تاکستان انگور

You are my universe.

🫠🌚

🌚🌱

دوباره بوی سبزه‌زارِ دو طرف سرکِ دهدادی! 🤍

زیباترین قسمتِ حضور آدم‌های خوب و دوست‌داشتنی در ذهن آدم آن‌جاست که چیزهای خوب تو را به یاد آن‌ها می‌اندازند. آن‌شرلی و آفتاب‌پرستِ نازنین.

گفتم: وقتی شما ره می‌بینم که د شهر با هم قدم زده طرف کتابخانه یا جایی می‌روید، د دلم قند آب میشه. گفت: ما اندازه‌ی همین قدم‌ها قربانی دادیم. هرچیز تاوانی دارد.

اگر آن دخت دهدادی به دست آرد دل ما را به خال گردنش بخشم سمرقند و بخارا را

🤍

کوثر را میگم: یک چیز بگو که با این عکس‌ها پست کنم. میگه: فعلن گشنه هستم، کله‌ام کار نمی‌کند.

یار مرا، غار مرا، عشق جگرخوار مرا یار تویی، غار تویی، خواجه نگهدار مرا نوح تویی، روح تویی، فاتح و مفتوح تویی سینهٔ مشروح تویی، بر در اسرار مرا نور تویی، سور تویی، دولت منصور تویی مرغ کُه طور تویی، خسته به منقار مرا قطره تویی، بحر تویی، لطف تویی، قهر تویی قند تویی، زهر تویی، بیش میآزار مرا حجرهٔ خورشید تویی، خانهٔ ناهید تویی روضهٔ امید تویی، راه دِه ای یار مرا روز تویی، روزه تویی، حاصل دریوزه تویی آب تویی، کوزه تویی، آب دِه این بار مرا دانه تویی، دام تویی، باده تویی، جام تویی پخته تویی، خام تویی، خام بمگذار مرا این تَن اگر کم تَنَدی، راهِ دلم کم زَنَدی راه شدی تا نَبُدی، این همه گفتار مرا مولانا

عهد کردم گر آن عدد بالای کانال از همی ۶۷ و ۶۶ و ۶۸ نجات پیدا کرده بالا یا پایین برود، تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم. الا مرا بیخی وسواس گرفت هی. 💔😂

وجیه گفت:

تو هزار و چهارصد و چهار را بخشیدی؛ ولی عقده‌اش به دل من ماند.

زمین خاره را گندم بکارم‌ تو را روز درو با خود بیارم‌ به مویت خوشه‌ی گندم ببندم‌ به پایت قوده‌ی گندم گذارم‌ #عاصی

"چرا بوی خاک می‌دادم؟ شاید اگر از چوب ساخته شده بودم، حالا بوی کاج می‌دادم."