𝒎𝒚 𝒎𝒐𝒐𝒏

انقدر از تو مینویسم تا فارسی تمام شود.

از اینکه همیشه پیشم بمونه مطمئن نبودم ولی از این مطمئن بودم بعد از اون دیگه هیچوقت نمیتونم کسیو عینِ اون دوست داشته باشم.

بی تو هر لحظه مرا بیمِ فرو ریختن است. -فاضل نظری.

شاید یه روزی دوباره همدیگرو دیدیم و به هم توضیح دادیم که واقعا چه اتفاقی افتاد.

ولی من حضور آدما تو روزای سختمو، با جزئیات یادم میمونه.

می‌خواستم سعی کنم ادمارو دوست داشته باشم، اما هر بار بهم ثابت می‌کردن که ارزششو ندارن، و جز نفرت و کینه لایق چیز دیگه ای نبودن. وقتی تماشاشون می‌کردی، می‌فهمیدی چقدر می‌تونن کثیف باشن. و پشت نقاب مهربونشون یه هیولای ترسناک خوابیده که هر لحظه تغییر شکل می‌ده، نمی‌شه دوسشون داشت، غیر ممکنه.

نوشته بود: "اگر برای تو مقدر شده باشد، از هفت اسمان عبور می‌کند تا به تو برسد."

این دفعه اگر جنگ جدی شروع شه می‌رم می‌شینم تو جاهایی که هشدار تخلیه می‌دن.

همه چیز بهم ریخته ست اتاقم٫اعصابم٫زندگیم٫ذهنم٫ذهنم٫ذهنم…

هر روز که میگذره ۲۰ صفحه دیگه به تاریخ اضافه میشه

سلامی دوباره بر روبیکا بله ایتا و دیگر عزیزان😂💔

می‌دانستم نمی‌شود، فقط جنگیدم تا بعد‌ها بتوانم جواب دلم را بدهم.

وای از کتاب تاریخ نسل بعد🫠

اگر بار دلتنگی شانه هایم را هم خم کند… دیگر به سوی تو باز نخواهم گشت:)

همیشه وقتی قدر چیزی رو میدونیم که برامون خاطره شده!

قبوله قرار نیست به همه آرزوهامون برسیم! ولی انصافم نیست هرچی که میخواییم نشه:)

بعضی وقتا توی زندگیمون به روز های سختی نیاز داریم! تا بفهمیم تو این مسیری که در پیشه چه کسی خانواده ست چه کسی دوسته٫چه کسی همراه و چه کسی فقط یه رهگذره…

اونی که ساکت بودن رو انتخاب کرده یبار تقریبا همه چیو گفته!.

همین مجازات تو را بس؛ که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم.