرگ عزیزان باشه. چند منبع از‌ جمله یک کتاب تخصصی در مورد «مرگ در سینما» رو بررسی کردم در این مدت که بتونم ازشون کمک بگیرم. مفاهیم خسته‌کننده‌ای هم نیستن. از دراکولا و دلیل اینکه برام استوکر در ادبیات او رو چنین خلق کرده گرفته تا مکتب راینهارت رو مورد بحث قرار می‌دیم. آثار ادبی و سینمایی رو هر جلسه در دسترستون قرار می‌دم تا خودتون مطالعه و تماشا کنید و جلسه بعد راجع بهش نظرتون رو بگید. همچنان دارم سعی می‌کنم مطالب بیشتری رو اضافه کنم و امکان داره تعداد جلسات بیشتر بشه. روزهای برگزاری هم با هماهنگی شرکت‌کننده‌ها انتخاب خواهد شد. ازتون دعوت می‌کنم در کارگاه شرکت کنید. حرف‌زدن و توجه بیشتر به هنر، به همه‌مون کمک می‌کنه تا این شرایط رو کمی، فقط کمی راحت‌تر بگذرونیم. جزییات در پیام ریپلای شده موجود هست.

سلام بچه‌ها این روزا خیلی خبرای خوب کمه و مهم‌ترین کاری که ازمون بر میاد حفظ سلامت روان و امیدمونه. فکر کردم چه خوبه که دور هم جمع بشیم، حرف بزنیم، حالمون رو بهتر کنیم و همزمان یه کار قشنگ برای اونایی که واقعاً نیاز دارن انجام بدیم. پیشنهادم چیه؟ یه دوره‌ی آنلاین چهار جلسه‌ای، دو ساعته، که طی دو هفته برگزار می‌شه. موضوعش هم ترکیبی از علاقه‌مندی‌های خودمونه: ادبیات، سینما، و البته، کمک به همدیگه. هدف اصلیمون؟ اول از همه، اینکه یه جمعِ صمیمی داشته باشیم که بتونیم توش از حال و هوا بیرونی و جنگ فاصله بگیریم، حرفِ دل بزنیم، دلگرم بشیم و وقتی گذشت زمان رو می‌بینیم، حسرت نخوریم. بعد از اون، هر کمکی که از دستمون برمیاد برای کسایی که تو شرایط سخت‌تری هستن. هزینه‌یِ دوره چقدره؟ ۳۰۰ هزار تومنه. این پول، مستقیم می‌ره برایِ تهیه غذا برای افراد نیازمند. هر پرسِ غذا به طور متوسط همین حدود در میاد. یعنی در واقع، دارید هزینهٔ غذا رو پرداخت می‌کنید و در ازاش، ما با هم یه سفرِ ادبی و فکریِ جذاب داریم. برای اینکه بتونم کمک بیشتری جمع بکنم تصمیم گرفتم این دوره رو اضافه کنم تا شاید افراد بیشتری جمع بشن. برنامهٔ جلسات رو براتون بگم جلسه ۱: «فقدان در ناتورالیسم» بررسی مفهوم فقدان در ادبیات ناتورالیسم با نگاهی به آثار نویسندگانی چون: تامس هاردی و آپتون سینکلر. جلسه ۲: «فقدان در رمانتیسیسم» کاوشی در نحوه‌ی نمایش فقدان در دوره‌ی رمانتیسیسم، با اشاره به آثاری از ویکتور هوگو، ادگار آلن پو، و لرد بایرون. جلسه ۳: «مرگ در سینما» تحلیل مفهوم مرگ در آثار کلاسیک و مدرن، از شکسپیر و تولستوی تا توماس مان و نگاه سینما به این مفهوم. جلسه ۴: «جهان اگزیستانسیال» آشنایی با مکتب اگزیستانسیالیسم و اندیشه‌های بزرگانش مانند کامو، سارتر، و داستایفسکی، و بازتاب این ایده‌ها در ادبیات. و اگر وقت شد، یه نگاهِ هم به «نقشه مطالعه سیاسی» می‌ندازیم. کی برگزار می‌شه؟ از چهارشنبه هفته آینده مهلت شرکت هم تا دوشنبه آینده‌ست ثبت‌نام و راهنمایی بیشتر چطوریه؟ می‌تونید به یکی از آیدی‌های زیر‌ پیام بدید: @staccatissimo | تلگرام aloneyetawake | بله امیدوارم وضعیت اینترنت زودتر حل بشه و بتونیم در آینده دوباره این دوره رو با حضور افراد بیشتری برگزار کنیم.

«من یک‌بار مغاک را دیدم، از آنچه مردم می‌پندارند بسیار کمتر و ناچیزتر است.» — ژان-لوک گدار به نقل از رولان دوبیار – تاریخ‌ سینما. ⊣ MindOfStitch

‍ هنوز که هنوز است، با مرور خاطرات غربی‌ام فقط یک بیت شعر من را بس است. ژان کوکتو در پاسخ به کسی که از او پرسید «اگر ببینی آتش دارد خانه‌ات را ویران می‌کند، چه چیزی را از آن مهلکه نجات می‌دهی؟» گفت «آتش را». 📖 – «سفرنامه ایران (کلکسیون شن)» ✍️ – «ایتالو کالوینو» ⊣ MindOfStitch

♪#Book

گفتم کفی بزن دست‌هایت را شکسته بودند گفتم حرفی زبانت را چشم گشودی وآنگاه، هزاران گره آنان به پنجره سنگ می‌زنند کورمان می‌کنند آیینه را می‌شکنند و در این میان سنگ به نجوای پنجره پاسخ می‌دهد خدایا! چه آسان همه‌چیز شکسته می‌شود ما روزمان را آغاز می‌کنیم حال آنکه از گذشته نمی‌دانیم و گاه مرگی فرا می‌رسد که ما را به فردا نمی‌سپارد و او او که خبر می‌فروشد برای روزنامه فریاد می‌کشد منطق سنگ | «تد هیوز» ⊣ MindOfStitch

به‌زودی یک جلسه آنلاین خواهیم داشت در مورد «سوگ». می‌خوایم با گریزی به ادبیات، هنر و سینما در مورد فقدان، سوگواری و رنج‌مون باهم صحبت کنیم تا بهمون یادآوری بشه همه کنار همیم و تنها نیستیم. شرکت توی این رویداد هیچ هزینه‌ای نداره ولی به‌دلیل محدودیت ظرفیت، باید حتما رزرو کنید. بزودی اینجا تاریخ و نحوه شرکت در رویداد رو براتون می‌ذارم.

به‌زودی یک جلسه گ آنلاین خواهیم داشت در مورد سوگ. می‌خوایم با گریزی به ادبیات، هنر و سینما در مورد فقدان، سوگواری و رنج‌مون باهم صحبت کنیم تا بهمون یادآوری بشه همه کنار همیم و تنها نیستیم. شرکت توی این رویداد هیچ هزینه‌ای نداره ولی به‌دلیل محدودیت ظرفیت، باید حتما رزرو کنید. بزودی اینجا تاریخ و نحوه رزرو رو براتون می‌ذارم.