فلسفه اخلاق

امپاتی (empathy) چیست؟ امپاتی به معنی خود را به جای دیگران قرار دادن است؛ مادری کودکش را به گردش می برد، او خیلی خوشحال است اما کودک زار زار گریه می کند. مادر ابتدا دلیل گریه کودک را نمی فهمد اما وقتی خود را جای کودک می گذارد و از دید کودک به جهان می‌نگرد، تازه متوجه می شود کودک فقط پاهای آدم ها را می بیند و در این شلوغی چیز دیگری نمی بیند از این پایین دنیا خیلی خسته کننده است. هرچه توانایی امپاتی در شما افزایش پیدا کند، ارتباط های صمیمانه تری با دیگران خواهید داشت؛ پژوهشگران معتقدند که امپاتی می تواند تا حد زیادی مشکلات خانوادگی را که عموما از عدم درک متقابل ناشی می شود، حل و فصل کند. اگر پدر و یا مادر هستید خودتان را جای فرزندتان بگذارید، آیا چنین والدینی را دوست دارید؟ خودتان را جای همسر، معلم، شاگرد، فروشنده، خریدار و یا دوستتان بگذارید. آیا طرف مقابلتان را دوست دارید؟ توانایی امپاتی را تمرین کنید و در خود افزایش دهید. آکادمی مدیریت حرفه‌ای ❤️🍀 @filsofak

🔴 از نظر دکتر جان گاتمن علایمی که پیش‌بینی کننده طلاق هستند عبارتند: ❎ شروع یک مشاجره با شدت زیاد ✳️ انتقاد از همسر به جای گلایه کردن ❎ نشان دادن تنفر و انزجار ✳️ دفاعی بودن زیاد ❎ فقدان تأیید طرف مقابل در روابط ✳️ زبان بدنی منفی ❤️زوج های خوشبخت چه کار می کنند؟ 🔹اما علاوه بر پیش‌بینی طلاق، جان گاتمن می‌گوید که می‌توان خوشبختی و بهبود روابط زوجین را در طول سالیان بعدی نیز پیش بینی کرد. ⏰گاتمن در پژوهش‌هایش دریافته است که اگر هر زوج در هفته فقط ۵ ساعت را صرف زندگی مشترکشان کنند روابط شان بهتر خواهد شد. کاری که زوج‌های خوشبخت می‌کنند را به شما توصیه می‌کنیم که عبارتند از: 🙋#خداحافظی: این زوج‌ها هر روز قبل از خداحافظی، درباره کارهایی که قرار است در آن روز بکنند سوالاتی از همدیگر می‌کنند ( ۲ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته، جمعاً ۱۰ دقیقه). 💑 #تجدید_دیدارها: این زوج‌ها در پایان هر روز کاری یک گفتگوی آرام و بی استرس با هم دارند. در این فرصت آن‌ها می‌توانند روابط خود را عمیق‌تر سازند و از خستگی و دلمشغولی‌های هم آگاه شوند (۲۰ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته، و جمعاً ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه در هفته). 💏 #محبت: این زوج‌ها محبت خود را از طریق رفتارهایی همچون لمس کردن هم، روابط عاشقانه و بخشش در مواقع مناسب ابراز می‌کنند (۵ دقیقه در روز، ۷ روز در هفته و جمعاً ۳۵ دقیقه در هفته). 👫 #قرار_هفتگی: این زوج‌ها یک قرار هفتگی دو نفره در فضایی خلوت و آرامش بخش برای تازه کردن عشق خود دارند (۲ ساعت در هفته). 👏🙏 #تحسین و #قدردانی: این زوج‌ها هر روز حداقل ۵ بار قدردانی و محبت صادقانه‌ای بین خود رد و بدل می‌کنند (۵ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته، و جمعاً ۳۵ دقیقه در هفته). ✅بنابراین با توجه به کارهایی که زوج‌های خوشبخت انجام می‌دهند می‌بینیم که انجام این کارها زیاد زمان‌بر نیست. اما همین کارهای به ظاهر ساده می‌تواند روابط زناشویی زوجین را به طرز شگفت انگیزی بهتر کند. 🖌منبع: سایت رسمی موسسه گاتمن ❤️🍀 @filsofak

