_نـــآجــه؛_

دلم برا وقتایی که سوار تاکسی های عراق میشدم و تا مقصد اشهدمو می‌خوندم تنگ شده./💔

ولی من دلم میخواست جای اینکه آدم ها اونجا به یادم باشن، خودم اونجا باشم.

یعنی الان به کی تو کربلا میگه حق نداری جز من به کسی بگی «حبیبی».💔🚶🏻‍♀

بعضیا فقط به خاطر اینکه دستشون برات رو شده ازت بدشون میاد. انگار تقصیر توئه که فهمیدی چه آدم مزخرفی‌ان.

در من بزیست که هیچ علفی به دهانش شیرین نمی آید.

‏فاصلم از "خدایا منو بکش" تا "چه زندگی قشنگی" یه بستنی شکلاتیه.🦦

آره عزیزم درمورد گرما غر می‌زنم چون اگه نزنم تورو می‌زنم.💆🏻‍♀

🙂‍↔️/.

گفت به چیزای خوب فکر کن، من به تو فکر کردم.

-نامه شماره¹² برایِ ناجه* بعضی آدم‌ها و بعضی خاطره‌ها، شبیه باران‌اند؛ نمی‌توانی جلوی آمدنشان را بگیری، اما می‌توانی یاد بگیری بعد از رفتنشان، دوباره آسمان خودت را پیدا کنی. روزی می‌رسد که به گذشته نگاه می‌کنی و دیگر دلت سنگین نمی‌شود؛ نه از آن رو که فراموش کرده‌ای، بلکه چون قلبت آن‌قدر بزرگ شده که توانسته با تمام آنچه گذشت، کنار بیاید. همه‌ی رفتن‌ها پایان نیستند؛ بعضی رفتن‌ها، آغازِ پیدا کردن خودمان هستند.

همینن./💆🏻‍♀💆🏻‍♀💆🏻‍♀

من آدم آرومیم./💆🏻‍♀

تو دیگه ولم کن ناموصا./

رفتم توت فرنگی بخرم میگم آقا بوته ای نداری؟!اینا گلخونه ایه برگشته میگه نه اون توپ خونه ایه جنگی جنگی هاها‌ها مردک دلقک./

‏ببخشید آقا، شما سلامت روان هستید؟ چون من ندارمتون.👩🏻‍🦯