uz
Feedback
کنار

کنار

Kanalga Telegram’da o‘tish

🪑 کنار؛ کنار کسانی‌ست که از یک سالمند مراقبت می‌کنند 🗻 حمایت، همراهی و راهکارهای کاربردی اکانت تلگرام کنار: @kenarcare_admin 🛋 kenarcare.ir

Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
378
Obunachilar
+124 soatlar
+337 kun
+14230 kun
Postlar soni

Ma'lumot yuklanmoqda...

Reaktsiyalar
Izohlar
Telegram Yulduzlari
Eng yaxshi postlar bo'yicha

Ma'lumot yuklanmoqda...

Nashrni tahlil qilish
Postlar
Ko'rish dinamikasi
فکر می‌کنید مردم در کدام کشور، هزینه بیشتری را از جیب خود برای خدمات درمانی پرداخت می‌کنند؟
81000Loading...
مراقب بودن یعنی سازگاری مداوم مراقب خیلی وقت‌ها باید خودش را با آنچه پیش روی اوست هماهنگ کند؛ نه لزوماً چون انتخاب دیگری دارد، بلکه چون مراقبت بدون این سازگاری ممکن نیست. وقتی از کسی مراقبت می‌کنیم، بخشی از زندگی‌مان را با نیازهای او تنظیم می‌کنیم؛ زمان، انرژی، برنامه‌ها و حتی تصمیم‌های روزمره‌مان تحت تأثیر مراقبتی قرار می‌گیرند که بر عهده گرفته‌ایم. شاید به همین دلیل، سازگاری به یکی از ویژگی‌های مراقبان تبدیل می‌شود. آنها مدام در حال پیدا کردن راهی هستند که بتوانند مراقبت را در زندگی خود جای دهند. این سازگاری لزوماً به معنای رضایت یا پذیرش نیست. ممکن است مراقب از شرایط خسته، ناراضی یا حتی معترض باشد و با این حال، همچنان خودش را با آنچه مراقبت از او می‌خواهد، وفق دهد. @kenarcare #مراقب_بودن
90106Loading...
🌘یادآوری کسی نمی‌داند فردا چه به دست می‌آورد و کسی نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد.» @kenarcare #یادآوری
105108Loading...
شروع مراقبت هم می‌تواند ناگهانی باشد، مثل بعد از سکته یا سقوط، یا تدریجی باشد، مثل پیشرفت یک بیماری مزمن. هر کدام از این مسیرها آسیب و سختی خود را دارد. وقتی ناگهان مراقب می‌شوی به اندازه کافی برای آن آماده نبوده‌ای و فشار زیادی را متحمل می‌شوی و وقتی تدریجی مراقب می‌شوی نیز فرسایش مراقبت را تحمل می‌کند. بنابراین مراقب شدن می‌تواند به شیوه‌های مختلفی زندگی را تغییر دهد. @kenarcare #رنج_مراقبت
1261413Loading...
«گاها واقعا آدم از نظر جسمانی کم میاره یعنی من فکر می‌کنم ما هیچ کدوم‌مون اونقدرا ابرقدرت نیستیم که بتونیم همه کارهای یک سالمندا رو با هم هندل بکنیم.» -از گفت‌و‌گوهایمان با یک مراقب @kenarcare #نقل‌_قول_مراقب
1371014Loading...
پست آخر اینستاگرام «کنار» درباره‌ی پژوهشی بود که نشان می‌داد فرزندانی که در خانواده احساس می‌کنند مسئولیت مراقبت به‌طور ناعادلانه میانشان تقسیم شده، علائم افسردگی بیشتری را تجربه می‌کنند. کامنت‌های این پست به ما نشان داد که مسئله‌ی تقسیم بار مراقبت تا چه اندازه جدی و برای بسیاری از افراد طاقت‌فرساست؛ تا جایی که گاهی حتی راهکارهای ساده و اولیه برای بهتر شدن شرایط نیز کافی به نظر نمی‌رسند. https://www.instagram.com/reel/DctvLmItXSr/?igsi=bXI4aWxjbTAzMTBm