ما از سه جهت در معرض رنج قرار داریم: اولاً از بدن خودمان که در معرض انقراض و نابودی است و اضطراب برایش علامت خطر است. ثانیاً از دنیای بیرون و عوامل نامساعد که ما را مورد هجوم مخرب و بی امانی قرار می دهد. و بالاخره از ارتباط و کنش و واکنش با دیگران، اینکه آنها ما را نمی فهمند و ما باید خشونت آنان را تحمل کنیم. درد و رنجی که از این عامل اخیر (تعامل با دیگران) برمی خیزد احتمالاً بیشتر از عوامل قبلی است و این در حالی است که ما معمولاً عامل ارتباط با دیگران را مزید بر علت و با اهمیت تلقی می کنیم. در حالی که درد و رنجی که از آن بر می خیزد مسلم است. 🔸️ زیگموند فروید ❤️🍀 @filsofak

✔ آدم های سمی هرچند که من معتقدم انسان‌ها ذاتاً خوب هستند و می‌توانند در جهت مثبت تغییر کنند، همه می‌دانیم افرادی هم هستند که بسیار سرسخت و تغییر ناپذیرند. حتما شما هم ضرب المثل «نیش عقرب نه از ره کین است، اقتضای طبیعتش این است» را شنیده‌اید. چه بسیار افرادی هستند که می‌پندارند رفتارهایشان ذاتی است و تغییر و تحول در آن راهی ندارد. در اینجا به یاد حکایت عقربی افتادم که قصد عبور از رودخانه ای را داشت و تنها راه آن سوار شدن بر پشت لاک پشتی بود که می‌توانست او را به سوی دیگر رودخانه ببرد. اما لاک پشت به او گفت من نمی توانم به تو اجازه دهم بر پشت من سوار شوی، چرا که می‌دانم تو مرا نیش خواهی زد و من غرق می‌شوم. عقرب به او گفت چرا باید چنین کار احمقانه ای را بکند، چون در این صورت خود نیز غرق می شود. لاک پشت با دلیلی که عقرب برایش آورده بود قانع شد و اجازه داد عقرب بر پشتش سوار شود. در میان راه عقرب پشت گردن لاک پشت را نیش زد و لاک پشت در حال غرق شدن از او پرسید به چه دلیل این کار را کرد؟ اکنون هر دو غرق می‌شوند... و عقرب جواب داد او مقصر نیست و این تنها اقتضای طبیعت اوست. (در بسیاری موارد انسان ها اشتباهی می کنند یا عاداتی ناپسند دارند و توجیهشان این است که دست خودشان نسیت. چه بسا شما فرصت های زیادی به این فرد داده اید تا رفتارهایش را اصلاح کند ولی او به همان طریق ادامه داده است تا جایی که دیگر کاسه‌ی صبر شما لبریز شده است یا در زندگی شما تاثیر گذاشته.) 🔸️ #آدم_های_سمی #لیلیان_گلاس ❤️🍀 @filsofak

تو می‌توانی خنکی نسیمی را که توی برگ این درخت‌ها پیچیده احساس کنی می‌توانی حتی صدای وزیدنش را هم در خیالت بیاوری تو می‌توانی حتی در سکوتی که در آن دوردست‌ها، پسِ کوه‌های مُشرف به آسمان ابری حاکم شده است هم غرق شوی هی نخواه که حضور داشته باشی هی نخواه که لمس کنی اوقات خودت را یک‌سره تلخ نکن بگذار چشم‌هایت، گوش‌هایت و خیالت، کِیفِشان را ببرند... #مصطفی_سلیمانی #استوری 🍀❤️ @The_meaningoflife

از کارگری در محضر دادگاه پرسیدند مایل است به روش دنیوی سوگند بخورد یا به روش کلیسایی؟ جواب داد: "من بیکار هستم." «اصلا در این گفته‌اش نشانی از حواس پرتی در میان نبود. او با این جواب خاطرنشان کرد که در وضعیتی به سر می‌برد که طرح چنین پرسش‌هایی و حتی دستور چنین دادگاهی، برای‌اش پشیزی ارزش ندارد.» #برتولت_برشت ❤️🍀 @filsofak

