دیالکتیک روشنگری

روز دوم کارناوال دوزخ | بیست و نهم آبان ساعت ۱۸ و ۲۰ | عمارت روبرو تَکانه نویسنده و کارگردان: ارغوان قاسم‌نژاد بازیگر: نسیم مهماندوست خرید بلیت از آدرس www.blito.ir @ELDialectico

محمد رشید می‌گوید: آدم دانا که برای جامعه‌ ای نادان مجاهدت میکند مانند کسی است که خودش را آتش می‌زند تا روشنایی را برای آدم نابینافراهم سازد! اين همان حكايت #سقراط است كه ويل دورانت در پايان داستانش وقتي او را جام شوكران مي دهند و مي كشند، مي گويد: « بدا به حال آدمي كه بخواهد جامعه اي را پيش از آن كه موعد بيدار شدنش فرا رسيده باشد، بيداركند!!! » @ELDialectico

تا یادم نرفته است بنویسم حوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بود می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه‌ی باز نیامدن است اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی ببین انعکاس تبسم رویا شبیه شمایل شقایق نیست! راستی خبرت بدهم خواب دیده‌ام خانه‌ئی خریده‌ام بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌دیوار ... هی بخند! بی‌پرده بگویمت چیزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد... سیدعلی صالحی/مجموعه نامه ها @ELDialectico

به طور کلی فرزانگان همه‌ی دوران پیوسته یک چیز را گفته‌اند و سفیهان که در همه‌ی اعصار اکثریت عظیم را تشکیل میدهند، همواره عکس آن عمل کرده‌اند و از این پس نیز چنین خواهد ماند. از این رو "ولتر" میگوید: این جهان، هنگامی که ترکش می‌گوییم، همان قدر احماقه و همانقدر پلید است که آن را به هنگام ورود یافتیم. در باب حکمت زندگی آرتور شوپنهاور @ELDialectico

در یکجا نوشته بود ایرانیها خودشان را فرانسوی شرق می‌دانند و گمان می‌کنند خیلی باهوشند اما ملتی به حماقت اینها کمتر دیده شده است. حقیقت تلخی است ولیکن آنچه می‌بینم این نظر را تایید می‌کند. باید سوخت و ساخت؟ چرا باید؟ ازین احمقانه تر نمی شود. آیا مفهوم زندگی این بود که آدم شاهد رجاله بازی یک دسته مادر قحبه بشود؟ ما که زیر محکومیت خودمان را امضاء کرده‌ایم. به درک! نامه به حسن شهید نورایی صادق هدایت @ELDialectico

گره گوار به پنجره نگاه کرد. صدایِ چکه های باران، که به حلبیِ شیروانی می خورد، شنیده می شد؛ این هوایِ گرفته او را کاملاً غمگین ساخت. فکر کرد: کاش دوباره کمی می خوابیدم تا همهٔ این مزخرفات را فراموش بکنم! ولی این کار به کُلی غیرممکن بود؛ زیرا وی عادت داشت که به پهلویِ راست بخوابد و با وضعِ کنونی نمی توانست حالتی را که مایل بود به خود بگیرد. هرچه دست و پا می کرد که به پهلو بخوابد با حرکتِ خفیفی، مثلِ الاکلنگ، هی به پشت می افتاد. صد بارِ دیگر هم آزمایش کرد و هر بار چشمش را می بست تا لرزشِ پاهایش را نبیند. مسخ فرانتس کافکا صادق هدایت @ELDialectico

