مرثیه فرمانده. ‌ ‌

تورا فراموش خواهم کرد و سپس دیگر چیزی مرا آنچنان غمگین نمیکند؛ زیرا تو منتهای‌غم را به من نشان دادی.

برگشتن از راهی که با ذوق رفتم، بدترین چیزی‌‍ه که تجربه کردم.

اما عزیزترینم اگر روزی من نبودم و دلت برایم تنگ شد؛ کافیست به آینه نگاه کنی، بخشی از وجود من، تا ابد در چشم‌های تو باقی می‌ماند.

منم همینطور چی‌چنگ عزیز، منم عادت ندارم احساساتم رو توضیح بدم.

صدام بزن چی‌چنگ ، چون اون رفت اما تمام خاطراتش سال ها من رو عذاب داد.

کشتند مرا؛ اما از رگ‌هایم، یاد و خاطراتت جاری شد.

اما این سرنوشت ما نبود ژنرال؛ تو قول ِبرگشت داده بودی. حالا دگر در این خانه که با عطر و وجودت پیوند خورده شادی یافت نمی‌شود. کاش تمام‌ش کابوس باشد.

𝖪𝗂𝗅︎𝗅︎𝗂𝗇︎’ 𝗆︎𝖾 𝗇︎𝗈𝗐, 𝗄︎𝗂𝗅︎𝗅︎𝗂𝗇︎’ 𝗆︎𝖾 𝗇︎𝗈𝗐, 𝖽𝗈 𝗒𝗈𝗎 𝗁︎𝖾𝖺𝗋 𝗆︎𝖾?