رنگ‌آمیزی جهان با محبت ❤️🍀 @filsofak

اولین راه برای پی بردن به ذکاوت یک فرمانروا این است که به مردانی نگاه کنیم که اطراف او هستند. 🔸️ نیکولو ماکیاولی ❤️🍀 @filsofak

سوالات شناخت درون خودتان: سوالات زیر برای کمک به شناختن عمیق خودتان و پیدا کردن چیزی که واقعاً برایتان مهم است، طراحی شده است. همه ما یک توانایی غیرقابل‌پیش‌بینی داریم؛ این تمرینات برای کمک به شما برای پیدا کردن این توانایی‌ها در خودتان طراحی شده‌اند. ۱. چه چیزی است که من در زندگی واقعاً دوست دارم؟ هر چیزی را که درمورد این جهان و آدمهایی که در زندگی‌تان هستند دوست دارید را لیست کنید. درمورد هر فعالیتی که شما را به هیجان می‌آورد و سرزنده‌ترتان می‌کند فکر کنید. این می‌تواند هر چیزی باشد: موسیقی، ورزش، آشپزی، تدریس، یادگیری، تماشای فیلم و … در عشق شما به این چیزها شوری عمیق نهفته است. ۲. تا اینجا در زندگی چه دستاورهایی داشته‌ام؟ تمام لحظاتی که به آن افتخار می‌کنید و همچنین وقت‌هایی که به موفقیت رسیده‌اید را لیست کنید. برای به دست آوردن این موفقیت‌ها، ممکن است بعضی توانایی‌های اصلی‌تان را استفاده کرده باشید. ببینید می‌توانید بفهمید که دلیل موفقیتتان چه بوده است؟ همچنین، هر فعالیت، سرگرمی یا چیز دیگری که به سادگی انجام می‌دهید را هم لیست کنید. در این فعالیت‌ها بالاترین توانایی‌های شما نهفته است. ۳. اگر می‌دانستم کسی قضاوتم نمی‌کند، چه می‌کردم؟ هر کاری که اگر نمی‌ترسیدید انجام می‌دادید، حتی وحشی‌ترین رویاهایتان را لیست کنید. این به شما کمک می‌کند ارزش‌های عالی خود را کشف کنید. ۴. اگر زندگی‌ام مطلقاً هیچ محدودیتی نداشت و می‌توانستم هر چه که می‌خواهم داشته باشم یا هر کاری که می‌خواهم انجام دهم، چه چیزی را انتخاب می‌کردم یا چه کاری را انجام می‌دادم؟ سبک‌زندگی ایدآل خود را توصیف کنید. بنویسید اگر می‌دانستید که قطعاً موفق می‌شوید چه می‌کردید، چه نوع فردی می‌شدید، چقدر پول درمی‌آوردید و کجا زندگی می‌کردید. این سوال به شما این امکان را می‌دهد که بفهمید اگر هیچ محدودیتی نداشته باشید، چه نوع انسانی دوست دارید باشید. با منطبق کردن خودتان با این سبک زندگی می‌توانید به سمت زندگی گام بردارید که واقعاً دوست دارید داشته باشید. ۵. اگر صد میلیارد تومان پول داشته باشم چه می‌کردم؟ لیستی از همه کارهایی که دوست دارید با داشتن این همه پول انجام دهید، تهیه کنید. خوب، شاید به سفر دور دنیا بروید، یکی دو خانه بزرگ بخرید و کمی هم پول به خانواده‌تان بدهید. با وقتتان چه می‌کنید؟ این سوال به شما کمک می‌کند بتوانید بدون محدودیت فکر کنید. وقتی بتوانیم محدودیت‌ها و موانع را برداریم، می‌توانیم کاری که واقعاً دوست داریم انجام دهیم را کشف کنیم. ۶. چه کسی را بیشتر از همه در جهان تحسین می‌کنم؟ لیستی از کسانی که از آنها الهام می‌گیرید و خصوصیاتی در آدمها که تحسین می‌کنید، تهیه کنید. به این فکر کنید که واقعاً چه چیزی در این دنیا به شما الهام می‌بخشد. چیزی که در دیگران تحسین می‌کنید درواقع خصوصیتی در خودتان است. باید بدانید که به این دلیل کسی را تحسین می‌کنید که شبیه به خودتان است. وقت گذاشتن برای پاسخ دادن به این سوالات زندگی‌تان را تغییر می‌دهد. هر چه بیشتر توانایی‌ها، ارزش‌ها، علایق، امیال و انگیزه‌های خودتان را کشف کنید، زندگی‌تان شادتر خواهد شد. می‌توانید درس بخوانید و قاضی ، مهندس، وکیل، معلم یا هر چیز دیگری شوید اما اگر دانش شناخت کامل خودتان را به دست نیاورید، زندگی هیچوقت پرمعنا و مفهوم نخواهد شد. حالا شاید بفهمید که چرا انیشتین می‌گوید، اطلاعات، دانش نیست. باارزش‌ترین دانشی که می‌توانید به دست آورید، درون خودتان است. ❤️🍀 @filsofak

