『آوای دریا』

و سرانجام انسان به همان رنجی دچار می‌شود که دچار کرده است

بخشی از وجودم میخواهد رهایت کند؛

در جواب ابلهان آنقدر خاموش ماندم که گفتند حرف حساب جواب ندارد!

دوست داشتن آسان است. اما درک کردن، درک کردن نیاز به روح دارن نه فقط قلب....

از خودم شرمنده شدم وقتی فهمیدم زندگی یه جشن بالماسکه بود درحالی که من با چهره‌ی واقعی‌ام در آن شرکت کردم.

اینکه آدما از چشمتون میوفتن حاصل صدمه‌ایه که خودشون به جایگاهشون زدن

مردم میگن خاطرات بد باعث میشن بیشتر درد بکشین، اما درواقع این خاطرات خوبن که تورو به جنون میکشونن‌.

در من انگار کسی در پی انکار من است

حتی از دل سنگ هم گل سبز میشه ولی از قلب‌های سنگ شده نه....

هر آدمی را فقط یکبار می‌توان داشت؛ فقط یکبار

جهان پُر است از انسان های نااُمید و مایل به مرگ، اما نمی‌دانم چرا در این روزگار مرگ سهمِ آنانی می‌شود که امیدوار ترین زندگان بوده‌اند. -اِلینآ

تو دل بستی به معشوقی که خود معشوق ها دارد رها کن از دل غافل خدای بت پرستت را

من نه از ظلم می‌ترسم و نه از ظالم! از هیچ‌‌کدام نمی‌ترسم... تنها ترسم این است که چشم بر جهان ببندم و دریابم تمامِ وعده‌ها به اجرایِ عدالت، دروغی بزرگ بوده‌اند. -اِلینآ