3imar سیمار

... بن‌بست [زنده‌یاد بیژن اشتری، ماه‌ها پیش چنین یادداشتی نگاشت و اوضاع کنونی را به‌خوبی ضمن آن پیش‌بینی کرد؛ در همان زمان، چپ‌ها شانه‌به‌شانهٔ اصلاح‌طلبان و ارزشی‌ها به اشتری تاختند، و‌ به‌خاطر نقدهایش به سیاست‌های سپاه او را خائن به وطن نامیدند. بار دیگر این یادداشت را بخوانیم، ببینیم کدام طرف به‌راستی هشیار بود و کدام طرف خائن به وطن]: خب حالا گیرم شما امشب یا فردا یکی دو تا موشک هم به تل‌آویو زدید و پشت‌بندش در تلویزیون دولتی خودتان اعلام کردید که ابهت رژیم پوشالی اسرائیل را درهم شکستید و در میدان فلسطین هم شربت و شیرینی پخش کردید و سرداران معظم سپاه و ارتش هم برای یکدیگر پیام‌های تبریک فرستادند و غیره. آیا فکر بعدش را هم کرده‌اید؟ ای شمایی که در حرکت‌های تاکتیکی (مثل طوفان‌الاقصی) نابغه‌اید و در استراتژی جاهل به تمام معنا، آیا به قدر کافی به عقلتان می‌رسد که بفهمید طرف مقابل با قدرتی ده‌برابر شما پاسخ حملهٔ موشکی یا پهپادی شما را خواهد داد و تحقیر حمله به کنسولگری را ده‌برابر بیشتر به شما تحمیل خواهد کرد؟ بعدش چه کار خواهید کرد؟ تا کجا می‌خواهید ادامه بدهید؟ صد تا موشک می‌زنید و او هزار موشک به شما خواهد زد. طرف مقابل شما صدها بمب اتمی دارد و فقط کافی است یکی دو تا از این بمب‌ها را به کار بگیرد یا تأسیسات اتمی شما را یا قرارگاه‌های نظامی‌تان را بمباران کند. شما با کدام سلاح، با کدام نیرو، با کدام امکانات مالی، با کدام حمایت مردمی توان شرکت در چنین جنگی را دارید؟ لابد می‌خواهید به رآکتور اتمی دیمونا حمله کنید؟ یا شاید مثل آقای رفسنجانی گمان کرده‌اید که ایران کشور وسیعی است و تحمل چند حملهٔ اتمی را دارد؟ یا شاید دلخوش کرده‌اید که اسرائیل به‌زودی فروخواهد پاشید و حق بر باطل پیروز خواهد شد؟ نکند تصور می‌کنید با شعار و پروپاگاندا می‌توان حریف قدرت نظامی اسرائیل و آمریکا و اروپا شد؟ شما به بن‌بست رسیدید. شما با اشتباهاتی که پشت سر هم مرتکب شده‌اید هم خودتان را به مرز نابودی نزدیک کرده‌اید هم کلیت ایران را. خارج شدن از این بن‌بست به شجاعت و درایتی نیازمند است که در وجود شما نیست. مردم را به چنان استیصالی کشانده‌اید که حتی حملهٔ اتمی به کشورشان را راه نجاتی برای خلاص شدن از شر شما می‌پندارند. #بیژن_اشتری، نویسنده و مترجم @simar50

‏آهای پنجاه‌وهفتی‌های نامحترم! ‏مگر شما از دههٔ چهل و پنجاه خورشیدی و پس از آن، مدام از نابودی اسرائیل و پیروزی آرمان فلسطین دم نزدید؟ مگر نابودکردن یک کشور بدون جنگ هم میسر است؟ ‏چگونه از پدر طالقانی و شریعتی تا خمینی و مجاهدین خلق و فداییان خلق و حسینیهٔ ارشادی‌ها و بسیاری از روشنفکران و فعالان سیاسی‌، سخن از نابودی اسرائیل گفته‌اند و خواهان آن بودند، اما امروز دم از صلح‌طلبی می‌زنند؟ آیا ریاکاری شما حدی هم دارد؟ ‏امروز فرصتی برای همهٔ شما فراهم آمده تا دست در دست هم و در زمین عمل به جنگ به اسرائیل بروید. ‏فرصتی از این بهتر وجود نخواهد داشت که طرفداران آرمان فلسطین و انقلاب ۵۷ به‌واسطه‌اش به آرزوی دیرینهٔ خود جامهٔ عمل بپوشانند و مقابل موشک‌های اسرائیلی سینه سپر کنند تا اسرائیل را به عنوان به قول خودشان یک «غدهٔ سرطانی» نابود کنند. ‏تا کی می‌خواهید از جیب ملت بیچارهٔ ایران برای آرمان‌های پوچتان هزینه کنید؟ درهای شهادت باز است. بشتابید! #بهزاد_مهرانی

