Morphin™ | مورفین

‏بعد از ۱۰سال زندگی مشترک، یه چیز خوبی که از همسرم یاد گرفتم، نشون دادن توجه و محبت توی چیزای ساده و روزمره‌ست. مثلا اینکه چون من زیاد آب نمیخورم، هر وقت آب میخوره یک لیوان آب هم برای من میاره. چیز کوچیکیه‌ها! ولی پشتش توجه و محبته! یا اینکه وقتی قراره دارو بخورم، بیشتر از خودم ‏حواسش به ساعت دارو خوردنمه. اینکه وقتی برای خودم هزینه میکنم، خوشحال میشه و تشویقم میکنه، با اینکه شاید خودم بگم این چه خرج بیخودی بود کردم! و هزارتا چیز دیگه. آدم نیاز نیست حتما کار عجیبی بکنه که نشون بده کسی رو دوست داره، به نظرم همین چیزان که عشق رو تو رابطه زنده نگه میدارن.

او تلاش میکرد که حالش خوب شود و انسان شادی باشد، قدم می‌زد، می‌رقصید، گریه می‌کرد، با دوستانش وقت می‌گذراند، کتاب می‌خواند، سفر می‌رفت، اما هر چقدر که تقلا می‌کرد، باز هم چیزی از سنگینی قلبش کم نمی‌شد. انگار خلأ ای در او بود که با هیچ چیز پر نمی‌شد.

تو باعث شدی من به کسایی که در حدم نیستن، حسادت کنم!

ولی وارد رابطه شدن با فردی منطقی و پخته واقعا لذت‌بخشه! بدون فریب و خیانت، بدون دروغ و دورویی، بدون اینکه احساس اضافه بودن و.. داشته باشی؛ کنارش آرامش داری، به نظرم چنین شخصی میتونه بهت نشون بده که لایق عشق هستی، با چنین شخصی روانت آرومه و میتونی ذهنتو از مسائل بی اهمیت رها کنی! میتونی بدون هیچ ترس و واهمه‌ای از ترک شدن و طرد شدن بهش اعتماد کنی! حتی کنار چنین شخصی نگاهت به طبیعت و اطرافت هم تغییر میکنه! با آدم اصیل و بالغ حال دلت همیشه خوبه، آروزی این آدما واستون...

دقیقا یادم نیست چه زمانی بود ولی یهو به خودم اومدم دیدم دیگه نگاه و تفکر آدما واسم مهم نیست...

به نظرم دوست داشتن واقعی این مدلیه که طرف دنبال این میگرده که چی خوشحالت میکنه، چی خنده به لبت میاره، چیا ناراحتت میکنن، چیا عصبیت میکنن، میگرده دنبال تمام جزئیات هرچند کوچیک راجب تو تا مواظب باشه ناخواسته دلتو نشکنه، عصبانیت نکنه، و سعی می‌کنه یه وقتا با چیزایی که خوشحالت میکنن سورپرایزت کنه، چشماش جز تو کسیو نمی‌بینه و اولویتش حال خوب توعه! خوشبختی یعنی همچین آدمی رو تو زندگیت داشته باشی.

وقتی صرفاً در نقش نجات‌دهنده وارد زندگی کسی می‌شی، همیشه یادت باشه که: اون به محض این‌که قوی بشه، اولین کسی که کنار می‌ذاره تو خواهی بود، چون با دیدن تو ضعف‌ها و ناتوانی‌های گذشته‌اش رو به یاد میاره. همین‌طور که قدیمی‌ترها می‌گفتن: «کور که بینا بشه، اولین چیزی که می‌شکنه، عصاست».

