درِ نیمهباز ؛
Kanalga Telegram’da o‘tish
149
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-67 kun
-7030 kun
Postlar arxiv
زندگیم شبیه به زمان غروب بود،نه کاملا روشن و نه کاملا تاریک،زندگیم جایی میان امید و اندوه بود.
زندگی در ایران، کلا زندگی در تعلیقه. همهش گیر اینی کی برق میره؟ کی جنگ میشه؟ کی آخوند میره؟ کی حقوق میدن؟ کی زندگی میکنیم؟
عصبانیم، از این کشور، از این وضعیت، از همه چی از خودم، از همه ادما؛ این حجم عصبانیت داره از پا درم میاره.
من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها
با خیال روی تو من ماندم و ویرانه ها
سر خوش هستم من اگر با من بمانی تا ابد
گر نمانی وای من از طعنه بیگانه ها
من سالهاست فهمیدهام
بوسه را یک زن لال کشف کرد!
چون نمیتوانست بگوید دوستت دارم...
