uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

3imar سیمار

3imar سیمار

Kanalga Telegram’da o‘tish

...

Ko'proq ko'rsatish
703
Obunachilar
-224 soatlar
-67 kun
-2130 kun
Postlar arxiv
‌‌... « فروشنده » مهران مدیری در پرونده مفصل کاری‌اش، برش‌های شرم‌آور فراوانی دارد. او با همه‌ی توانایی‌های کم‌نظیرش، غالبا مرعوب تام و تمام پول و قدرت بوده و در کرنش مقابل این دو، تقریبا از تن دادن به هیچ ننگی دریغ نکرده؛ حتی اینکه یکی مثل علیرام نورایی، بازیگر بی‌استعداد فیلم سفارشی قلاده‌های طلا را به دورهمی بیاورد و به او لقب «مظلوم سینمای ایران» بدهد! چنین موجودی، اساسا چیزی برای از دست دادن ندارد. از مدیری می‌توان هزار شاهکار دیگر به یاد آورد؛ از سفیدشویی فلان خبرنگار بیست‌وسی تا تمسخر و زیر سوال بردن آمار مرگ و میر بر اثر کرونا؛ درست در اوج داغداری غریبانه خانواده‌ها برای عزیزان‌شان. با این همه اما، داستان پلاتوی چندش‌آور و متعفن مدیری در سال نودوشش راجع‌به قیمت دلار، کلا یک چیز دیگر است؛ از آنهایی که همین یک فقره‌اش برای بی‌حیثیتی مادام‌العمر هر کسی کفایت می‌کند. از ثانیه به ثانیه این ویدیو، خودفروشی و بی‌غیرتی می‌بارد: «کلا حرف زدن از قیمت دلار کلاس دارد. تا می‌گویند گران شد، همه جیغ می‌کشیم. حالا طرف در عمرش یک دسته اسکناس صد دلاری ندیده ها. اگر گوشه خیابان ببیند، فکر می‌کند از این صابون سبزهاست، اما هی نگران دلار است.» مردم هیچ؛ از بچه‌هایت شرم نمی‌کنی بابت گفتن اینها؟ البته که در رسانه‌های حاکمیتی ایران، خیلی‌ها پول می‌گیرند تا شب تیره را روز روشن و جهنم سوزان را بهشت برین جا بزنند. فرق مدیری با آنها اما این است که جیره‌خوری و مزدوری را به همان تکبر و نگاه از بالای خاص و همیشگی‌اش آمیخته و یک معجون کثافت ساخته. بقیه حداقل فقیر را تحقیر نمی‌کنند، مدیری اما مفلس درمانده بی‌پناهی را که با هر افزایش قیمت ارز تن و بدنش می‌لرزد، به سخره می‌گیرد و دست می‌اندازد که: «به عمرت دسته صد دلاری ندیدی»؛ بله خب، اگر مثل شما زیاد از این اسکناس‌ها دیده بود، امروز به خاطر معاش زن و بچه‌اش ضجه نمی‌زد، اگر بابت یک ساعت مصاحبه با دماغ سر بالا چند میلیارد توی جیبش ریخته بودند، از غصه گرانی تب نمی‌کرد و مخفیانه اشک نمی‌ریخت. مهران مدیری نشان می‌دهد چگونه یک انسان می‌تواند در اوج توانایی، ثروت و شهرت، همچنان اسیر و اجیر پول بیشتر باشد و به آسانی طوق بردگی و بندگی به گردن بیندازد. تو محبوبی، ملت دربند و گرفتار را تحقیر می‌کنی و مشتی تماشاچی ذلیل‌النفس هم با هر جمله‌ات ریسه می‌روند. ظاهرا همه چیز روبراه است، اما «تاریخ» سرانجام قضاوتش را خواهد کرد و چه عرق‌های شرمی که بر پیشانی بزرگترین نام‌ها خواهد نشست... @simar50
23 Dek 2025, 07:29