1381012Loading...
مراقبت نیازمند تغییر با شرایط است. مراقبت یک وضعیت ثابت نیست. نیازهای فردی که از او مراقبت می‌کنیم تغییر می‌کند، رابطه‌مان با او تغییر می‌کند و در نتیجه، نقش ما به‌عنوان مراقب هم باید تغییر کند. ممکن است در ابتدای مراقبت، بیشترِ کاری که انجام می‌دهیم کمک در امور روزمره باشد؛ اما با پیشرفت بیماری، نیازهای سالمند تغییر کند و ما مجبور شویم مهارت‌های تازه‌ای یاد بگیریم، از خدمات دیگری کمک بگیریم یا حتی شکل رابطه‌مان با او را دوباره تعریف کنیم. گاهی هم مراقبت از خانه به یک مرکز مراقبتی منتقل می‌شود. این تغییر به معنی پایان مراقبت نیست؛ ممکن است نقش ما از انجام دادن کارهای روزمره به همراهی، حمایت و پیگیری کیفیت مراقبت تغییر کند. پس یکی از راه‌های سازگار شدن با مراقبت، این است که از خودمان نخواهیم همیشه همان مراقبی بمانیم که در ابتدای مسیر بوده‌ایم. یادگیری در مراقبت فقط یاد گرفتن نحوه‌ی انجام یک کار نیست؛ شناخت بیماری، شناخت نیازهای فرد، پیدا کردن منابع حمایتی، پذیرفتن کمک دیگران و حتی شناختن محدودیت‌های خودمان هم بخشی از این یادگیری است. مراقبت می‌تواند خسته‌کننده و دشوار باشد، اما در عین حال می‌تواند مهارت‌ها و توانایی‌های تازه‌ای در ما ایجاد کند. شاید سازگار شدن با مراقبت بیشتر از آنکه به معنی «قوی‌تر شدن» باشد، به معنی یاد گرفتنِ تغییر کردن همراه با شرایط باشد. -منبع از کتاب What matters for healthy ageing از Julie Byles @kenarcare #یادگیری
1621012Loading...
«من هنوز پایان دیگری در ذهن دارم (برای خودم، برای او): پایانی که در آن از پس اندوهش برمی‌آید و شب‌ها قبل از خواب مرا می‌بوسد.
«من هنوز پایان دیگری در ذهن دارم (برای خودم، برای او): پایانی که در آن از پس اندوهش برمی‌آید و شب‌ها قبل از خواب مرا می‌بوسد.» -این هم مثالی دیگر از دیوید فاستر والاس
1561015Loading...
این روایت، درباره رابطه‌ای مراقبتی‌ست که با آنچه از مراقبت می‌شناسیم متفاوت است. مراقبتی که از سر دوست داشتن نیست و از سر وظی
این روایت، درباره رابطه‌ای مراقبتی‌ست که با آنچه از مراقبت می‌شناسیم متفاوت است. مراقبتی که از سر دوست داشتن نیست و از سر وظیفه و عذاب وجدان است. تصویر کودکی مراقب و پدرش هم در این باره بسیار معنادار است. محو بودن پدر شاید از خودِ حضورش گویاتر باشد؛ پدری که انگار در پس‌زمینه‌ی زندگی ایستاده و حالا در سال‌های سالمندی، با نیاز به مراقبت، دوباره به مرکز زندگی فرزندش بازگشته است. عکس، فاصله‌ای را نشان می‌دهد که میان پدر و فرزند وجود دارد؛ فاصله‌ای که مراقبت لزوماً از بینش نمی‌برد، اما آدم را ناچار می‌کند با آن روبه‌رو شود. @kenarcare #تصویر_مراقبت
