WITHBOB 📷

ولی من میدونم دقیقا چی خوشحالم می‌کنه📸✨

دوره، دوره‌ایه که آدم‌ها رو موفقیت‌های بزرگ نجات نمی‌ده؛ توانایی لذت بردن از چیزای کوچیک نجاتشون می‌ده. اگه بلدی وسط این همه شلوغی، از یه لحظه‌ی ساده حال خوب بسازی، یه مهارت کمیاب داری.

عکس‌ها شاید شبیه خواب‌ها باشند؛ تکه‌هایی از چیزی که روزی لمسش کرده‌ایم، اما دیگر به خاطر نمی‌آوریم از کجا آغاز شده است. هر فریم، خاطره‌ای مبهم از تجربه‌ای ناتمام است؛ ردی از نوری که از میان ما گذشته و در سکوت تصویر جا مانده. شاید عکاسی، تنها راهِ به یاد آوردنِ چیزهایی باشد که هرگز نتوانسته‌ایم به زبان بیاوریم. #BWProfile

عکس‌ها شاید شبیه خواب‌ها باشند؛ تکه‌هایی از چیزی که روزی لمسش کرده‌ایم، اما دیگر به خاطر نمی‌آوریم از کجا آغاز شده است. هر فریم، خاطره‌ای مبهم از تجربه‌ای ناتمام است؛ ردی از نوری که از میان ما گذشته و در سکوت تصویر جا مانده. شاید عکاسی، تنها راهِ به یاد آوردنِ چیزهایی باشد که هرگز نتوانسته‌ایم به زبان بیاوریم.

در ادامه ستایش لحظه ها📸✨ https://www.instagram.com/p/DaIXS-bkfJM/?igsh=MTE3MTdzN3kxYnJtMg==

فراموش می‌شوی، گویی که هرگز نبوده‌ای.

در ستایش رنگ سبز🌿✨

رو به دریا

وقتی برای خودم عکاسی می‌کنم دیگه مهم نیست دوربینی که دستمه مال چه سالیه یا چه برندی داره. مهم اینه باهاش ارتباط بگیرم، حس کنم بخشی از من و اون لحظه‌ست. همین که این ارتباط شکل بگیره دیگه همه‌چی تمومه. شاید قشنگ‌ترین بخش عکاسی همین گم شدن توی لحظه باشه. ❤️

چند روز پیش یه خانمی بهم پیام داده بود که «اگه واقعاً عکاس خوبی هستی، بیا از من عکس بگیر» و اینکه چرا فقط از دخترای خوشگل عکس می‌گیرم. راستش برای من عکاسی هیچ‌وقت درباره اثبات کردن چیزی به کسی نبوده. من معتقدم یه عکاس باید بتونه از هر آدمی، با هر چهره و ظاهری، بهترین عکسی رو که می‌تونه ثبت کنه. این بخشی از کار ماست، نه یه چالش برای ثابت کردن توانایی. اما انتخاب سوژه یه داستان دیگه‌ست. توی کارهایی که منتشر می‌کنم معمولاً یه حس مشترک، یه فضای ذهنی مشخص و یه جور خط انرژی وجود داره که به نگاه شخصی خودم برمی‌گرده. برای همین وقتی سوژه‌ای رو انتخاب می‌کنم، بیشتر از اینکه ظاهرش برام مهم باشه، این برام مهمه که چقدر با اون دنیا و روایتی که توی ذهنم دارم هم‌جهته. خیلی از آدم‌هایی که جلوی دوربین من قرار گرفتن، ممکنه صدها عکس دیگه هم داشته باشن، اما چیزی که برای من جذابه اینه که ردِ نگاه و حضور خودم توی اون عکس دیده بشه. اون امضایی که باعث میشه عکس فقط یه پرتره نباشه، بلکه بخشی از زبان شخصی من باشه. برای همین انتخاب سوژه‌هام بیشتر از هر چیزی به مدل ذهنی و بیان شخصی خودم برمی‌گرده. هر عکاسی حق داره دنیای خودش رو بسازه و سوژه‌هایی رو انتخاب کنه که به اون دنیا نزدیک‌ترن. بابک.

