بَعدِ سکوت؛

‏سکوت، روش مورد علاقه‌ام برای گفتن اینه که ارزشش رو نداری.

من هيچوقت يه اشتباه رو دوبار انجام نميدم، يه پنج شيش بارى انجام ميدم تا مطمئن شم اشتباهه.

ولی دخترا همیشه با یه نفر خیلی ساختن! با بی پولیش، با بیکاریش، با اخلاقای خوب و بدش، ولی در نهایت از همون ادم زخم خوردن و یاد گرفتن دیگه اینجوری نباشن تا قدرشون دونسته بشه. بعد پسرا میگن چرا دخترا نمیسازن؟ چون شما اکثرا اونی که بساز بود رو رها کردی یا رها خواهی کرد و لیاقت نداری!

‏قلب های مهربون دست های بی نمکی دارند.

من که نتونستم تورو عوض کنم، ولی تو خوب منو عوض کردی. شور و شوقمو گرفتی، انرژیمو گرفتی، احساساتمو گرفتی، اعتمادمو گرفتی. تهش من موندم و یکی که وقتی‌ تو آیینه بهش نگاه می‌کنم نمیشناسمش.

مووآنی که نکشتت ازت یه دلقک خوب با سطح طنز بالا می‌سازه

‏بزرگسالی چه کصشعریه؛من حباب ساز میخوام.

جدا از ازدواج با یک فرد خوب، دقت کنید با یک خانواده ی خوب وصلت کنید!

آدمایی که دوسشون داری تو کشتن پروانه‌های توی دلت خیلی ماهرن :)

کی میگیره جاتو؟ هیشکی، جدی هیشکی نمیتونه جای تورو پُر کنه؛ حتی خودت.

اگه بدونی حتی تو جاهایی که احتمال دیدنت هست چقدر قلبم تند تند میزنه ، بخاطر نابود کردن این عشق از خودت خجالت میکشی ..

و تو نیز آرزو کن آن اتفاقِ قشنگ رُخ بدهد رویا ببارد دختران برقصند قند باشد بوسه باشد خدا بخندد به خاطرِ ما!

درود به هودی، درود به هوای سرد، درود به بارون، زنده باد پایان تابستون.

+++++

من به بدترین آدما، بهترین تیکه هامو دادم.

‏من گذشتم، تو از دست دادی.

‏شما رو نمیدونم ولی من دلم می‌خواد برم. شاید بپرسید کجا؟ ولی برام مهم نيست. می خوام برم؛ از اینجا، از این زندگی، از ایران‌، از یاد، از حال، از دنیا.

مشکلم اینه که؛ می‌تونم یکی رو با همه‌ی عیب‌هاش دوست داشته باشم، ولی خودم حس می‌کنم باید هیچ ایرادی نداشته باشم تا یکی دوستم داشته باشه.