یه حال کثافتی دارم ... مثل پشیمونی از کاری که کردم سنگینی حرفایی که نگفتم تحمل رفتاری که حقم نبوده ترس از اینکه چی میشه و بودن تو موقعیتی که اصلا آمادگیشو نداشتم و .... !!!! سردرگم در افکار و حال خودم

اسم ایران از واژه‌ی کهن «آریا» گرفته شده؛ «آریا» در زبان‌های باستانی به معنی نجیب، آزاد و اصیل بوده. پس ایران یعنی: سرزمین آریاییان، جایگاه مردمان اصیل و آزاد. این نام ریشه‌ای چند هزار ساله داره؛ از متون اوستایی گرفته تا دوران ساسانی و بعدتر، همیشه یادآور هویت و اصالت این سرزمین بوده. هر بار که می‌گیم ایران، فقط یک کشور رو صدا نمی‌زنیم؛ پشت این نام، تاریخ، فرهنگ و مردمانی با ریشه‌های عمیق خوابیده‌ان.

یک چیز مهمی که وجود داره تو انتخاب پارتنر ولی معمولا جدی گرفته نمیشه کیفیت و نحوه انجام کارهای روزمره ست. چیزی که شما قراره در بلند مدت باهاش زندگی کنین فیلم مورد علاقه یا غذای مورد علاقه نیست مسائل روتینه. فرض کنین بعد از یک سفر برگردید به خونه و بخواید وسایل رو دوتایی مرتب کنین و پارتنرتون لباسها رو تا نزده و مچاله بندازه تو کشو. فرض کنین ازش بخواین تا شما غذا رو آماده میکنین لباسا رو بندازه تو ماشین لباسشویی و سفید و رنگی رو با هم بندازه یا برعکس فرض کنین شما آدمی هستید که اهمیتی نمیدید ظرفای کثیف برای روزها توی سینک بمونه اما پارتنرتون تا ظرفها شسته نشه نمیتونه بخوابه. این یک منتال لود واقعیه. چیزی که از ابتدا تا انتهای اون رابطه همراه شماست امروز یک ویدیو دیدم توی اینستا که یک خانوم میگفت همسرش بجای کرم ضد افتاب ۱۵ دلاری که باید به بچه ها میزده از مرطوب کننده ی ۱۲۵ دلاریش زده و بعد هم گفته تمام کرمهات شبیه همن برای همون اشتباه کردم وقتی هم خانوم گفته خوب روش رو نوشته گفته روش رو نخوندم :) به همین سادگی... این خودش نوعی سلب مسئولیت و عدم مسئولیت پذیریه که در هاله ای از بازی روانی پیچیده شده من حاضرم کمکت کنم (کمک، نه پذیرش نقش) اما بهم بگو دقیقا چیکار کنم، من حاضرم کارها رو انجام بدم اما قرار نیست دل به کار بدم، و اگر هم بابت کیفیت کارم بهم اعتراض کنی هم که ناسپاسی و هر کاری که میکنم برات کافی نیست خیلی وقتها از عمد کار رو اشتباه انجام میدن تا دیگه بهشون کار سپرده نشه و همه ی اینا متهلک کننده است این خودش یک خشونت خاموشه پس به جای صحبت از رنگ مورد علاقه، با هم راجع این مسائل صحبت کنین و اگر جایی دیدین که طرف مقابل علاقه ای به صحبت در این زمینه نشون نمیده، بدونین که قراره در عمل هم کارها رو از سرش باز کنه قطعا که آدمها جایز الخطان و میتونن یاد بگیرن اما مهم اینه که تلاش و توجه نشون بدن و این خیلی مهمه خیلی زود اکلیلی نشید اگر شرایطش رو ندارید که با هم یک مدت رو زندگی کنین حداقل راجع این مسائل حرف بزنید. این قضیه کاملا جدیه بیشترین نارضایتی زنان در روابط ریشه در همین داره لایک این آدم همونیه که تو قراره وقتی مریض میشی روش حساب کنی وقتی هزار گرفتاری داری روش حساب کنی وقتی خدایی نکرده عزیزی از دست میدی یا اصلا بچه هات رو میسپری بهش روزی که دور از جون خودت میمیری! همین قدر که این توییت اومد بالا و دیده شد نشون میده که چقدر این مسئله مهمه عده ای که معتقدن مته به خشخاش میذاری: زیر یک سقف بعد ۲۰ سال همین چیزاست که نشونه عشقه که پارتنرتون باری از دوشتون بر میداره یا خودش بار روی دوشتونه عده اى هم كه ميگن پس گذشت چى؟ گذشت بايد دو طرفه باشه من كه گفتم انسان جايز الخطاست اما وقتى طرف مقابل از خودش تلاشى نشون نميده (گذشت نداره) شما هم از یکجایی به بعد ناامید میشی. براى همين هم گفتم قبل از ازدواج دقت کنین. همین.