چیزی به عنوان زیبایی وجود نداره. خصوصا در صورت انسان، چیزی که اسمش را گذاشته‌ایم "ریخت شناسی" تمامش یک‌جور نظام بندی ریاضی‌وار و خیالی اجزای صورت است. مثلا دماغ زیادی بیرون نزده باشد. لاله‌های گوش بزرگ نباشد. موها بلند باشد، خط ریش‌ها مد روز باشند و از این جور چیزها. این سراب عمومیت بخشیدن به همه چیز است. مردم به بعضی چهره ها می‌گویند زیبا، ولی در حقیقت آن‌ها زیبا نیستند. معادله‌ای ریاضی هستند که حاصلش صفر است. "در واقع زیبایی حقیقی زیبایی سیرت است نه شکل ابروها." #چارلز_بوکوفسکی 📚سوختن در آب، غرق شدن در آتش. ❤️🍀 @filsofak

✔ سندروم نتیجه فوری سندروم خطرناکی است به نام «نتیجه فوری» که گریبان جامعه ما را گرفته است. آن قدر گرفتار «جنون سرعت» و «یک شبه ره صد ساله رفتن» برای رسیدن به خواسته‌هایمان هستیم که دوست داریم همه این تبلیغات عجیب یعنی موفقیت نا‌محدود در۲۰ روز! چاقی و لاغری در سه روز! با شغل دوم و کمتر از یک ساعت در روز میلیاردر شوید! یادگیری ۳۵ زبان دنیا در ۱۰ روز! ترک اعتیاد فوری بدون درد در ۴۵ روز! با ۶۸ ثانیه تمرکز به آرزوهای خود برسید و ...! را یکجا باور کنیم ، این پیام‌های تبلیغاتی همگان را دچار نوعی بیماری به نام «سندروم نتیجه فوری» کرده است. تقویت این نوع نگرش تاثیرات بسیار مخربی بر حوزه مدیریت استراتژيک زندگی شخصی یا اداره سازمان و یا کشورداری می گذارد. هیچ کدام از اینها واقعیت ندارند. اگر هم داشته باشند، در دنیای استراتژی چنین چیزی نداریم؛ موفقیت آسان، ساده و سریع ، فقط در کتاب های علمی تخیلی یافت می‌شود. 🔸️ دکتر مجتبی لشکربلوکی ❤️🍀 @filsofak

در مناطقی از غرب آفریقا، وقتی کسی کار ناپسندی انجام می دهد او را به مرکز دهکده می برند و برای دو روز، تمام اعضای قبیله او را احاطه می کنند و درباره ویژگیهای خوب و مثبت آن فرد حرف می زنند. آنها معتقد هستند که هر فرد ذاتا خوب است ولی گاهی هم اشتباهاتی مرتکب می شود که در‌ واقع درخواست کمک است. افراد قبیله کنار هم در این آئین جمع می شوند تا به فرد خوبی ذاتی اش را یادآوری کنند. اعتقاد جمعی این است که این حمایت، از هر نوع تنبیه و خجالت زده کردن فرد بهتر است. آنها این حرکت را "اوبونتو" به معنی "انسانیت با یکدیگر و تمام موجودات زنده" می نامند. 🔸️ كارل گوستاو يونگ ❤️🍀 @filsofak

