«غریق!»

http://t.me/HidenChat_Bot?start=8447195412 سخنی بود، می‌شنومتون :)))

می‌گم، حرف بزنیم؟

و لطفا با نظرها و ریکت‌هاتون ذوقِ نگاهِ غریق باشید. 🫠 (توی کامنتِ آخرین ویدیو می‌تونید نظراتتون رو باهام به اشتراک بگذارید.)

قشنگایِ دلِ باد، لطفا چنددقیقه‌ نگاهِ دوست‌داشتنی‌تون رو بهم قرض بدید و این ویدیومسیج‌ها رو ببینید :))) ✨️💞

(دوستانی که جلدهای گاج رو دوست‌داشتن، من هم دوسشون داشتم. صرفا می‌خواستم مفهومِ جریان رو با این تشبیه برسونم. وگرنه از ارزشِ جلدهای قدیمی و جالبِ گاج کم نمیکنه! اما از ارزشِ آدم‌های پُرادعا -ادعای پوچ- چرا!)

وقتی به مفهومِ ادعا فکرمی‌کنم، یادِ جلدهای قدیمیِ گاج میفتم. که اگه دستت رو روش می‌کشیدی، بوی شکلات مشامت رو پُر می‌کرد، اما شکلاتی در کار نبود! صرفا با این بو حظ می‌بُردی و اشتهات غلغلک می‌شد. بدونِ اینکه شکلاتی باشه و یا بتونی گازش بزنی.

«ادعا» دقیقا همون پرتگاهیه که می‌تونی نزدیکش بشی و بدونِ اینکه بفهمی چی شد، سقوط کنی.