عکاسی روی فیلم فقط ثبت یک تصویر نیست، یک جور نگاه به عکاسی است. فیلم‌ها شخصیت دارند؛ رنگ‌های گرم، دانه‌های گِرین طبیعی و نحوه ثبت نور در آن‌ها حسی خلق می‌کند که بیشتر از یک عکس، شبیه یک خاطره به نظر می‌رسد.

در ادامه رنگ سبز مورد نظرم و نور✨🤌🏻🌿

بریده‌ی ویدیوهای یوتیوب از سال پیش ویدیوهای بیشتر رو اینجا ببینید https://www.youtube.com/@bafatholahi/videos

‏عکاسی روی فیلم فقط ثبت یک تصویر نیست، یک جور نگاه به عکاسی است. ‏فیلم‌ها شخصیت دارند؛ رنگ‌های گرم، دانه‌های گِرین طبیعی و نحوه ثبت نور در آن‌ها حسی خلق می‌کند که بیشتر از یک عکس، شبیه یک خاطره به نظر می‌رسد.

یه جایی توی زندگی می‌فهمی آزادی واقعی از اون لحظه‌ای شروع میشه که دست از امیدهای واهی برمی‌داری… نه کسی قراره از راه برسه و نجاتت بده، نه معجزه‌ای در کاره، نه دنیا بهت بدهکاره. وقتی بپذیری تنها کسی که می‌تونه زندگیتو تغییر بده خودتی، یه جور آرامش عجیب پیدا می‌کنی. از همون لحظه، به جای انتظار کشیدن، شروع می‌کنی ساختن.

‏ویدیو‌ پرتره از پرستو ‏[تابستون ۲۰۲۴]

در دنیای شلوغ و پرسرعت امروز، رشد خلاقیت فقط به معنای دیدنِ بیشتر نیست؛ گاهی به معنای انتخاب آگاهانه‌ترِ چیزهایی است که می‌بینیم. بسیاری از عکاسان و هنرمندان ساعت‌ها در اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی به دنبال ایده می‌گردند، اما نکته مهم اینجاست که هر تصویری که می‌بینیم، به‌نوعی روی نگاه و تصمیم‌های خلاقانه ما تأثیر می‌گذارد. اگر این ورودی‌ها بیش از حد و بدون فیلتر باشند، ممکن است به‌جای تقویت هویت بصری شخصی، ما را در مسیر سلیقه و نگاه دیگران قرار دهند. به همین دلیل، یکی از مهارت‌های مهم در مسیر خلاقیت، «انتخاب کردن» است؛ انتخاب اینکه چه چیزی را ببینیم و چه چیزی را نبینیم. محدود کردن ورودی‌های بصری به معنای دوری از یادگیری نیست. برعکس، این کار به ما کمک می‌کند تا با تمرکز بیشتری به علایق، دغدغه‌ها و زبان بصری خودمان نزدیک شویم و به‌جای دنبال کردن ترندها، هویت شخصی‌مان را در آثارمان پرورش دهیم. در نهایت، هدف این نیست که تحت تأثیر هیچ‌چیز قرار نگیریم؛ هدف این است که تأثیرات را آگاهانه انتخاب کنیم و اجازه دهیم نتیجه آن‌ها در کارمان دیده شود، نه اینکه هر روز با موج ترندها و سلیقه‌های گذرا به سمتی جدید کشیده شویم. بابک.

پرتره از روژینا تابستون۲۰۲۴ #BWProfile

پرتره از آلیس بهار۲۰۲۱

اینجور صحبت ها همیشه یه سو تفاهمی رو توی عکاسی حرفه ای به وجود میاره که لازمه این نکنه رو هم اضافه کنم: در سطح حرفه‌ای، مخصوصا چاپ و تبلیغات جدی نقش لنز و دوربین کاملاً بدیهیه. اما منظور من بیشتر نقطه‌ی شروع عکسه؛ جایی که نگاه و درک عکاس شکل می‌گیره. قبل از هر ابزاری، این نگاه ماست که تصویر رو می‌سازه، نه صرفاً تجهیزات.