💥 زیارت امام حسین(ع) هم حرام، هم واجب، هم مستحب....! 🔹 چیزی در یک زمان حلال است و در زمان دیگر حرام؛ در یک زمان واجب است در زمان دیگر مستحب. از اینجا شما می‌فهمید چرا اخبار ما متعارض است. مثالی عرض می‌کنم که آن را از عالم بزرگ مرحوم آقا میرزا مهدی اصفهانی- که در مشهد بود- دارم. 🔹 مثلاً شما می‌بینید که از امام سؤال می‌کنند که زیارت امام حسین(ع) چطور است؟ می‌فرماید: مستحب است. از یک امام دیگر یا از همان امام در زمان دیگر همین سؤال را کرده‌اند؛ گفته‌اند واجب است. باز ممکن است یک وقت دیگری سؤال کرده باشند و امام اساساً بی‌تفاوتی نشان داده باشند: حالا ضرورتی ندارد، می‌خواهی برو، می‌خواهی نرو. 🔹 یک آدم ساده می‌گوید: جوابهای متناقض داده‌اند! ولی این تعارض نیست. اینها در شرایط مختلف بیان شده است. گاهی در یک شرایط عادی بوده است. بدیهی است که خود زیارت قبر پیغمبر(ص) و امام و حتی همه اولیاء و انبیاء از باب اینکه خاطره آنها را تجدید می‌کند، یک عامل تربیتی است و فی حد ذاته یک مستحب است. 🔹 ولی همین مستحب یک وقت حرام می‌شود، یک وقت واجب. مثلًا در شرایط زمان متوکل قرار می‌گیرید که سختگیری بسیار شدید است، توطئه است که رسم زیارت امام حسین(ع) باید ور بیفتد. اینجا ائمه(ع) تشخیص می‌دهند که باید با این کار مبارزه کرد و یک مسئله‌ جدید پیش می‌آید: مبارزه با طرح خلیفه وقت. در اینجا دستور می‌دهند: واجب است، واقعاً هم واجب بوده است. [این بحث متاسفانه در آخر جلسه مطرح شده و توضیح حالتی که زیارت حرام می‌شود ضبط نشده است.] 📒 استاد مطهری، اسلام و نیازهای زمان، ج ۲، ص ۲۳ (با تلخیص). 🍀❤️ @filsofak

نگارۀ (تصویر) برگزیدۀ جهان در هفتۀ گذشته! ❤️🍀 @filsofak

می‌دانی کِیفِ آدم کجا کوک می‌شود؟ آن‌جا که ببیند قصه‌اش، بهترین قصه‌ای است که می‌شد توی عالم نوشت... #مصطفی_سلیمانی #استوری 🍀❤️ @The_meaningoflife

