دومــــ☁️ـــــان

من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن من ندیدم بیدی سایه اش را بفروشد به زمین رایگان می بخشد نارون شاخه ی خود را به کلاغ هر کجا برگی هست، شور من می شکفد؛ مثل یک گلدان می دهم، گوش به موسیقی روییدن... ✨️🪴

امان از دلتنگی های پنجشنبه🥀❤️‍🩹

🖤🔗

نفسی وصل تو را، من به جهانی ندهمــــــــ𐙚⋆

#ابن‌یمین

🕯📿🪽 ‌دلاراما نگارا چون تو هستی, همه چیزی که باید هست ما را...

#سنایی

واحدِ اندازه‌گیریِ کتاب خواندن، تعدادِ صفحات یا دقیقه در روز و ماه نیست، بلکه مقدار تغییری است که در شناخت از هویت خودمان و یا ماهیت جهانِ اطرافمان ایجاد شده است...

نمی‌شود کتابی راه که نویسنده‌اش چند سال روی آن فکر کرده، در یک هفته به معنای "حقیقی" خواند

به هرحال آنچه مرا نجات می‌دهد، خودِ من است... 🥞🥜🍫

- چقدر می‌گیری این دار را بسازی؟ + به من می‌گویند عباس‌آقا صندوق‌ساز گاهی هم چارپایه‌ای، چیزی، اما دار کار من نیست. - کار تو نیست؟ تو با چوب می‌توانی یک شهر را بسازی. + شاید، اما دار را نه می‌سازم، نه بلدم‌ - بیخود! می‌سازی، عوض یکی، دوتا هم می‌سازی + آخر عمری واسه‌ی ما تف و لعنت نخر، سروان. - حکم‌ می‌کنیم که این دار را بسازی. من می‌خواهم این‌جا را بهشت کنم، تو نمی‌خواهی مردم راحت باشند؟ + تمام بهشت خدا را بگردی یک دار پیدا نمی‌کنی. 🗞 از کتابِ سال بلوا

🦭

با من برنو به دوش یاغی مشروطه خواه عشق کاری کرده که تبریز می سوزد در آه بعدها تاریخ می گوید که چشمانت چه کرد؟ با من تنها تر از ستارخان بی سپاه موی من مانند یال اسب مغرورم سپید روزگار من شبیه کتری چوپان سیاه هرکسی بعد از تو من را دید گفت از رعدِ برق کنده ی پیر بلوطی سوخت، شد یک مشت کاه کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شود یک نفر باید زلیخا را بیاندازد به چاه آدمیزادست و عشق و دل به هر کاری زدن آدم ست و سیب خوردن آدم ست و اشتباه سوختم دیدم قدیمی ها چه زیبا گفته اند "دانه ی فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه"

#حامد_عسکری

📍فیروزکوه

گاهی شادی، به سادگیِ یک تکه کیک شکلاتی‌ست... 🧸🍫🤎