Hiraeth

من نمیتونم استدلال محور صحبت کنم. من فقط میتونم بهت بگم این دریچه نگاه من به دنیا و آدماش هست چه از لحاظ فلسفی و چه از لحاظ احساسی و خب فقط برای پذیرش حرفهام خودت هم اون عینک جهان بینی رو روی چشمات داشته باشی در غیر این صورت، فقط میتونی بشنوی و عبور کنی ...

گاهی پیچیده ترین مسائل از ساده ترین زاویه دید، برای ما قابل حل میشه، مثلا تو این فضایی که براتون توصیف کردم گاهی به خودم میگم چشم امیدم به ایران خودمون باشه، کشور یکپارچه ای نیستیم؛ مثل یه لحاف چهل تیکه هستیم، یا یه پارچه پاره پاره شده ای که شکاف های اون رو با پارچه های رنگارنگ از جاهای دیگه بهم وصله کردن. فرهنگ های متفاوت نگرش ها و آداب و جهان بینی های متفاوت که خب صحبت راجع بهشون به این سادگی ها نیست. اما به خودم میگم کجا این دنیا بازارهای سنتی و فرش فروشی های مارو داره؟ یا مثلا هنر و فن شعر و ادبیات مارو داره ؟ یا این تاریخ و فرهنگ ایرانی رو داره ؟ هویتی که زیر سنگین ترین آوار رسانه و تکنولوژی و بمباران های اطلاعاتی فضای مجازی و اوضاع معیشتی و سوگ های پی در پی آدم ها، هنوز اصالت خودش رو توی کوچه پس کوچه های رشت و شیراز و بازار های فرش فروشی و بوی گلاب حفظ کرده و هنوز رنگ نباخته و خاکستری نشده. گاهی چشم امیدم به همین فضاها هست، نه برای حرکت تاریخ و سمت و سویی که جهان پیش میره نه اون قضیه اش جداست. این رو برای دل خودم برای دووم آوردن خودم تو جهانی که اینطور نگاهش میکنم میگم.

این آخرین عکسی بود که اونجا گرفتیم بعدش دیگه حراستی ها عین گروه ضربت اومدن بالا سرمون انداختن بیرون مارو. بعدش لوکیشن رو عوض کردیم رفتیم یجا دیگه

اینجوری نمیشه باید یه لنز زوم بخرم

Home

‹📮فور کنید بزارمتون فولدر جذب بگیرید›

یه گوشه از دنیای اسکین کر برای تو برای مراقبت، لطافت و حالِ خوب.🧴🪄

🍃

کمدی

میخواستم بگم دلم برای تهران گردی با اتوبوس تنگ شده بود ولی همش شد دست انداز 😂

ولی یه لبخندی رو صورتم انداختیا

خودم رو سرزنش میکنم که چرا هنوز بابت بعضی چیزا جوری داری سوگواری میکنی انگار که همین الان اتفاق افتاده ول کن مدتهاست گذشته. بعد به خودت میای میبینی نه هنوز از خیلی چیزها دو سال هم نشده که گذشته و دو سال زمان زیادی برای عبور از دوره سوگ نیست ...

فور کنید / فولدر بزارم .

اینجا جوین باشید☕️ .