Taşacak Bu Deniz | این دریا طغیان خواهد کرد

به اکیپ خوش اومدی 😍

دنیز عزیز، ما می‌دانیم که تو سال‌ها پیش نشان دادی فقط پرنسس خانواده نیستی و می‌توانی تصمیم‌های شجاعانه بگیری؛ وقتی به استانبول آمدی و برای خودت زندگی ساختی. می‌دانیم که جایزه‌ها، سریال‌های بسیار محبوب و میلیون‌ها بازدید، به‌تنهایی معنای واقعی قدردانی و ارزشمندی تو نیستند. هنوز هم گاهی برای پذیرفتن و باور کردن این موضوع با خودت مشکل داری. اگر بخواهیم کمکت کنیم، باید بگوییم که اینکه بتوانی با حفظ روحیهٔ لطیف و احساسی‌ات همچنان همه را دوست داشته باشی، اما در عین حال مرزهایی برای خودت تعیین کنی تا احساس امنیت داشته باشی، خودش شایستهٔ تحسین است. نمی‌دانم خودت متوجه این موضوع هستی یا نه، اما این هم یک موفقیت است. احتمالاً باز هم به این حرف‌ها گوش نمی‌دهی و در فصل جدید هم همچنان به دنبال بررسی رتبه و ریتینگ و گرفتن نبض مخاطبان خواهی بود؛ روحیهٔ کنجکاوت نمی‌گذارد این کار را رها کنی. اما حداقل روزهایی که به خاطر کامنت‌های بی‌معنی آدم‌های ناشناس می‌نشستی و گریه می‌کردی، دیگر متعلق به گذشته است. حالا خیلی بیشتر برای خودت و رویاهایت وقت بگذار. تو هم خیلی دوست داری رویاپردازی کنی و هم از رویاهایت می‌ترسی؛ چون می‌دانی هرچه رویاها بزرگ‌تر باشند، شکستنشان هم می‌تواند بی‌صداتر و عمیق‌تر باشد. شاید به همین دلیل است که دوست نداری زیاد برنامه‌ریزی کنی. تو آدمی هستی که گاهی ترجیح می‌دهی خودجوش زندگی کنی و ممکن است بعضی وقت‌ها خودت را در حالی پیدا کنی که گوشی‌ات را برداشته‌ای و با چیزهای مختلف سرت را گرم می‌کنی. لحظه‌هایی که به خاطر این موضوع از مادرت ناراحت می‌شدی، یادت می‌آید. آدم ظاهراً بعد از ۳۰ سالگی تازه مادرش را بهتر می‌فهمد. دنیز، تو هم حالا کم‌کم او را بهتر درک می‌کنی؛ چیزهایی را که او بدون اینکه بگذارد متوجه شوی، پشت سر گذاشته و با آن‌ها دست‌وپنجه نرم کرده، حالا واضح‌تر می‌بینی. ما با هم داریم معنای تسلیم نشدن را کشف می‌کنیم. زندگی، توکل، تسلیم و مهربانی را به زبان خودش به همهٔ ما یاد می‌دهد. و هر چیزی که به آن ایمان داری، هر آنچه برایت عزیز است و از آن با تمام وجود مراقبت می‌کنی، به شکلی دوباره به قلبت بازمی‌گردد. خانم‌ها و آقایان، وقتی دنیز هست... ❤️