... **« ‌‌فروشنده »** مهران مدیری در پرونده مفصل کاری‌اش، برش‌های شرم‌آور فراوانی دارد. او با همه توانایی‌های کم‌نظیرش، غالبا مرعوب تام و تمام پول و قدرت بوده و در کرنش مقابل این دو، تقریبا از تن دادن به هیچ ننگی دریغ نکرده؛ حتی این که یکی مثل علیرام نورایی، بازیگر بی‌استعداد فیلم سفارشی قلاده‌های طلا را به دورهمی بیاورد و به او لقب «مظلوم سینمای ایران» بدهد! چنین موجودی، اساسا چیزی برای از دست دادن ندارد. از مدیری می‌توان هزار شاهکار دیگر به یاد آورد؛ از سفیدشویی فلان خبرنگار بیست‌وسی تا تمسخر و زیر سوال بردن آمار مرگ و میر بر اثر کرونا؛ درست در اوج داغداری غریبانه خانواده‌ها برای عزیزان‌شان. با این همه اما، داستان پلاتوی چندش‌آور و متعفن مدیری در سال نودوشش راجع‌به قیمت دلار، کلا یک چیز دیگر است؛ از آنهایی که همین یک فقره‌اش برای بی‌حیثیتی مادام‌العمر هر کسی کفایت می‌کند. از ثانیه به ثانیه این ویدیو، خودفروشی و بی‌غیرتی می‌بارد: «کلا حرف زدن از قیمت دلار کلاس دارد. تا می‌گویند گران شد، همه جیغ می‌کشیم. حالا طرف در عمرش یک دسته اسکناس صد دلاری ندیده ها. اگر گوشه خیابان ببیند، فکر می‌کند از این صابون سبزهاست، اما هی نگران دلار است.» مردم هیچ؛ از بچه‌هایت شرم نمی‌کنی بابت گفتن اینها؟ البته که در رسانه‌های حاکمیتی ایران، خیلی‌ها پول می‌گیرند تا شب تیره را روز روشن و جهنم سوزان را بهشت برین جا بزنند. فرق مدیری با آنها اما این است که جیره‌خوری و مزدوری را به همان تکبر و نگاه از بالای خاص و همیشگی‌اش آمیخته و یک معجون کثافت ساخته. بقیه حداقل فقیر را تحقیر نمی‌کنند، مدیری اما مفلس درمانده بی‌پناهی را که با هر افزایش قیمت ارز تن و بدنش می‌لرزد، به سخره می‌گیرد و دست می‌اندازد که: «به عمرت دسته صد دلاری ندیدی»؛ بله خب، اگر مثل شما زیاد از این اسکناس‌ها دیده بود، امروز به خاطر معاش زن و بچه‌اش ضجه نمی‌زد، اگر بابت یک ساعت مصاحبه با دماغ سر بالا چند میلیارد توی جیبش ریخته بودند، از غصه گرانی تب نمی‌کرد و مخفیانه اشک نمی‌ریخت. مهران مدیری نشان می‌دهد چگونه یک انسان می‌تواند در اوج توانایی، ثروت و شهرت، همچنان اسیر و اجیر پول بیشتر باشد و به آسانی طوق بردگی و بندگی به گردن بیندازد. تو محبوبی، ملت دربند و گرفتار را تحقیر می‌کنی و مشتی تماشاچی ذلیل‌النفس هم با هر جمله‌ات ریسه می‌روند. ظاهرا همه چیز روبراه است، اما «تاریخ» سرانجام قضاوتش را خواهد کرد و چه عرق‌های شرمی که بر پیشانی بزرگترین نام‌ها خواهد نشست... @simar50
23 Dek 2025, 07:23
23 Dek 2025, ~07:28

@simar50 #آرامبخش کانال سیمار
22 Dek 2025, 15:35

22 Dek 2025, 15:21

photo content
22 Dek 2025, 04:40

22 Dek 2025, 04:07

22 Dek 2025, 03:56

22 Dek 2025, 03:23

21 Dek 2025, 15:39

21 Dek 2025, 10:16

‌‌... قحطی به نام ما، باران به کام شما #رسول_بهروش امام جمعه محترم قم فرموده‌اند نزولات آسمانی اخیر، در پی نمازهای باران بوده است. این خلاصه تمام رابطه ما با حاکمیت طی چنددهه گذشته است. باد و برف و باران حاصل راز و نیاز و مناجات آنهاست و قحطی و خشکسالی و نکبت، مکافات شل حجابی و معصیت و قساوت ما، زمین‌خواری آنها از سر غفلت و ناآگاهی و سهو قلم است و کوچکترین خبط و خطای ما، سزاوار سزای سهمگین، خدای آنها الرحمن‌الراحمین است و خدای ما احکم‌الحاکمین، آنها از تبار «انعمت علیهم» هستند، داستان ما اما به تیره «مغضوب علیهم» می‌خورد. به همین سادگی! بقیه چیزها هم در این کشور دقیقا همینطوری تقسیم شده. شعار فتح جهان را آنها سر می‌دهند و تازیانه تحریم بر پیکر ما می‌نشیند، دیوار سفارت را آنها نردبان ترقی می‌کنند، اما تاوان سنگین‌اش را ملت پس می‌دهد، آنها دنبال حسینیه کردن کاخ سفید می‌روند، اما در عمل این چاردیواری میلیون‌ها ایرانی است که بیت‌الاحزان می‌شود، در خانه باغ‌های ولنجک و نیاوران نسخه مقاومت می‌پیچند و این صدای شکستن استخوان‌های مردم است که از گوشه گوشه شهر بلند می‌شود. بچه‌های آنها همان‌جا،از نزدیک‌ترین فاصله در حال مبارزه با غرب جهانخوار هستند و بچه‌های ما؟ بی‌خیال، آنها خیلی وقت است که دیگر به دنیا نمی‌آیند. روزی محمد جواد ظریف گفت: «ما خودمان انتخاب کردیم جور دیگری زندگی کنیم.»؛ کاش وزیر خارجه نایس مملکت جواب می‌داد ما کی و کجا انتخاب کردیم که زیر فشار تورم هفتاد درصدی و دلار صدوسی هزار تومانی له شویم و کیف و خوشی انگل‌زاده‌های بانیان این شرایط را تماشا کنیم؟ ما کی انتخاب کردیم با بی‌ارزش‌ترین پول جهان، ریشخند توریست‌های تازه به دوران رسیده عراقی باشیم و حسرت ماشین‌های زیر پای‌شان را بخوریم؟ ما کی انتخاب کردیم در دوره هوش مصنوعی به عصر آفتابه و بادبزن برگردیم و در رستوران‌ها قیمه و قرمه بدون گوشت سفارش بدهیم؟ ما کی انتخاب کردیم طوق تحقیر به گردن بگیریم و در خاک خودمان شهروند درجه دو باشیم؟ همه اینها حاصل نسخه تجویزی شما بود که رویا را از سر، نفس را از سینه  و نان را از سفره برد. حقیقت آن است که خیلی از ما فقط یک انتخاب داریم و آن، بیزاری از شماست. همه شما. @simar50
21 Dek 2025, 07:49

