یادداشت‌های ماتیلدا

اصلا اگر بیشتر زندگی به این سختی باشد، من نمی‌دانم چطوری باید آن را گذراند. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

من آرزو داشتم کاش اصلا قلبی نداشتم که اینطور به درد بیاید. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

به نظر می‌آید که همه‌ی غصه‌های دنیا یکجا گرد آمده‌اند و من همه‌ی آن‌ها را به دوشم کشیده‌ام. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

هیچ‌کس را نداریم که ما را برای تحمل این وضع کمک کند و به نظر می‌رسد خداوند هم آنقدر دور است که نمی‌توانم پیدایش کنم. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

چقدر روزها تاریک به نظر می‌رسید، چقدر خانه غم‌انگیز و ساکت بود، چقدر قلب‌های آن‌ها سنگین بود. گویی مرگ به روی این خانه که زمانی پر از شادی و نشاط بود، سایه افکنده بود. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

من غصه‌هایم را خوب تحمل می‌کنم. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

خوشم نمیاد زیر پستا بنویسه edited وگرنه ادیت می‌کردم هشتگ معرفی می‌زدم. خودتون بگردید، پیدا می‌کنید. :)))

خوشگلای جدید، کتاب‌هایی که تا حالا اینجا خوندیم، همه پین شدن. چندتا پست بعد هر کدوم، معرفی‌ و نقدشون هم هست.✨

مشکل از جایی شروع شد که دیگه نتونستم روزی ۲۰۰ صفحه کتاب بخونم.

کاش گل خشک شده‌ای بودم لای ورق‌های کتاب مورد علاقه‌ات.

گاهی حس می‌کنم حضورم شبیه پانویس‌های یه کتاب بوده؛ همون قسمت‌هایی که معمولا کسی نمی‌خونه. آدم کم‌کم فکر می‌کنه شاید اصلا قرار نبوده متن اصلی هیچ داستانی باشه.

من معمولا به کسی کتاب قرض نمی‌دم. مهم‌ترین دلیلم هم اینه که جاهایی که هایلایت کردم، زخم‌های شخصی‌ان.

خوشگلای جدید خیلی خوش اومدین و صفا آوردین.🩵 خونه‌ی اولمون رو هم داشته باشید: https://t.me/tiredmatilda

آسوده باش موجود عزیز! همیشه بعد از سیاهی، سپیدی وجود دارد. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

برای او موسیقی همیشه شیرین‌ترین مایه‌ی دلداری و تسلی خاطر بود. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

موی کوتاه داشتن چنان چیز راحتی‌بخشی است که من فکر نمی‌کنم هرگز دوباره برای خودم یال بگذارم! زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

می‌دانید که من وقتی کاری را شروع کنم، محال است که آن را تمام نکرده ولش کنم. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

در نظر هانا، کار بهترین دوای هر اندوه و غصه‌ای بود. زنان کوچک | لوئیزا می آلکوت

وقتی حالم خوب نیست، لیست کتاب‌هایی که هنوز نخوندم رو باز می‌کنم و با خودم فکر می‌کنم چقدر دنیا هست که هنوز ندیدم؛ چقدر قصه، آدم، فکر و زندگی هست که هنوز تجربه‌شون نکردم. عجیب آروم‌کننده‌ست بدونی هنوز این‌همه جهان نرفته داری.

کی بود تک‌شاخ‌هاش رو پس گرفت؟ :)))))