Manoleili

سه ثانیه قبلش

مردها ذاتا غمگین‌اند، مگر اینکه بخاطر چیزهایی که بدست می‌آورند شاد شوند و زن‌ها ذاتا شادند، مگر اینکه بخاطر چیزهایی که از دست میدهند غمگین شوند -مینور-

نتا نت هاي مضرابي و با سنتور ميرقصي خودت ماهي و داري همچنان ماهور ميرقصي شلال مويت ابريشم رسيده تا کمرگاهت رها از پيله چون پروانه اي در نور ميرقصي عسل چشمي و شهبانوي کندوهاي کوهستان که شهدا شهد بين آنهمه زن/بور ميرقصي نه تنها من که ميگردد به دورت دامن چين چين تو حق داري که اين گونه به خود مغرور ميرقصي عروس شاه ماهي هايي و يک شب به شوق من دل از دريا بريده، باله زير تور ميرقصي شراب از منحني طرح اندام تو ميريزد خمارم ميکني از بس که هي انگور ميرقصي شدم مشکوک از دست تناقض هاي رفتارت تو که اين قدر شيريني چرا با شور ميرقصي؟! زبانم بند آمد از بلنداي بلورينت تتن تن عشوه ميريزي تتن تن/بور ميرقصي بدون هيچ مرزي شد حسابم پاک پاکستان چه خوش اقبالم از اين که چنين لاهور ميرقصي تو شايد دختر بهرامي و بعد از هزاران سال کمند افکن به طرح خط خطي گور ميرقصي شب باراني و اين سوي شيشه.. قهوه ات يخ کرد تو آن سو همچنان باراني و هاشور ميرقصي من اصلن هيچ، واژه واژه هاي اين غزل هم هيچ خودت آيا نميلرزد دلت اينجور ميرقصي؟

ای دلبر مغرور می بوسمت از "دور" ای خوشه ی انگور می بوسمت از دور ای شعله به رخسار ای دخت پری وار ای سلسله ی نور می بوسمت از دور آیینه ی عریان ، مهتاب شبستان ای ساقی مستور می بوسمت از دور هم نازی و هم مهر هم رازی و هم سحر هم شعری و هم شور می بوسمت از دور ای حسرت فرهاد ، خاتون پریزاد ای نغمه ی ماهور می بوسمت از دور