عاشق اونایی ام که دارن به گا میرن ولی باشگاه میرن ، کافه میرن ، بوی خوبی میدن و خلاصه رُخ کار و حفظ میکنن که جر خوردنشون معلوم نباشه.

«آدم‌ها فکر می‌کنند اگر یک بار دیگر متولد شوند، جور دیگری زندگی می‌کنند. شاد و خوشبخت و کم اشتباه خواهند بود. فکر می‌کنند می‌توانند همه چیز را از نو بسازند، محکم و بی نقص. اما حقیقت ندارد. اگر ما جسارت طور دیگری زندگی کردن را داشتیم، اگر قدرت تغییر کردن را داشتیم، اگر آدم ساختن بودیم، از همین جای زندگی‌مان به بعد را می‌ساختیم.»

تو زندگیتون قدر آدم‌هایی که رندوم بهتون زنگ میزنن یا تکست میدن حالتون رو بپرسن، در حالی که نه کارشون افتاده و نه منفعتی ازتون میبرن رو بدونید...

تو زندگیم هیچوقت بد کسی رو نخواستم ! با اینکه از سمت آدما کم بهم بدی نشده ، ولی من همیشه خوبشون رو خواستم . در واقع من حتی برای اون آدمی که باعث شد رد اشکام رو بالشم جا بمونه یا اونی که با حرفاش موجب شد که حس کنم یه آدم اضافیم تو این دنیا هم، همیشه خوب خواستم... میدونی؛ شاید چون قلبم مثل اونا سیاه نیست. شاید من اون آدمی که به زمین خوردن بقیه بخنده و خوشحال بشه نیستم. الان آرامش دارم فکرم درگیر کارای بقیه نیست الان رو خودم تمرکز میکنم و اهداف خودمو دنبال میکنم. الان دیگه آدما رو یه رهگذر میبینم که یه چیزی میگن که صرفا یه چیزی گفته باشن. دیگه پیگیر حرفشون نیستم و نمیذارم غیر آرزوهام چیزی تو ذهنم لونه کنه... من گذشتم... اونا بمونن با کارمای کاراشون:)

‏یه چیزایی هست که یهو بدون اطلاع قبلی تموم میشن، مثل صبر آدما، مثل اعتمادشون، مثل محبت های از ته دلشون، یهو تموم میشن...

تعهد خیلی مهمه؛ تعهد به حرفات تعهد به انتخابت تعهد به کارت تعهد به قولت تعهد به آدمایی که تو زندگیتن، تعهده که عیار آدما رو مشخص میکنه... وگرنه موقع حرف زدن و قول دادن، همه هستن! حتی یه غریبه تو خیابون.

پذیرفتن خیلی مهمه! بپذیریم که یه چیزی تموم شده، بپذیریم فلان جا اشتباه کردیم، بپذیریم که فلان جا حق داشتیم، بپذیریم یه سری چیزا همینه که هست، بپذیریم برای یه سری چیزا باید تلاش کرد و جنگید... پذیرفتنِ موقعیت و طبق اون رفتار و احساس کردن خیلی مهمه.

غر میزنم چون خوشگلم و حق دارم

درونم جنگ است، نه بین خیر و شر، بلکه بین من و من، بین کودکی‌ام که هنوز عشق می‌خواهد، و بالغی که یاد گرفته فقط دوام بیاورد. و در این میان، نه پناهی هست، نه آغوشی امن، فقط سکوتی که همه چیز را در خودش می‌بلعد

لذت دنیا را کسی بُرد که هم پوشید و هم بخشید و هم خورد هر آن کس کیسه اش محکم گره خورد خودش مُرد ثروتش را دیگری بُرد ... اینطوریاست 😅