1600113Loading...
این روایت، درباره رابطه‌ای مراقبتی‌ست که با آنچه از مراقبت می‌شناسیم متفاوت است. مراقبتی که از سر دوست داشتن نیست و از سر وظی
این روایت، درباره رابطه‌ای مراقبتی‌ست که با آنچه از مراقبت می‌شناسیم متفاوت است. مراقبتی که از سر دوست داشتن نیست و از سر وظیفه و عذاب وجدان است. تصویر کودکی مراقب و پدرش هم در این باره بسیار معنادار است. محو بودن پدر شاید از خودِ حضورش گویاتر باشد؛ پدری که انگار در پس‌زمینه‌ی زندگی ایستاده و حالا در سال‌های سالمندی، با نیاز به مراقبت، دوباره به مرکز زندگی فرزندش بازگشته است. عکس، فاصله‌ای را نشان می‌دهد که میان پدر و فرزند وجود دارد؛ فاصله‌ای که مراقبت لزوماً از بینش نمی‌برد، اما آدم را ناچار می‌کند با آن روبه‌رو شود. @kenarcare #تصویر_مراقبت
1000Loading...
داستان مراقبت: شماره ۹ مراقبت از پدری که قلبم را شکست. این متن خلاصه‌ای از روایت شخصی جنیشا واتس در مجله‌ی The Atlantic است؛ زنی که چهار سال آخر زندگی پدرش، با وجود رابطه‌ای بسیار دور و پر از زخم از دوران کودکی، مسئول مراقبت از او می‌شود. این روایت درباره‌ی رابطه‌ی پیچیده‌ی یک دختر با پدری است که سال‌ها غایب بوده و حالا، در سال‌های سالمندی و بیماری، به مراقبت او نیاز دارد. جنیشا واتس چهار سال آخر زندگی پدرش، لیوی، از او مراقبت کرد؛ پدری که در کودکی تقریباً همیشه غایب بود. وقتی جنیشا و خواهر و برادرهایش در خانه‌ای آشفته و بدون غذا تنها مانده بودند، پدرشان آمد، نگاهی به خانه انداخت و گفت برای جنیشا برمی‌گردد؛ اما دیگر برنگشت. سال‌ها بعد، جنیشا زندگی خودش را ساخت و از پدرش فاصله گرفت. تا اینکه برادرش، که از لیوی مراقبت می‌کرد، ناپدید شد و مسئولیت پدر به او رسید. حالا جنیشا باید امور مالی و پزشکی او را پیگیری می‌کرد، با پزشکان و پرستاران در ارتباط بود و مرتب به دیدنش می‌رفت. مراقبت از مردی که خودش هیچ‌وقت مراقب او نبود، برایش پر از خشم، عذاب وجدان و تناقض بود. در آخرین روزهای زندگی لیوی، او دیگر نمی‌توانست حرف بزند. جنیشا از او پرسید: «دوستم داری؟» و پدر سرش را به نشانه‌ی بله تکان داد. چند دقیقه بعد، با دست به او اشاره کرد که برود. بعد از مرگ پدر، جنیشا فهمید چیزی که برایش سوگواری می‌کند فقط مرگ او نیست؛ بلکه رابطه‌ای است که هیچ‌وقت میانشان شکل نگرفت. او در این روایت نشان می‌دهد که مراقبت همیشه از دل یک رابطه‌ی ساده و دوست‌داشتنی نمی‌آید؛ گاهی مراقبت، مواجه شدن با زخمی قدیمی و پذیرفتن پایان چیزی است که هیچ‌وقت آن‌طور که باید آغاز نشده بود. — برگرفته از روایت «Taking Care of the Father Who Broke My Heart»، نوشته‌ی Jenisha Watts، منتشرشده در The Atlantic. @kenarcare #داستان_مراقبت
