رهاترین

جوین باشین و پرایوتو بدین ناشناس پین

وقتی می‌گویم زندگی دشوار است، به این معنا نیست که در عشق شکست خورده‌ام، در دوستی شکست خورده‌ام یا در روابط انسانیِ نزدیکم شکست خورده‌ام... نه. هیچ‌کدام از این شکست‌ها به‌تنهایی زندگی را برایم غمگین نکرده‌اند. البته این یک دروغ مضحک است؛ غمگینم کرده‌اند. خیلی هم کرده‌اند. اما بعد از آن، چیزی در من اتفاق می‌افتد؛ به نوعی بی‌حسیِ احساسی دچار می‌شوم. انگار بعد از مدتی، غمگین بودن یادم می‌رود. اما مفهوم «زندگی دشوار» برای من پیچیده‌تر از این حرف‌هاست که بتوان با دو کلمه جمعش کرد. زندگی دشوار برای من، بیشتر از هر چیز، یعنی نگرانیِ آینده؛ آینده‌ای که هنوز نرسیده، اما سنگینی‌اش را همین حالا روی شانه‌هایم احساس می‌کنم.