Rosebud

‍ روزگار چه به سرتان آورده دوستان نگون‌بخت من؟ مثلاً تو فوتاکی، حرف‌های بی‌انتها و دلتنگ‌کننده‌ات درباره رنگ طبله کرده‌ی ساختمان‌ها، شیروانی‌های گسیخته، دیوارهای فروریخته و آجرهای از هم پاشیده، طعم تلخ ناکامی بر هر آن چه می‌گویی سایه افکنده. چرا زمان را بر سر جزئیات حقیرانه هدر می‌دهید؟ چرا از زوال اندیشه، تنگ‌چشمی و ژنده‌پاره‌هایی که به تن دارید حرفی نمی‌زنید؟ آیا دوست دارید از ناتوانی‌ای که گریبانتان را گرفته، چیزی نگویم؟ خواهش می‌کنم از جملات تندی که به زبان می‌آورم آزرده نشوید. دوست دارم با شما روراست باشم و هرچه را از ذهنم می‌گذرد بگویم، چون باور کنید این دست‌ ‌آن‌ دست‌کردن و تلاش برای این‌که ناراحتتان نکنم، اوضاع را بدتر می‌کند! اگر واقعاً بر این گمانید که «شهرک نفرین شده»، این حرفی بود که همین دیروز آقای مدیر در گوش من گفت، پس چرا جرأت به خرج نمی‌دهید و کاری نمی‌کنید؟! دوستان، اگر ناراحت نمی‌شوید، باید بگویم این منش پست، حقیر و بزدلانه‌ای که در پیش گرفته‌اید نتایج وخیمی به دنبال خواهد داشت! ناتوانی‌تان سزاوار سرزنش است، بزدلی‌تان سزاوار سرزنش است. سزاوار سرزنش‌اید، خانم‌ها و آقایان؛ چون -خوب گوش کنید!- تنها خودتان هستید که کمر به نابودی خودتان بسته‌اید!... و این کار گناهی نابخشودنی است. 📖 – «تانگوی شیطان» ✍️ – «لسلو کراسناهورکایی» ➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿ ©John Martin (1789–1854)  • Pandemonium, 1841 ⊣ MindOfStitch

♪#Book

دوستانی که امروز و فردا ثبت‌نام کنند، می‌تونند جلسه پایانی دو دوره باقی مونده رو شرکت کنند. امشب جلسه آخر دوره «سوگ در ادبیات و سینما» برگزار می‌شه و فردا جلسه آخر دوره «ادبیات کهن»

اولین دوره «ادبیات و سینمای مدرن» در سومین کارگاه تخصصی «رُزباد»، در پی آنیم تا ضمن واکاویِ موشکافانه ادبیات نوین، به تأثیرات شگرف آن بر شکل‌گیری سینما بپردازیم و پیوند ناگسستنیِ هنرهای هفت‌گانه را به تماشا بنشینیم. • سرفصل‌های کارگاه سوم: جلسه 0 - ناتورالیسم: خشونت عریانِ طبیعت جلسه 1 - سمبُلیسم: زبان اشارات و نشانه‌ها جلسه 2 - اکسپرسیونیسم: تجسم عینیِ اضطراب‌ جلسه 3 - کوبیسم و دادائیسم: هنر آوانگارد جلسه 4 - سورئالیسم: سفر به جزیره‌ وهم جلسه 5 - اگزیستانسیالیسم: رنجِ مسئولیت جلسه 6 - رئالیسم جادویی: قلمروی سحرآمیز جلسه 7 - پست‌مُدرنیسم: نسبی‌گرایی و بازی با متن + دو جلسه احتمالی مباحثه‌ با توجه به بازخورد شرکت‌‌کننده‌‌ها نویسندگان و فیلمسازان مورد بحث • در هر جلسه یک فیلم و داستان یا کتاب برای بررسی ارسال معرفی شده و جلسه بعدی در موردش به صحبت می‌نشینیم. • ویدیوی جلسات ضبط و در اختیار شرکت‌کننده‌ها قرار می‌گیرد. • برگزاری از جمعه ۱۲تیر به‌شکل هفتگی آغاز می‌شود و طی ۸ هفته و جلسات ۲ ساعته آنلاین صورت می‌پذیرد. • ساعت برگزاری با نظرسنجی بین شرکت‌کننده‌ها تعیین می‌شود. بازخورد شرکت‌کننده‌های پیشین در اینستاگرام برای راهنمایی بیشتر و ثبت‌نام می‌توانید به شناسه زیر پیام بدهید: • @DakhSup

𝙐𝙣𝙛𝙤𝙧𝙜𝙞𝙫𝙚𝙣[1992] ★★★★★ Dir. by Clint Eastwood ⊣ MindOfStitch

فردا شب اولین جلسه کارگاه برگزار می‌شه تا آخر امشب می‌تونید ثبت‌نام کنید و هزینه‌ش رو تا شنبه، یعنی بعد از جلسه مقدماتی، می‌تونید اهدا کنید. خیلی خوشحالم که بچه‌های شرکت‌کننده، توی این شرایط برای ادبیات و هنر و کمک بهم دیگه وقت می‌ذارن. اگر سوال بیشتری دارید به آیدی‌های مشخص شده پیام بدید و ازمون بپرسید.

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟ – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book #PostRock

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟» – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book #PostRock

‍ ای بابا، دیگه چه فایده آدم از اون روزا حرف بزنه؟ حرف‌های من مث حرف‌های آدمیه که دیگه داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. (با خشم، رو به ینک) آخه مگه این کشتی‌ام همون‌طوریه که می‌خوای باهاش یکی بشی، یِنک؟ دود سیاه دودکشای این کشتی که دریا و عرشه رو سیاه می‌کنه. این موتورای بدمصب مدام دارن می‌کوبن و می‌لرزن؛ از آفتاب و هوای آزاد خبری نیس. بس که خاک زغال قورت دادیم، ریه‌هامون داره می‌ترکه. این پایین تو آتیش‌خونه کمرمون شیکسته و دلامون لگدمال شده. مدام باید به کوره خوراک بدیم. ولی آخه خوراک کوره که فقط زغال‌سنگ نیس، اون پایین جسم و جونمونم خوراک کوره می‌شه. مث میمونای باغ وحش حسابی اسیر و عبیر این قفس فولادی شدیم و حسرت آسمون به دلمون مونده. (با خنده‌ای تلخ) «هوه هوه، خدا بهت عقل بده. اونی که دوس داری بهش دل بدی همینه؟ می‌خوای گوشت و پوست چرخ‌دنده‌های این موتورا باشی؟» – «گوریل پشمالو» ✍️ – «یوجین اونیل» ⊣ MindOfStitch

♪#Book