قحطی به نام ما، باران به کام شما امام جمعه محترم قم فرموده‌اند نزولات آسمانی اخیر، در پی نمازهای باران بوده است. این خلاصه تمام رابطه ما با حاکمیت طی چنددهه گذشته است. باد و برف و باران حاصل راز و نیاز و مناجات آنهاست و قحطی و خشکسالی و نکبت، مکافات شل حجابی و معصیت و قساوت ما، زمین‌خواری آنها از سر غفلت و ناآگاهی و سهو قلم است و کوچکترین خبط و خطای ما، سزاوار سزای سهمگین، خدای آنها الرحمن‌الراحمین است و خدای ما احکم‌الحاکمین، آنها از تبار «انعمت علیهم» هستند، داستان ما اما به تیره «مغضوب علیهم» می‌خورد. به همین سادگی! بقیه چیزها هم در این کشور دقیقا همینطوری تقسیم شده. شعار فتح جهان را آنها سر می‌دهند و تازیانه تحریم بر پیکر ما می‌نشیند، دیوار سفارت را آنها نردبان ترقی می‌کنند، اما تاوان سنگین‌اش را ملت پس می‌دهد، آنها دنبال حسینیه کردن کاخ سفید می‌روند، اما در عمل این چاردیواری میلیون‌ها ایرانی است که بیت‌الاحزان می‌شود، در خانه باغ‌های ولنجک و نیاوران نسخه مقاومت می‌پیچند و این صدای شکستن استخوان‌های مردم است که از گوشه گوشه شهر بلند می‌شود. بچه‌های آنها همان‌جا،از نزدیک‌ترین فاصله در حال مبارزه با غرب جهانخوار هستند و بچه‌های ما؟ بی‌خیال، آنها خیلی وقت است که دیگر به دنیا نمی‌آیند. روزی محمد جواد ظریف گفت: «ما خودمان انتخاب کردیم جور دیگری زندگی کنیم.»؛ کاش وزیر خارجه نایس مملکت جواب می‌داد ما کی و کجا انتخاب کردیم که زیر فشار تورم هفتاد درصدی و دلار صدوسی هزار تومانی له شویم و کیف و خوشی انگل‌زاده‌های بانیان این شرایط را تماشا کنیم؟ ما کی انتخاب کردیم با بی‌ارزش‌ترین پول جهان، ریشخند توریست‌های تازه به دوران رسیده عراقی باشیم و حسرت ماشین‌های زیر پای‌شان را بخوریم؟ ما کی انتخاب کردیم در دوره هوش مصنوعی به عصر آفتابه و بادبزن برگردیم و در رستوران‌ها قیمه و قرمه بدون گوشت سفارش بدهیم؟ ما کی انتخاب کردیم طوق تحقیر به گردن بگیریم و در خاک خودمان شهروند درجه دو باشیم؟ همه اینها حاصل نسخه تجویزی شما بود که رویا را از سر، نفس را از سینه  و نان را از سفره برد. حقیقت آن است که خیلی از ما فقط یک انتخاب داریم و آن، بیزاری از شماست. همه شما.
21 Dek 2025, 07:37
21 Dek 2025, ~07:37

21 Dek 2025, 07:14

vasat-mimordam.mp3
21 Dek 2025, 07:09

21 Dek 2025, 07:06
21 Dek 2025, ~07:08

21 Dek 2025, 03:16

photo content
21 Dek 2025, 03:08

21 Dek 2025, 00:32