‌‌... جنگ با همه‌ی پلشتی و ویرانی‌هایش، بر سر ما آوار شده است. ما مردمان کشوری هستیم که در دهه‌های پایانی قرن بیستم، گرفتار طولانی‌ترین ترین #جنگ معاصر با همسایه غربی خود شدیم.  و اکنون در دهه‌ی سوم قرن بیست و یکم، دوباره گرفتار جنگی پلشت و ویران‌گر شده‌ایم. در هر دو جنگ، کسی از ایرانیان نپرسید که شما جنگ می‌خواهید یا نه؟ آیا می‌خواهید کشته شوید و بکشید یا نه؟ آیا می‌خواهید سرزمین‌تان، ویران شود یا نه؟ و البته این بی‌اعتنایی به #ملت‌ها به‌عنوان آسیب پذیران اصلی در جنگ‌ها، از سوی حاکمیت‌ها و دولت‌ها؛ در طول تاریخ، بارها و بارها تکرار شده و می‌شود. اسرائیل در میانه‌ی مذاکرات دیپلماتیک، به سرزمین ایران حمله کرد و حاکمان ایران را به جنگ همیشگی مورد نظرشان، فراخواند. راهبرد کنونی پیش‌روی نظام حکمرانی جمهوری اسلامی، ورود نکردن بیشتر به #تله و دام جنگ‌خواهی با اسرائیل است.  هنوز فرصت دیپلماسی برای نجات این سرزمین از ویرانی و نابودی گسترده‌تر و عمیق‌تر، باقی است. ما در هشت سال جنگ ایران و عراق، پس از ویرانی بسیار و ازدست دادن فرزندان عزیز و زنان و مردان بی‌گناه غیرنظامی، ناگزیر به پذیرش قطعنامه‌ی پایان جنگ شدیم و دست از جنگ کشیدیم.  از تدبیر، عقلانیت و منطقِ سیاستِ حفظ سرمایه‌های انسانی و اقتصادی و طبیعی این سرزمین بدور است که بار دیگر #ایران را در شرایط مشابه گذشته قرار دهیم. آزموده را آزمودن، خطاست! اکنون یک ایران، نگران ایران است تا ویران    نشود ... #فریبا_نظری @simar50 #نه_به_جنگ #انتقادات #سیاسی #اجتماعی

... جنگ با همه‌ی پلشتی و ویرانی‌هایش، بر سر ما آوار شده است. ما مردمان کشوری هستیم که در دهه‌های پایانی قرن بیستم، گرفتار طولانی‌ترین ترین #جنگ معاصر با همسایه غربی خود شدیم.  و اکنون در دهه‌ی سوم قرن بیست و یکم، دوباره گرفتار جنگی پلشت و ویران‌گر شده‌ایم. در هر دو جنگ، کسی از ایرانیان نپرسید که شما جنگ می‌خواهید یا نه؟ آیا می‌خواهید کشته شوید و بکشید یا نه؟ آیا می‌خواهید سرزمین‌تان، ویران شود یا نه؟ و البته این بی‌اعتنایی به #ملت‌ها به‌عنوان آسیب پذیران اصلی در جنگ‌ها، از سوی حاکمیت‌ها و دولت‌ها؛ در طول تاریخ، بارها و بارها تکرار شده و می‌شود. اسرائیل در میانه‌ی مذاکرات دیپلماتیک، به سرزمین ایران حمله کرد و حاکمان ایران را به جنگ همیشگی مورد نظرشان، فراخواند. راهبرد کنونی پیش‌روی نظام حکمرانی جمهوری اسلامی، ورود نکردن بیشتر به #تله و دام جنگ‌خواهی با اسرائیل است.  هنوز فرصت دیپلماسی برای نجات این سرزمین از ویرانی و نابودی گسترده‌تر و عمیق‌تر، باقی است. ما در هشت سال جنگ ایران و عراق، پس از ویرانی بسیار و ازدست دادن فرزندان عزیز و زنان و مردان بی‌گناه غیرنظامی، ناگزیر به پذیرش قطعنامه‌ی پایان جنگ شدیم و دست از جنگ کشیدیم.  از تدبیر، عقلانیت و منطقِ سیاستِ حفظ سرمایه‌های انسانی و اقتصادی و طبیعی این سرزمین بدور است که بار دیگر #ایران را در شرایط مشابه گذشته قرار دهیم. آزموده را آزمودن، خطاست! اکنون یک ایران، نگران ایران است تا ویران    نشود ... فریبا نظری @simar50 #نه_به_جنگ #انتقادات #سیاسی #اجتماعی