عشق از دیدگاه یالوم یالوم که یک روان درمانگر وجودی است، معتقد است عشق نوعی از خود بی خودی وسواس گونه (Obsession) و ذهنیتی افسون شده است که تمامی زندگی فرد را در تصرف خود در می آورد. معمولا تجربه ی چنین حالتی باشکوه است. به عقیده ی او انسان بیشتر دلباخته ی اشتیاق(Enthusiasm) خویش است تا آنچه اشتیاقش را برانگیخته است. ولی در مواقعی شیدایی و از خود بی خودی، بیش از آنکه لذت بیافریند، پریشانی می آورد. عاشق، صورتی خیالی و شاعرانه به معشوق می دهد، ذهنش درگیر وسوسه ی او می شود، اما اگر عشق تنها یک ویژگی حقیقی داشته باشد، این است که هرگز نمی ماند، ناپایداری بخشی از ماهیت شیدایی عشق است. از نظر یالوم وسواس عشق، اغلب به نوعی توجه فرد را از افکار دردناک تر دیگر دور می کند. از نظر یالوم تجربه ی تنهایی اگزیستانسیال، مانند هر نوع ملال، وضعیت ذهنی بسیار ناخوشایندی پدید می آورد و به مدت طولانی برای فرد قابل تحمل نیست. از نظر وی هیچ رابطه ای قادر به از میان بردن تنهایی نیست. هر یک از ما در هستی تنهاییم. ولی می توانیم در تنهایی یکدیگر شریک شویم همان طور که عشق درد تنهایی را جبران میکند. بوبر می گوید: یک رابطه ی خوب و صمیمی، بر دیواره های سربه فلک کشیده ی تنهایی آدمی رخنه می کند، بر قانون بی چون و چرای آن فائق می شود و بر فراز مغاک وحشت انگیز عالم، از وجود خود به وجود دیگری پل می زند. رابطه در بهترین شرایط، افرادی را شامل می شود که به شیوه ای عاری از نیاز با هم ارتباط دارند. عشق بالغانه یا رشد یافته علاوه بر بخشیدن، سایر اجزای اساسی را نیز داراست: توجه پاسخ گویی احترام درک دوست داشتن یعنی توجه فعال به زندگی و رشد دیگری. فرد باید پاسخ گوی نیازهای دیگری (چه جسمانی، چه روانی) باشد. فرد باید به یگانگی و منحصر به فرد بودن آن دیگری احترام بگذارد، او را همان طور که هست ببیند و به وی کمک کند تا رشد کند و راه خویش را بیابد، آن هم فقط به خاطر خودش، نه با هدف خدمت به او. از نظر یالوم عشق نوعی منش است. خیلی پیش می آید که به اشتباه، پیوند انحصاری با یک انسان را دلیل شدت و اصالت عشق فرض می کنیم. ولی چنین عشقی به اصطلاح فروم، عشق نمادین یا خودپرستی بیش از اندازه است و در فقدان توجه و علاقه ی دیگران، محکوم به فروپاشی در درون خویش است. در عوض عشق عاری از نیاز، شیوه ی فرد برای ارتباط با دنیاست. افرادی که از تنهایی(Loneliness) وحشت دارند معمولا می کوشند این وحشت را از طریق یک شیوه ی بین فردی تسکین دهند. آنها نیازمند حضور دیگرانند تا هستی خود را به اثبات برسانند؛ آرزو دارند توسط دیگران بلعیده شوند یا آنکه می خواهند دیگران را ببلعند تا درماندگی ناشی از تنهایی شان را فرو بنشانند، اینها در پی روابط جنسی متعدد که کاریکاتور یک رابطه ی اصیل است، هستند. خلاصه اینکه، فردی که در حال غرق شدن در اضطراب تنهایی است، مایوسانه به هر رابطه ای چنگ می زند. این دست انداختن به سوی هر رابطه، چیزی نیست که او بخواهد بلکه از سر ناچاری چنین می کند؛ و رابطه ی حاصل از چنین شرایطی برای ادامه ی بقاست نه برای دستیابی به ر شد و تکامل. طنز تلخ ماجرا اینجاست، آنان که مایوسانه نیازمند آرامش و لذت حاصل از یک رابطه ی اصیلند، درست همان هایی هستند که کمتر از هرکسی قادر بی برقراری چنین ارتباطی هستند. #اگزیستانسیالیسم #اروین_یالوم 🍀❤️ @filsofak