1790019Loading...
🌊 و آن بهار، و آن وهم سبز رنگ که بر دریچه گذر داشت، با دلم می‌گفت: «نگاه کن تو هیچگاه پیش نرفتی تو فرو رفتی» -از شعر وهم سبز فروغ فرخزاد @kenarcare #شعر
170008Loading...
‎⁨بابک خان‌قلی – انجیر⁩.mp3
217209Loading...
🎴پرسش و پاسخ پدرم خیلی زود عصبانی می‌شه و با ما پرخاش می‌کنه. چطور باهاش رفتار کنیم؟ اگر پدرتان زود عصبانی می‌شود، مخصوصاً اگر قبلاً این‌طور نبوده، آن را فقط به «اخلاقش» نسبت ندهید. در سالمندان، پرخاشگری گاهی واکنش به درد، کم‌خوابی، مشکلات شنوایی و بینایی، اضطراب، افسردگی یا شروع اختلالات شناختی است. بعضی داروها هم می‌توانند تحریک‌پذیری را بیشتر کنند. اما در لحظه‌ی عصبانیت، پیدا کردن علت مهم‌ترین کار نیست. مهم این است که چطور واکنش نشان دهید. وارد بحث و اثبات کردن نشوید. صدایتان را بالا نبرید. همان لحظه سعی نکنید قانعش کنید که اشتباه می‌کند. کوتاه بگویید: «می‌بینم عصبانی هستی. فعلاً بذار یکم آروم بشیم، بعد صحبت می‌کنیم.» اگر می‌توانید، چند دقیقه فاصله بگیرید. اجازه دهید تنش پایین بیاید. یک نکته‌ی کاربردی دیگر، پیدا کردن محرک عصبانیت است. ببینید عصبانیت معمولاً بعد از چه اتفاقی رخ می‌دهد. بعد از حمام؟ هنگام مصرف دارو؟ وقتی چند نفر همزمان با او حرف می‌زنند؟ عصرها؟ وقتی چیزی را پیدا نمی‌کند؟ وقتی گرسنه یا خسته است؟ این الگوها را دو سه هفته یادداشت کنید. ممکن است متوجه شوید پرخاشگری تصادفی نیست و یک محرک مشخص دارد. مثلاً اگر هنگام لباس پوشیدن یا حمام عصبانی می‌شود، شاید مسئله لجبازی نباشد. ممکن است احساس کند استقلالش را از دست داده یا از تماس فیزیکی ناراحت باشد. در این شرایط، به جای دستور دادن، انتخاب‌های کوچک به او بدهید. «اول لباس بپوشیم یا اول صبحانه بخوریم؟» همین مقدار کنترل می‌تواند مقاومت را کمتر کند. اگر این تغییر رفتار جدید است یا به‌تازگی شدیدتر شده، بهتر است بررسی پزشکی هم انجام شود. به‌خصوص اگر همراه با گیجی، بی‌خوابی، درد، تب، تغییر ادرار، یبوست یا تغییر ناگهانی رفتار باشد. در سالمندان، گاهی یک عفونت یا درد ساده خودش را به شکل پرخاشگری نشان می‌دهد. یک مرز مهم هم وجود دارد: سالمند بودن به این معنی نیست که خانواده باید توهین، تهدید یا خشونت فیزیکی را تحمل کند. اگر پرخاشگری به مرحله‌ای رسیده که احتمال آسیب به خودش یا دیگران وجود دارد، اول فاصله و امنیت را حفظ کنید. بعد برای ارزیابی پزشکی کمک بگیرید. در نهایت، مراقب هم نباید هر بار پرخاشگری را شخصی تلقی کند. اگر پدرتان به‌دلیل بیماری یا کاهش توانایی‌های شناختی کنترل هیجانش را از دست می‌دهد، ممکن است خشم او واقعاً متوجه «شما» نباشد. این تفکیک مهم است؛ چون کمک می‌کند خودتان هم کمتر فرسوده شوید. @kenarcare #پرسش_و_پاسخ
2371211Loading...