... جنگ با همه‌ی پلشتی و ویرانی‌هایش، بر سر ما آوار شده است. ما مردمان کشوری هستیم که در دهه‌های پایانی قرن بیستم، گرفتار طولانی‌ترین ترین #جنگ معاصر با همسایه غربی خود شدیم.  و اکنون در دهه‌ی سوم قرن بیست و یکم، دوباره گرفتار جنگی پلشت و ویران‌گر شده‌ایم. در هر دو جنگ، کسی از ایرانیان نپرسید که شما جنگ می‌خواهید یا نه؟ آیا می‌خواهید کشته شوید و بکشید یا نه؟ آیا می‌خواهید سرزمین‌تان، ویران شود یا نه؟ و البته این بی‌اعتنایی به #ملت‌ها به‌عنوان آسیب پذیران اصلی در جنگ‌ها، از سوی حاکمیت‌ها و دولت‌ها؛ در طول تاریخ، بارها و بارها تکرار شده و می‌شود. اسرائیل در میانه‌ی مذاکرات دیپلماتیک، به سرزمین ایران حمله کرد و حاکمان ایران را به جنگ همیشگی مورد نظرشان، فراخواند. راهبرد کنونی پیش‌روی نظام حکمرانی جمهوری اسلامی، ورود نکردن بیشتر به #تله و دام جنگ‌خواهی با اسرائیل است.  هنوز فرصت دیپلماسی برای نجات این سرزمین از ویرانی و نابودی گسترده‌تر و عمیق‌تر، باقی است. ما در هشت سال جنگ ایران و عراق، پس از ویرانی بسیار و ازدست دادن فرزندان عزیز و زنان و مردان بی‌گناه غیرنظامی، ناگزیر به پذیرش قطعنامه‌ی پایان جنگ شدیم و دست از جنگ کشیدیم.  از تدبیر، عقلانیت و منطقِ سیاستِ حفظ سرمایه‌های انسانی و اقتصادی و طبیعی این سرزمین بدور است که بار دیگر #ایران را در شرایط مشابه گذشته قرار دهیم. آزموده را آزمودن، خطاست! اکنون یک ایران، نگران ایران است تا ویران نشود ... فریبا نظری @simar50 #نه_به_جنگ #انتقادات #سیاسی #اجتماعی

