تصدّقت

سلام ما داریم یه مجموعه کار می‌سازیم برای روز تشییع آقا که قراره از شبکه‌افق پخش بشه برای ساختنش قراره از صدای شما عزیزان استفاده کنیم. برید تو نرم‌افزار رکوردر(ضبط‌کننده‌ی صدا)دکمه‌ی ضبط رو بزنید و هرچی تو دلتونه به آقای شهید بگید، درد دل کنید، حرفاتونو بگید و صوتتون رو برام بفرستید. (اگه مقدور بود اسم و فامیل و شغلتون هم بگید ممنون می‌شم) پ.ن: اگه تونستید این صوت رو از اعضای خانواده‌تون و دوستانتون هم بگیرید ممنون می‌شم، هرچی بیشتر صدا باشه بهتره.❤️ @Komiiter @Komiiter_bot https://t.me/SendHarfBot?start=f75a8732604b

واقعا بهترین انتخابم توی زندگیم دوست داشتن چاووشی بوده. خدایا ممنونم از این یکی ناامیدم نکردی.

حاجی:))

دوست دارم روایت خاصی از شب شهادت حضرت عباس رو باهم ببینیم؛ فلذا روایت رهبر شهید انقلاب امام سیدعلی حسینی خامنه‌ای رو بشنویم":)

«نوشتند؛ حسین فرزند امیرالمومنین علی‌بن‌ابی‌طالب؛ درحالیکه از کنار پیکر برادرش، عباس تنها و غریب بر‌می‌گشت به او می‌خندیدند، کف می‌زدند، سوت می‌کشیدند و او اشک‌هایش را با آستینش پاک می‌کرد. :)»

ما عرب‌ها یه تیکه‌کلوم داریم... وقتی دیگه هیچ راهی نمی‌بینیم، فقط می‌گیم: «دخیلک یا عباس...» چون از بچگی یاد گرفتیم، اگه همه هم پشتت رو خالی می‌کنن، حضرت عباس تکیه‌گاهت می‌مونه. حضرت عباس برای ما سنده، دیدید می‌گید "قول مردونه؟" قول و قسم ما هم حضرت عباس‌ه. الانم برای کل زندگیم، بنا به اینکه عنایت کنن نسل در نسلم نوکر اهلِ کربلا بمونن و بشن؛ می‌گم که: «عموعباس دخیلک...»

ما اگر بنا بود یه درس از رفتن حضرت‌آقای شهید گرفته باشیم اون این بود که اگر به حرف ولی امر گوش ندیم تهش خسرانه. ولی متاسفانه برخی هیچ‌وقت برای درس عبرت آمادگی ندارن و ان‌شاءالله که خدا فرجی کنه.

متاسفانه تو دنیایی داریم زندگی می‌کنیم که هر دوقدم باید به یکی بگیم: آی انقلابی حواست هست به ولی‌اُمت؟ حواست هست ایشونی که داری حرف می‌زنی درموردش رهبریه؟

یک روز پای مقام پسرت می‌کُشی مرا، در اوج روضه های اکبرت،می‌کشی مرا

یه حمدِ شفا برای مادرم لطف کنید.

من خیلی وقته یادم رفته آروم گریه کردن یعنی چی؛ روضه که پخش می‌شه فقط گریه‌های با صدای بلند ازم برمیاد.. اللّهم لا تحرمنی مِنها.. خدایا مبادا من‌و از اشک برای حُسین(ع) محروم کنیا... ما که هیچیم و پوچ، بدون اهل‌بیت که تا ازل بدبختیم.

اینم رزق.

خیلی ازم می‌پرسن چرا فرضا چنین تفکری داری؟ بعضیا مسخرم می‌کنن حتی، می‌گن دنیا رو زیادی رویایی در نظر گرفتم.. ولی نه.. راستش واقعا نه.. توی ذهنم این نقش بسته که بابا، تو بیا امام حسینو ببین، حضرت زینب رو ببین؛ ببین دخترخانم تو اگه کل خانوادتو بدی بازم که دردی که اهل بیت کشیدن رو درک نمی‌کنی، مگه آدم با خودش اون دنیا قراره چی ببره؟ همسرش رو؟ بچه‌ش رو؟ لا ینفع مالٌ و لا بَنون مگه نیست دنیا؟ تو نخوای همسرتو بدی، بچه‌ت رو بدی.. قراره تا کجا نگهشون داری؟ از امام حسین امانت دار بهتری هستی؟ مگه غیر از اینه که باید التماس حضرت رباب کنی، التماس امام حسین کنی شاید صدقه‌ای بهت بدن قبولتون کنن؟":) همین.. نمی‌دونم چی بگم.

ولی به عقیده من خیلی انسان‌های لایقی هستن. اینو از طرف شخصی می‌گم که یه زمانی کاملا برعکس فکر می‌کردا..":) من اگه ازدواج کنم پسردار بشم، قطعا پسرم رو ولایتمدار بار میارم. از همون اولا بهش می‌گم شهدا کین از چی می‌گذرن تهش چیه.. و براش آرزوی عاقبت بخیری می‌کنم.

ولی بحث همسر خیلی فرق داره. وقتی یه نظامی می‌ره زخمی میاد، همسرش اولین کسیه که زخماش رو می‌بینه. همسرش با کم بضاعت بودنش می‌سازه. همسرش با اینکه ممکنه چندماه تنها باشه می‌سازه. شهید که بشه بوی لباس و خاطره‌ها می‌مونه.. مادر نیست که از اولش براش اماده باشه هربار ته دلش یحتمل یه امیدی هست.