حــرفــــ دل

مادرم گاهى فراموشَت مي‌كنيم، لابلاىِ تمامِ روزمرگى هاىِ بى سر و تهمان فراموشىِ مان را ببخش گاهى يادمان ميرود قربان صدقتان برويم، فراموشىِ مان را ببخش گاهى فراموش ميكنيم خدا را شاكر باشيم، براىِ سلامتى ات، براىِ نفس كشيدنت... فراموشىِ مان را ببخش گاهى در هر سن و سالى، كودك ميشويم، ياغى ميشويم گستاخىِ مان را ببخش اصلاً تو آفريده شدى براى بخشيدن براى چشم پوشيدن وقف كردنِ زندگى ات براى عزيزانَت... دعاىِ خيرت اگر نباشد، ناتوانم قدم از قدم بردارم ♥️روز مادَرَ مبارک♥️ @gitmit

من يه عمر دورم پر شده از آدمايي كه هستن ، ولي با نبودن فرقي ندارن... آدمايي كه هيشكدوم نشد يه روز بيان بگن رفيق ، حالت چطوره ؟! بدونه اينكه كاري داشته باشن يا مشكلي واسشون پيش اومده باشه... هركي اومد جلو ، يه جايي كارش لنگ بود ...! دوره من يه عمر پر شده از آدمايي كه خودشونو دوستِ من ميدونن ، ولي درد منو نميدونن ... خودشونو رفيقِ من ميدونن ولي غم منو نميدونن ! جالب نيست ؟! يه عمره حسرت اينو خوردم يه روز يكي بياد بشينه پاي حرفاي من يه دل سير حرف بزنم بريزم بيرون همه ي درداي اين دل بي صاحابمو... اما دريغ اَ يه نفر... هيشكي نيست....! يه عمره دورم شلوغه اما هيشكيو ندارم باش دردو دل كنم اروم شم... @gitmit

. کاش می‌شد از یاد برد؛ خاطرات خوبِ آدم‌های رفته و از یاد نرفته را... کاش می‌شد نسبت به بعضی آدم‌ها بی‌تفاوت بود و شبیه بقیه از کنارشان رد شد... کاش می‌شد بعضی آدم‌ها را برای همیشه فراموش کرد آدم‌هایی که نه می‌توان دوستشان نداشت، نه می‌توان سر از کارِ دوست داشتنشان در آورد... آدم‌هایی که ناخواسته، در یک بلا تکلیفیِ مزمن رهایت می‌کنند... کاش می‌شد با بعضی نبودن‌ها کنار آمد کاش می‌شد بی‌خیال بود... @gitmit

. همه یِ ما باید کسی را داشته باشیم که وقتی یک روز، روزِ ما نبود بنشینیم رو به رویش و غرغر کنان از سیر تا پیازِ تمامِ بد بیاری هایمان را برایش تعریف کنیم... و او هم لبخند به لب، گوش کند و پایانِ هر جمله مان بگوید: حق داشتی پس اینقدر عصبی بشی، حالا ولش کن مهم نیست، فدایِ سرت میدانید آدم هرچقدر هم قوی باشد، باید کسی را داشته باشد که حالِ بدش را بفهمد؛ که نگذارد به حالِ خودش بماند... @gitmit

. با حرص ته سیگارشو با انگشت اشاره و شصتش، به دورترین نقطه ممکن پرت کرد و گفت: چرته! اینکه میگن آدما به از دست دادن عادت میکنن چرته! من عادت نکردم، هیچکس عادت نکرده! کسی که پاهاشو از دست میده به راه نرفتن عادت میکنه؟ اونی که صداش جادو میکنه رو میشه بهش گفت بیخیال خوانندگی شو عادت میکنی وقتی تا آخر عمر صداش تو گلوش باهاش هست؟ به اونی که دل میبنده و بی دلبر میشه بگیم، عادت میکنی به دیدن قلب سوراخت؟ نمیشه دیگه آدم حسابی ! آدم به رنج کشیدن هیچوقت عادت نمیکنه...! فقط هی خسته میشه، یروزی انقدر خسته میشه که دیگه حال اعتراض و ناله هم نداره! بعد بقیه نمیگن فلانی انقدر نداشت که جونش در رفت، میگن دیدی فلانی عادت کرد به نداشتن بهمان؟! @gitmit