『آوای دریا』

جایزه‌ی بهترین بازیگر سال می‌رسه بهش... انقدر خوب بازی کرد که خودش هم باورش شده بود. کاش زودتر می‌دونستم، یکم ازش یاد میگرفتم .

چه زیبا گفت حسین پناهی ؛ ماهی ها گریه شان دیده نمیشود گرگ ها خوابیدنشان عقاب ها سقوطشان و انسانها درونشان...:)

چه زیبا گفت حسین پناهی ؛ ماهی ها گریه شان دیده نمیشود گرگ ها خوابیدنشان عقاب ها سقوطشان و انسانها درونشان...:)

بعضیا یه جوری از زندگیمون میرن که آدم شک می‌کنه اصلاً یه روزی کنارمون بودن…

وقتی مراقب حرفات نباشی یکی تا صبح نمیخوابه، یکی دلش می‌شکنه، یکی اعتمادشو از دست میده، و یکی شاید هرگز مثل قبل نشه..

آدما مثل مصراع شعر میمونن، پس مصراع دومت رو جوری پیدا کن که قافیه و ردیف و مفهوم زندگیت قشنگ بشه.

سخت ترین تصمیم مال زمانیه که باید بین چیزی که درسته و چیزی که خوشحالت میکنه یکیو انتخاب کنی

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من مگر ان روز که در خاک شود منزل من

شگفتی بعضی دلبستگی‌ها در این است که به ماندن دیگری وابسته نیستند. حضور فقط آغاز آن‌هاست؛ بعد از آن، آدم دیگر با یک نفر زندگی نمی‌کند، با ردی زندگی می‌کند که در ژرفای وجودش باقی مانده است. ردی که نه فاصله آن را کم‌رنگ می‌کند، نه گذر فصل‌ها، نه بی‌خبری و نه حتی فراموش شدن از سوی کسی که دوستش داشته‌ای. ما خیال می‌کنیم دل جایی برای آمدن و رفتن آدم‌هاست؛ اما گاهی دل تبدیل به آرامگاه یک نام می‌شود. نامی که دیگر از آن جهان نیست؛ از آن روح است. و مگر کسی می‌تواند روحش را از خودش جدا کند؟ شاید برای همین است که بعضی دوست داشتن‌ها هیچ‌وقت تمام نمی‌شوند؛ نه چون امیدی به رسیدن دارند، نه چون چشم‌انتظار بازگشت مانده‌اند. تمام نمی‌شوند چون از مرز خواستن گذشته‌اند و به بخشی از هستی آدم تبدیل شده‌اند. همان‌گونه که انسان نمی‌تواند از سایه‌ی خویش بگریزد، از مهری که با جانش درآمیخته نیز رهایی ندارد. آن‌گاه، مرگ دیگر پایان عشق نیست؛ پایان صاحب عشق است. و چه اندوهناک که گاهی تنها چیزی که می‌تواند مهر کسی را از دل بیرون ببرد، دیگر زمان نیست، فراموشی نیست، حتی خیانت هم نیست... تنها فرو ریختن همان دلی‌ست که سال‌ها بی‌صدا، نام او را در خود حمل کرده است. بعضی عشق‌ها را نمی‌شود از دل گرفت؛ باید دل را از تپیدن گرفت. _A @Avay_eDaryaa

کاش ناشناخته باقی می‌ماندند آدم‌هایی که فکر می‌کردیم بهترین‌اند.

خیلی سادست... اگر طلا زنگ زد، طلا نبوده؛ اگر عشق تموم شد، عشق نبوده؛ اگر دوستا رفتن، هیچوقت دوست نبودن.

من بهش راجب تاریکی های درونم گفتم و اون هنوز جوری بهم نگاه می‌کنه انگار خورشیدم🙃🩵

تا زمانی که از عمق دوست داشتن طرف مقابلت مطمئن نشدی، عمیقا دوستش نداشته باش. چرا که عمق عشق امروز، همان عمق زخم فردای توست.

چقد خوب میشد اگه آدما ، شبیه حرفاشون بودن ، نه ؟!

آخر این حرفای ناگفته آدمیزاد را ذره ذره می کُشد.