Paris 📷Juanma Jmse @ELDialectico

🍀نادانی در «ندانستن» نیست در مقاومت مقابل «دانستن» است! در مطلق انگاشتن دانسته هاست. هر وقت و هرجا احساس کردیم به دانستن بیشتر نیاز نداریم یا در مقابل یک مطلب آموزنده و متفاوت مقاومت کردیم به نادانی لبخند زده ایم. دلایل ناکامی ما در سه نکته خلاصه می شود: ۱_بی کفایتی مدیران و تصمیم گیران ۲_توطئه دشمنان ۳_نادانی، طمع ورزی و چاپلوسی بخش بزرگی از مردم حتماً همین لحظه عده‌ای خیز برداشته اند که بگویند نه! ما بهترین، باهوش ترین، فداکارترین و بی نظیرترین مردم جهان هستیم. یک بار برای همیشه به این توهم خاتمه بدهیم. کجا و در چه تاریخی مسابقه میان ملت ها برگزار شده که ما همه مدال های ترین ها را یکجا برده‌ایم؟! ژاپن و آمریکا و آلمان و فرانسه و ... که دنیا را فتح کرده‌اند چندم شده اند؟! تا کی دل خوشیم به این لالایی فریبنده که به ما می گوید دست به تنظیمات تان نزنید شما بهترین هستید! کار و تلاش نکنید شما باهوش ترین هستید و .... باید هر روز تمرین کنیم که یادمان نرود ما مردمی معمولی در دنیا هستیم. برای پیشرفت باید توهم ها و اغراق ها را کنار بگذاریم. ما مردمی هستیم مثل دیگر مردم دنیا، کمی بهتر، کمی بدتر. در برهه هایی فوق العاده ایم، در لحظه هایی ناامید کننده. برای بهتر شدن باید این نکته را عمیقاً باور کنیم. آقا ما تاریخ چند هزارساله داریم این یعنی بهتریم! «یونان» باستان به مراتب از «ایران» باستان روی تاریخ اثر عمیق تری گذاشت. سقراط، افلاطون، ارسطو، تالس، فیثاغورس، اقلیدس، بقراط و ... در فلسفه و سیاست و طب و هنر و ریاضی و ... شاهکار آفرینش بودند. اما یونان چند سال پیش به درجه ای از فلاکت رسید که برای بقا حتی برخی پیشنهاد دادند قسمتی از خاکش را به کشور همسایه بفروشد! «مصر» هم تمدنی شگفت انگیز دارد اما این روزها گرفتار چند دستگی سیاسی، فساد اقتصادی و تنش های قومی شده است و اوضاعی رقت انگیز را بعد از یک انقلاب تجربه می کند. گذشته گرایی با گذشته پرستی تفاوت دارد. «داشتم داشتم، حساب نیست، دارم دارم حسابه»! افتخار به گذشته و تاریخ باشکوه برای خوشبختی کفایت نمی کند. باید بپذیریم که روزگار خوبی را نمی گذرانیم، نگاهی به گله و شکایت های پیرامون مان بیندازیم، این همه زباله در خیابان و دریا و بیابان را شب ها که ما خواب هستیم «ترامپ» می آورد و می ریزد؟ این همه قتل و عام جاده ای نتیجه مداخله «اسرائیل» است؟ این تلاطم بازار و بی نظمی اقتصادی و دلال مسلکی کار «عربستان» است؟ آن آقایی که دیروز در اتوبان پیش چشم من بطری شیشه ای دلستر را از ماشین بیرون پرت کرد و هزار تکه شد و نزدیک بود سرنشینان چند ماشین را به کُشتن بدهد داماد «صدام» بود؟ نخست وزیر «انگلیس» هر سال نوروز می آید و برای یک جوجه کباب و یک چای آتشی هکتارها جنگل چند هزارساله را آتش می زند؟ کار دشمن، دشمنی است. مدیران و تصمیم گیران کشور هم که عموماً از میان خودمان انتخاب یا انتصاب می شوند ناکارآمد و ناتوان هستند. نتیجه می شود همین نارضایتی عمومی. باور کنیم که باید تعارف و تحسین های اغراق آمیز را کنار بگذاریم و بپذیریم جماعتی در این کشور زندگی می کنند که نه تنها نادان هستند بلکه در مقابل دانستن جانانه مقاومت می کنند. تلاش کنیم در این دسته قرار نگیریم. این نوشتار در پی خودزنی و سرقت اعتماد به نفس ملی نیست، بلکه یک یادآوری به خودمان است که باید دست از اغراق های معمول برداریم و با واقعیت های پیرامون مان مثل یک بیماری روبرو شویم. انکار و حاشا کردن بیماری نتیجه ای به مراتب دردناک تر از درمان دارد... برای نجات این سرزمین لازم است به مردم بهتری تبدیل شویم. اما چون بهتر شدن کار دشواری است، ترجیح می دهیم دل خوش باشیم به مدال هایی که خودمان به گردن خودمان آویخته ایم. بهترین و باهوش ترین و.... "ما ایرانیان کجای دنیا ایستاده ایم" یادداشتی از: احسان محمدی @ELDialectico

