𝒎𝒚 𝒎𝒐𝒐𝒏

من برات مثل شیشه بودم؛ اگه پاکم می‌کردی برات می‌درخشیدم اما تو منو شکستی و من هم بریدمت.

چراغ های کوچه را شکسته اند؛ زورشان به صبح که نمی رسد، درخت های قد کشیده را سر زدند؛ زورشان به جوانه که نمی رسد، زمستان است؛ زمستان است، قبول؛ زورشان به بهار که نمی رسد.

اگه چشماش گذاشتن حتما Move on میکنم.

برای آدمی که 98 ، 401 و 404 رو دیده زیادی زنده‌ام.

حتی اگر کل روزمو با تو سر کنم؛ درست همون لحظه ای که می‌ری دلم برات تنگ می‌شه.

اگر اینان مسلمانند، یا رب کافرم گردان.

با او می‌توانستم بعد از گریه‌های بلند، به چیزهای کوچک بخندم.🤍

من مغرورم ولی هیچوقت از عذرخواهی نترسیدم به اشتباهم اعتراف کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم مغرور بودن با عقده‌ای بود خیلی متفاوته.

من اهل مهمونی و پارتی نیستم، با من از گیلان بگو، از بخار چایی توی دل جنگل، از آتیشی که وسط مه روستا روشنه، از ساحل های بارونی، و دلی که با همین چیزای ساده خوشه.

لَنگ میزنم وقتی لَنگی🤌🏻✨🖤

توی دنیایی که پیدا کردن آدم امن و درست تقریباً ناممکن شده، عمیقاً خوشحالم که پیدا کردمت و دارمت.🫠

تو هیچ‌وقت نمی‌تونی بگی من کنارت نبودم، چون من پیشت موندم حتی وقتی که می‌دونستم باید برم.

برای بقیه "از ویس متنفرم." برای تو "گوش دادن به ویسات دوباره و دوباره.". برای بقیه "بهم زنگ نزنید تکست بدید." برای تو "دو ساعت صحبت پشت کال." برای بقیه "سرم شلوغه بعدا می‌بینمت" برای تو "بپوش دارم میام دنبالت." برای بقیه "خلوت شدم سین می‌زنم." برای تو "سین کردن زیر ثانیه." برای بقیه "خستم اعصاب ندارم." برای تو "دورت بگردم چیشده؟"

بحث اعتماد نیست؛جا برای زخم جدید ندارم:)

دخترها بیرحمانه‌ترین تصمیمات زندگیشون رو درست بعد از کور شدن ذوقشون میگیرن.

بعد از مدت‌ها عکسشو دیدم، فهمیدم اصلاً جذاب نیست. رفتاراش هم اصلاً دلنشین نیست. شوخی‌هاش هم اصلاً خنده‌دار نیست. و آدم‌هایی که کنارش هستن اصلاً آدم‌های خوشبختی نیستن. فاصله اون از یه آدم «خاص» با یه آدم «معمولی» فقط دوست داشتن من بود. اون معمولی شده بود چون من دیگه دوسش نداشتم.

این روزا یکم عفت کلامم رو از دست دادم؛شرمنده!

ولنتاین؟ دیگه خیلی از آغوش ها ناتموم موندن:)

آخه منو ترجیح دادی بِچ٫به چی؟