سایت پانویس

‌ الحذر از افراد ناسپاس و نمک‌به‌حرام. @PanevisDotCom

‌‌ تئوری و واقعیت دربارهٔ این نظرسنجی، علی رغم اینکه در سوال مشخصاً گفته شده «روی کدام شرط می‌بندید؟» یعنی «عمل واقعی شما چیست؟»، دوستانی داخل بحث نظری و فکری شده‌اند و تأکید دارند که: نتیجه پنجاه پنجاه است! متوجه تفاوت هستید؟ بحث نظری و تئوریک یک چیز است، و واقعیت رفتار هنگام انتخاب چیزی دیگر. واقعیت رفتار مبتنی بر صِرف عقل و منطق نیست. بلکه بسیاری عوامل دیگر داخل تصمیم آن لحظه می‌شوند. عواملی که ریشه در فرگشت، ژن، استدلال و بسیاری از فاکتورهای دیگر دارند. تصور کنید در همین نظرسنجی نتیجهٔ پاسخ شما به سوال، فوق‌العاده جدی باشد. مثلاً: شرط‌بندی شما روی پرتاب چهارم به مرگ و زندگی شما وابسته باشد. مثلاً دست عده‌ای داعشی‌طور هستید و اگر پاسخ شرط‌بندی را درست بگویید، جانتان نجات پیدا می‌کند. آنگاه در عمل روی کدام شرط می‌بندید؟ + این نظرسنجی ‌

‌ دوست و همدم تو کسی است که تو را با وجود عیوبت پذیرا باشد. مادامی که تو به عیوبت آگاهی و روی آنها کار می‌کنی. ‌

‌ و هنگام تماشای خودمان در آیینهٔ روابط، کمی تکان بخوریم، چرخی بزنیم. زوایای دیگری از خودمان را خواهیم دید. اگر خودمان نچرخیم، زندگی لاجرم می‌چرخاندمان. و در این چرخیدن، خودمان را می‌شناسیم، مسائل و عیوب‌مان را. علی رغم دردی که دارد این شناخت. پس شکرگزار بحران‌های چرخ‌دهنده باشیم. ‌

‌ آیا در دنیای انسانی نیز چنین چیزی برقرار است؟ ‌

‌ تخم طلا حکایتی‌ست این قصهٔ احساس نیاز به برقراری رابطه. اکثر افراد برای داشتن شریک دعوا، حریف بوکس و کسی که فضولات روانی‌شان را بر وی بالا بیاورند، بدنبال رابطه‌اند. تلخ است این موضوع، اما واقعیتی‌ست. فرد به تجربه دریافته که آن احساس خوشبختی و عشقی که می‌پنداشته با رفتن در رابطه تأمین خواهد شد، تأمین که نمی‌شود هیچ، هزار بدبختی و حاشیه را هم بار خودش و طرف می‌کند، اما با این وجود باز هم با خودش می‌گوید که نه، این یکی فرق می‌کند! وودی آلن در ابتدای آنی هال لطیفهٔ وصف‌حالی را تعریف می‌کند: شخصی می‌رود پیش دکتر و می‌گوید: "برادرم فکر می‌کند مرغ است و می‌خواهد تخم بگذارد." دکتر می‌گوید: "بیاورش پیش من تا درمانش کنم." طرف می‌گوید: "آخر دکتر جان، ما به تخم‌هایی که برادرم قرار است بگذارد احتیاج داریم."! انصافاً که خود حقیقت نقد حال ماست آن. ما هم به تخم‌های طلایی‌یی که رابطه قرار است برایمان بگذارد، احتیاج داریم! @PanevisDotCom

‌ «هر چه نمایش بیرونی بیشتر باشد، فقر درونی بیشتر است.» ویترین «موفقیت» ‌ همایش موفقیت، سمینار من برتر، آنتونی رابینز، برایان تریسی، زن قهرمان، ازدواج بدون شکست، رابطهٔ مطمئن، اعتماد به نفس، من عاشقم، من خوشبختم، گردهمایی حماسه‌سازان موفقیت و پیشرفت ابتدا بوسیلهٔ ویترینِ میدیا و رسانه‌ها، اجناسش را یعنی نشانه‌‌های «خوشبختی» را - که همان ثروت و شهرت و محبوبیت است - تبلیغ می‌کند، و ذهن‌ها را مسحور رسیدن به این آرزوها می‌کند. سپس با راه انداختن سمینارهای نمایشی برای تلاش در جهت رسیدن به این وعده‌ها، شومن‌ها، کتابها، فیلم‌ها و سی‌دی‌ها را تولید می‌کند. «بدوید، موفقیت حق شماست». «حسرت بخورید»، «با شلاق حسرت و حسادت و مقایسه بر روح و روانتان بکوبید تا انگیزه برای حرکت پیدا کنید».    در دنیای بیرون، دنیای صورتها و ظواهر، دنیای اعتباریات، دنیای ثروت و دارایی، دنیای رسانه‌ها و شهرت، هر کس بیشتر اهن و تلپ داشته باشد، بیشتر دبدبه و کبکبه داشته باشد، بیشتر هارت و پورت و دک و پز و شخصیت ویترینی داشته باشد، از معنی تهی‌تر است و پوچ‌تر.    ما چون از دور می‌بینیم، افراد و ظواهرشان برایمان جذابیت دارند. از درون‌شان، از حقیقت، از تنهایی‌هایشان، خلوتشان و مسائل‌شان، از تیره‌گی‌های درونی‌شان، از پشت صحنه خبر نداریم. چه که «آواز دهل شنیدن از دور خوش است». هر که کامل‌تر بود او در هنر* او به معنی پس، به صورت پیش‌تر *هنر: ظاهر @Panevisdotcom

‌ ای برادر، طفل، طفل چشم توست کام خود موقوف زاری دان درست @Panevisdotcom

‌ شل سیلور استاین را می‌شناسید؟ نمی‌شناسید؟! از او چیزی نخوانده‌اید؟! وای بر شما! ‌