بیدل دهلوی @ELDialectico

{در روز محشر که مردگان همه از درون قبرها بیرون می آمدند }....چقدر دلم به حال دخترک بی ریخت و قواره زردنبوئی سوخت که شبیه به لیموی شیرینی که آبش را تا آخرین قطره چلانده و کشیده باشند، زار و نزار در آن حیص و بیص وانفسا، دامن جوانکی را سفت چسبیده بود و شنیدم که می گفت :"نورالله من همان خدیجه خودت می باشم، یادت هست در آن شب تاریخی در باغچه حاجی فتح الله زیر درخت یاسمن و در آن مهتاب و بوی گل با هم قرار گذاشتیم که در این دنیای آخرت همدیگر را پیدا کنیم و الی الابد از هم جدا نشویم؟" ولی جوانک سخت حاشا می کرد و اصرار داشت که:"سرکار خانوم، قطعا من را اشتباه گرفته اید!" و عاقبت چون لجاجت آن بیچاره را دید دامن کفن را بچابکی خلاص نموده و حالا ندو کی بدو! "صحرای محشر" محمد علی جمالزاده @ELDialectico

بالاتر از دیگران زیستن، هنوز تنها راهی است برای اینکه اکثر مردم انسان را ببینند و به او احترام بگذارند. ◼️ آلبر کامو 📕سقوط @ELDialectico

ما آمده ایم که با حضورمان جهان را دگرگون کنیم، نیامده ایم تا پس از مرگمان بگویند: از کرم خاکی هم بی آزارتر بود و از گاو مظلومتر، ما باید وجودمان و نفس کشیدنمان، و راه رفتنمان، و نگاه کردنمان،و لبخند زدنمان هم مانند تیغ به چشم و گلوی بدکاران و ستمگران برود... ما نیامده ایم فقط به خاطر آنکه همچون گوسفندی زندگی کرده باشیم که پس از مرگمان، گرگ و چوپان و سگ گله، هر سه ستایشمان کنند ... ابوالمشاغل نادر ابراهیمی @ELDialectico

آیه ای در انجیل هست که من خیلی این آیه را دوست دارم و فکر میکنم که اگر همه انجیل تحریف شده باشد‌ این سخن، بوی سخن یک پیغمبر را می دهد و فکر نمیکنم کسانی که به تحریف یک کتاب آسمانی می پردازند اینقدر شعور و ذوق داشته باشند که چنین جمله ای را بسازند! می گوید که : ای انسانها! ای انسانها! از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند، از راه هایی بروید که روندگان آن کم اند! چرا که تاریخ، تکامل، مال کسانی است که خودشان راه تازه انتخاب کرده اند یا راه هایی را انتخاب کرده اند که هنوز انسانها، و توده مردمی که همیشه دنباله رو هستند و همیشه دیگران برایشان فکر می کنند و تصمیم میگیرند از این راه ها نمی روند. از راه هایی بروید که روندگان آن کم اند، از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند. علمای قسطنطنیه برای اینکه به مضمون این آیه عمل کنند هیچوقت از توی خیابان ها رد نمی شدند، از کوچه پس کوچه ها رد می شدند! این نشان می دهد که گاه یک زیبایی، یک عمق، عظمت یک فکر، یک سخن و یک اندیشه در اندیشه هایی که لیاقت فهم آن عظمت را ندارند، به چه صورت مضحکی تجلی میکند و به چه صورت مضحکی به نتیجه می رسد. علی حقیقتی در گونه اساطیر علی شریعتی @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico

The Global Happiness Challenge @ELDialectico