سال ۲۰۱۸ گَری اولدمَن بابت فیلم «سیاه‌ترین ساعت»، اسکار گرفت. رفت بالای سن، جایزه‌ی اسکارش را گرفت دستش و یک نطق جذاب کرد. ته حرف‌هایش از مادر ۹۹ ساله‌اش تشکر کرد که مشوقش بوده و آخرش گفت: «مامان، کتری رو بذار که دارم اسکار رو می‌آرم». به همین جذابیت. هیچ جمله‌ای به اندازه‌ی این جمله من را به زندگی امیدوارم نمی‌کند. این‌که یکی زنگ بزند و بگوید که «چایی رو بذار، دارم می‌آم». یا من زنگ بزنم و بگویم «کتری رو بار بذار، دارم می‌آم». چکیده‌ی زندگی برای من همین جمله است. دنیا و آخرت همه حاشیه‌اند. قدیم‌ها محل کارم نیروگاه برق آلستوم بود. برای وزارت نیرو، استخر می‌ساختیم و با میلگرد و بتن و آجر قمی، کشتی می‌گرفتیم. نیروگاه تا خانه‌ی پدرم چهار قدم گشاد بیشتر راه نبود. بعضی غروب‌ها که مثل نمد مالانده می‌شدم، زنگ می‌زدم خانه‌شان. مادرم می‌گفت «چایی رو می‌ذارم، یه سر بیا». این پیشنهاد مادرم درست مثل پیشنهادهایی بود که دن‌کورلئونه به دیگران می‌داد و هیچ کس توان رد کردنش را نداشت. من هم توانش را نداشتم. کدام کلاغ خیسِ گرفتار در طوفان، پیشنهاد کرسی گرم را رد می‌کند؟ هنوز هم مثال دارم. صد سال پیش یک دوست قشنگ داشتم که امیرآباد زندگی می‌کرد. دانشجو بود. یک بار زنگ زد و گفت که دارد با پایان‌نامه‌اش کلنجار می‌رود. یکی از بعد از ظهر‌های سربی تهران. پیشنهاد دادم که بیام پیشت؟ گفت: «یه قهوه ترک می‌ذارم، بیا». این پیشنهاد دقیقا حکم پرت کردن یک تیوب بادکرده‌ی تراکتور به سمت آدمی بود که داشت توی شط غرق می‌شد. نجات‌بخش و مفرح. آن‌قدر مفرح که بعد از صد سال هر ثانیه‌ی آن دیدار یادم است. همین ده سال پیش که هنوز مردم توان سفر داشتند، مادر و پدرم قصد کردند بیایند پیشم. رفتند سفارت. چهار ساعت مثل قرص جوشانِ ته لیوان آب، حرص و جوش خوردم و بالا و پائین پریدم. تا بالاخره پدرم زنگ زد و گفت: «ویزا رو گرفتیم، کتری رو بذار اومدیم». به همین جذابیت. انگار سِرم امید به حیات را بزنند توی ساعد دست آدم. کلا این جمله‌ی «چایی رو بذار، اومدم» عاشقانه‌ترین جمله‌ای است که تا حالا بشر خلق کرده است. مثل این چاقو‌های همه کاره است که به هر کاری می‌آید. پرتقال پوست می‌کند. در نوشابه و بطری شراب باز می‌کند. شکم دزد را جر می‌دهد. حتی گلاب به روی‌تان، در کنسرو لوبیا را هم باز می‌کند. این جمله هم همه‌فن‌حریف‌ است. امید دارد. دوستت دارم دارد. گور بابای دنیا دارد. دلم برایت تنگ شده‌ است دارد. چقدر قشنگ شدی امشب دارد. ماچ بده دارد. همه چیز. مهم نیست آدم اسکار گرفته باشد یا ویزا. از سر عملیات حفاری گودترین چاله‌ی تهران آمده باشد یا بخواهد مزخرف‌ترین پایان‌نامه‌ی جهان را به سرانجام برساند. این جمله جادو می‌کند. خودم هم یادم نیست که آخرین بار چه وقت بوده که کسی بهم زنگ زده یا من به کسی زنگ زده‌ام و این پیشنهاد را داده باشم. شاید برگردد به همان سال‌های دور. شاید حتی حاضر باشم که پول بدهم به کسی تا بهم زنگ بزند یا من بهش زنگ بزنم. بابت اجرای همین فریضه‌ی امید بخش «کتری رو بذار، دارم میام». #فهیم_عطار 🍀❤️ @filsofak

فرقى نمى‌کند به لوله‌ى تفنگى که به سمتت نشانه رفته نگاه کنى یا مبتلا به سرطان شده باشى، اگر نتوانى به خودت مسلط باشى پیشاپیش مرده‌اى.  🔸️ دکتر ویجی آناندردی 🍀❤️ @filsofak