درِ نیمهباز ؛
الذهاب إلى القناة على Telegram
149
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-67 أيام
-7030 أيام
أرشيف المشاركات
زندگیم شبیه به زمان غروب بود،نه کاملا روشن و نه کاملا تاریک،زندگیم جایی میان امید و اندوه بود.
زندگی در ایران، کلا زندگی در تعلیقه. همهش گیر اینی کی برق میره؟ کی جنگ میشه؟ کی آخوند میره؟ کی حقوق میدن؟ کی زندگی میکنیم؟
عصبانیم، از این کشور، از این وضعیت، از همه چی از خودم، از همه ادما؛ این حجم عصبانیت داره از پا درم میاره.
من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها
با خیال روی تو من ماندم و ویرانه ها
سر خوش هستم من اگر با من بمانی تا ابد
گر نمانی وای من از طعنه بیگانه ها
من سالهاست فهمیدهام
بوسه را یک زن لال کشف کرد!
چون نمیتوانست بگوید دوستت دارم...