‌‌... یک نسل و چند جنگ بقالی عمو عِیوَض برنج نداشت. شیر را با دفترچه بسیج می‌خریدیم؛ یک مُهر، دو شیشه شیر. صفِ نانوایی می‌رفت و از سر نبش می‌گذشت و می‌رسید تا وسط کوچه‌ی بغلی؛ آن‌قدر دور که تهِ صفی، دیگر بوی نان را نمی‌شنید. آدمک‌هایی که روی مهِ شیشه‌ها می‌کشیدیم، به چسب‌های ضربدری که می‌رسیدند، نصفه می‌ماندند، ناقص‌الخلقه. دو محله آن‌طرف‌تر، کوچه‌ای خاک می‌شد و ما چشممان به آسمان بود، به دودی که شبیه هیولا دست‌وپا درمی‌آورد. "به امام‌ حسین، تیله‌ی سه‌پرِت موند دست پسرخاله‌م، پسرخاله‌م موند زیر آوار..." رادیو آمار می‌داد، تلویزیون سرود می‌خواند. و ما تشنه بودیم، چون یادمان می‌رفت وقت آژیر قرمز، آب ببریم توی زیرزمین. "بابام گفته همین‌که قسمت آخر سندباد پخش بشه، جنگ هم تموم میشه..." پرتقال‌ها سهم ما بود و سیب‌ها مربا و کمپوت می‌شدند برای رزمنده‌ها... "عموم گفته از جبهه برام تفنگ میاره!" و عموها در جبهه‌ها ماندند، سیب‌ها دیگر عطری ندارند و ما هنوز منتظریم قسمت آخر سندباد پخش شود تا برَهیم از جنگ. برهیم از جنگی که هربار به شکلی، هیولایِ هزارسر می‌شود بالای سرمان. نسل ما برای صف بستن، برای خیره شدن به آسمان، برای دنبال کردن اخبار، زیادی پیر شده... نسل ما، در کودکیِ گمشده و جوانیِ شتابان، پیر شد، خسته شد. یک نسل و چند چنگ؟ دنیا سهمیه‌بندی نیست چرا؟ #سودابه_فرضی‌پور @simar50

‌‌⁨ ⁨ ... معجونِ براندازِ گزینش و تبعیض مورخان ایرانی و غیر ایرانی، حذف رقیبان کارآمد و افتادن کار به دست متولیان نالایق را در کنار نوعی از تبعیض مذهبی جزو دلایل سقوط صفویان ذکر کرده‌اند. این دو پدیده کماکان در روزگار ما هم کار می‌کنند. معیارهای سلبی گزینش برای مدیریت‌ها به گونه‌ای است که اکثریت مردم ایران احساس نمی‌کنند بتوانند از سد آن بگذرند و رویه‌های ایجابی چنان تنگ است که اگر مدیران در جایی ردیف بشوند، تقریبا هیچ شباهتی به مردم منطقه‌ای که در آن مدیریت می‌کنند، ندارند.  چنین گزینش سخت‌گیرانه‌ای از میان مردم، در کنار امکاناتی که رابطه‌ی اقتصادی و اجتماعی مدیران را با مردم عادی قطع می‌کند، باعث شده است که اغلب آنان فهمی از مردم، زندکی آنان، مسائل و مشکلاتشان و خواسته‌های آنان نداشته باشند و از آنجا که ساز و کار پیشرفت نیز به گونه‌ای است که به جای نیاز به جلب رضایت مردم، باید رضایت متولیان نظامِ گزینش جلب شود، بین مردم و مدیران فاصله روز به روز عمیق‌تر شده است و می‌شود. به بیان دیگر آن کاری که در دوران صفویه برای حذف رقیبان کارآمد می‌شد و رفته رفته سطح کارآمدی مدیران پایین می‌آمد، در این دوره متولی‌اش سازوکار گزینش است و بهترین توصیفش در زبان فارسی در این جمله‌ی حضرت سعدی است: یکی بر سر شاخ و بن می‌برید افزون بر این، تبعیضِ بین خودی و غیر خودی نیز آشکار است. در حالی که بسیاری به دلایلی ساده مشمول محرومیت‌ها و بازداشت‌ها و اخراج‌ها می‌شوند و آبرویشان در رسانه‌های وابسته بر باد داده می‌شود، از تخلفات بزرگ برخی دیگر به سادگی می‌گذرند. نمونه‌اش صاحب این عکس است که به رغم از پرده افتادنِ اتهامات بزرگ خانوادگی‌اش، هنوز در کسوت نصیحت‌کنندگی مردم قرار دارد و امکان می‌یابد هوادارانش را گردش جمع کند تا با توسل به مقدسات ، آبروی رفته‌اش را به جوی بازگردانند. اگر دنبال برانداز می‌گردید، به تمام نهادها و دستگاه‌هایی سربزنید که در حذف و طرد بخش بزرگی از مردم دخیلند و زمینه‌ی ویژه‌خواری گروهی کوچک را فراهم می‌کنند. @simar50 #ویژه_خواران #تبعیض #خودی_و_غیرخودی #فاسدین_مقدس‌نما