𝙍𝙤𝙝𝙖𝙢𝙞𝙧.𝙚𝙪𝙥𝙝𝙤𝙣𝙞𝙤𝙪𝙨

دلم میخواد بعد همه این روزا اشکی اگر میریزیم از شوق باشه، نه از دست رفتن همه زندگیمون.

خسته شدم از اینکه سه هفته‌ست یه روز امیدوار میشم از اینکه همه چی قراره درست پیش بره و باز خوشحالی بهمون برگرده و روز بعدش از شدت استرس و ناامیدی تا ته جهنم میرم و برمیگردم.

به مرحله ترسناک توضیح داریم نزدیک میشیم. ایشالا که تصمیم درستو گرفتید عزیزای من …

نمی‌دونم چطور بگم ولی ؛ اون شب انگار ۷ مرداد ۹۸ بود :)

واسه تا ابد رهایی ؛ ما دو بالِ آشناییم :)🫂 سالگرد “ از خانواده‌ام برام عزیزتره ، مثل چشمام بهش ایمان دارم ، این مثل اینا نیست ، کسی که واقعیه “ مبارک :)

واقعا نمی‌دونم چطور تشکر کنم ؛ تو معجزه شدی برا خانواده‌مون دختر … خیلی ممنونم ازت :)🤍🫂 https://t.me/Romirsoulmate

راستش تنها چیزی که باورش سخته و منو وادار به سکوت میکنه ؛ اینه که این دو نفر ما رو از دوست داشتنشون نسبت بهمون مطمئن کرده بودن و خانواده بودنمون چیزی نبود که بگی الکیه ولی الان چی :)؟! خانواده‌ای که حتی لایق یه توضیح خشک و خالی هم نیست؟! چطور میشه از همین ماها انتظار داشت که دوباره حمایت کنیم؟ وقتی حتی چیزی که بابتش اینجاییم ، معلوم نیست چه بلایی سرش اومده …

دیگه باورم نمیشه که کسی بگه گذر زمان همه چیزو حل میکنه ؛ نه نمیکنه … نمیکنه چون هنوز هم بعد ۱۰ سال ؛ غمگین دیدن این چشم‌ها ، تنها چیزیه که منو از پا در میاره … اینکه هنوز هم این آدم با غمش ؛ منو به غمگین‌ترین آدم دنیا تبدیل میکنه حالا گذر زمان نه تنها چیزی رو برای من حل نکرده ؛ بلکه ترس از دست دادن هم اضافه کرده! رهام ماکان بند ؛ کاش یه طوری بشه که برق چشمات برگرده ؛ که ترس و وحشت ما از بین بره …

به نظرم خیلی وصف حالمونه :) شما هم گوش بدید

من هی می‌نویسم هی پاک می‌کنم ؛ ولی در نهایت : چیزی بگو اما نگو از مرگ یاد و خاطره ، کابوس رفتنت بگو از لحظه های من بره :) چیزی بگو اما نگو قصه ما به سر رسید …

تو همیشه نور بودی عزیز من💛☀️

- ۶ سال پیش … کلاه قرمزی من♥️🤏🏻 اون روزا هم غم داشتیم ولی خب خیلی کمرنگ‌تر … فکر نمی‌کردم ۶ سال بعد همچنان بخوایم بنویسیم : چیشد تو حال خوبمون غروب جمعه افتاد :)؟!

چه حسرتی‌ست بر دلم ؛ که از تمام بودنت ، نبودنت به من رسیده … غریبانه‌ ترین ۷ مرداد هم گذشت :) اولین سالی که روز تولدت ؛ خودت کنارمون نبودی … تنها امیدمون این بود که امروز بیای ؛ اما نیومدی قربونت برم :) دیگه هیچ کلمه یا جمله‌ای نمی‌تونم پیدا کنم که بگم چقدر دلم تنگته ؛ چقدر احتیاج دارم به بودنت … فقط می‌دونم که بدونِ تو ؛ روزها و شب‌ها گم شدن ؛ تاریک و سرد و بی نور :) هیچ‌وقت یادت نره دلای ما همیشه پیش توعه ؛ چه دور باشی و چه نزدیک🤍🌙

ما در انتظار رهام🦦:

- ۷ مرداد ۱۴۰۵ : من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه :) تکیه کن به من غریبه ؛ من یه کوه پر غرورم … خدا شمارو برای هم حفظ کنه عزیزای من✨ آرزو می‌کنم زودتر برگردید خونه ؛ برگردیم خونه :)

من تک تک خاطراتم با تو رو دوست دارم ؛ تک تکشونو … اما ۴ شهریور ۹۷ رو یه جور دیگه :) یعنی اولین باری که دیدمت … شاید فیلم و عکسای خیلی با کیفیتی از اون روزها موجود نباشه ؛ اما حس و حال اولین بار دیدنت هیچ‌وقت از ذهنم پاک نمیشه :) شوق و ذوق و خاطرات مربوط به تو ؛ باارزش‌ترین دارایی زندگی منه … و من هر روز و همیشه با دل بستن به این خاطرات ادامه میدم … از آخرای ۲۶ سالگی تا ۳۵ سالگی … با هم بزرگ شدیم :) همون روزها هم می‌دونستم که دل کندن از تو غیرممکنه اما نمی‌دونستم که بعد از این‌ همه سال تو هنوز تنها پناه قلب خسته و تنهای من باقی می‌مونی :) خالق شیرین ‌ترین خاطرات نوجوونی و جوونی من … هنوزم همونم ؛ یه کم مبتلاتر! عمرم رو عمرت رهام :) پر تپش باشه دلی که خون به رگ‌ های تنم داد🤍

من واسه همیشه ؛ دنیامو پشت این پلک‌ها جا گذاشتم … تولدت مبارک عزیز همیشه من🤍

ببخش خورشیدکم :)✨ ببخش که مثل خودت نمی‌تونیم تو تاریک روزا بهت نور ببخشیم … ما هر جا خودمونو گم کردیم ؛ آخرش با تو پیدا شدیم و برگشتیم به زندگی … حالا اینم از عجز و بیچارگی ماست که هیچ کاری از دستمون برنمیاد برای این که حال تو بهتر شه … اما مطمئن باش برای حال خوبت ، برای برق تو چشمات و برای برگشتن لبخند طلاییت همیشه منتظر می‌مونیم و دعا می‌کنیم :)❤️‍🩹🫂

از همه فاصله‌ها دلم گرفته … :)