WITHBOB 📷

چند روز پیش یه خانمی بهم پیام داده بود که «اگه واقعاً عکاس خوبی هستی، بیا از من عکس بگیر» و اینکه چرا فقط از دخترای خوشگل عکس می‌گیرم. راستش برای من عکاسی هیچ‌وقت درباره اثبات کردن چیزی به کسی نبوده. من معتقدم یه عکاس باید بتونه از هر آدمی، با هر چهره و ظاهری، بهترین عکسی رو که می‌تونه ثبت کنه. این بخشی از کار ماست، نه یه چالش برای ثابت کردن توانایی. اما انتخاب سوژه یه داستان دیگه‌ست. توی کارهایی که منتشر می‌کنم معمولاً یه حس مشترک، یه فضای ذهنی مشخص و یه جور خط انرژی وجود داره که به نگاه شخصی خودم برمی‌گرده. برای همین وقتی سوژه‌ای رو انتخاب می‌کنم، بیشتر از اینکه ظاهرش برام مهم باشه، این برام مهمه که چقدر با اون دنیا و روایتی که توی ذهنم دارم هم‌جهته. خیلی از آدم‌هایی که جلوی دوربین من قرار گرفتن، ممکنه صدها عکس دیگه هم داشته باشن، اما چیزی که برای من جذابه اینه که ردِ نگاه و حضور خودم توی اون عکس دیده بشه. اون امضایی که باعث میشه عکس فقط یه پرتره نباشه، بلکه بخشی از زبان شخصی من باشه. برای همین انتخاب سوژه‌هام بیشتر از هر چیزی به مدل ذهنی و بیان شخصی خودم برمی‌گرده. هر عکاسی حق داره دنیای خودش رو بسازه و سوژه‌هایی رو انتخاب کنه که به اون دنیا نزدیک‌ترن. بابک.