خطِ نگار🍁
Kanalga Telegram’da o‘tish
خطهای من، قصههای منند… اینجا با خطِ نگار، روزها و لحظههایم را مینویسم، جایی برای رنگها، صداها و سکوتهای کوچک:)
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
318
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
+37 kun
-730 kun
Postlar arxiv
318
میگن که:
"چیزی که به نظر غیر ممکن میاد
ولی نمیتونی از فکر کردن بهش دست برداری،
یعنی توی سرنوشتت نوشته شده و بهش میرسی."
318
شاید بزرگتر که میشیم،
یه تکههایی از خودمون رو لابهلای شلوغیِ زندگی جا میذاریم؛
اما فکر میکنم هنوز هم میشه
گاهی پیداشون کرد،
کنار گذاشتنِ فکرها برای چند دقیقه،
نفس کشیدن،
و دوباره از چیزهای کوچیک خوشحال شدن…
شاید قرار نیست همیشه همون آدمِ قبلی باشیم؛
فقط دلمون میخواد
گاهی، حتی برای چند لحظه،
دوباره خودمون باشیم ❤️
318
بازی زندگی واقعا عجیبه !
گاها آدم رو در موقعیت هایی گیر میندازه که اگر قبلها در موردش خیالی به سرت میزد غرق خنده میشدی و شونه بالا مینداختی و میگفتی عمرا :))
318
و چه خوبه آخرِ این همه رابطهی حسابگرانه،
آدم به چند نفری برسه که کنارشون
لازم نباشه مفید باشه، کامل باشه، همیشه خوب باشه…
فقط خودش باشه.
همین.
بیحساب، بیمنت، بیدلیل.
مثل آسمان آبی…
مثل بادِ آزادی که برای وزیدن
از کسی اجازه نمیگیره🪐🫧🌱
318
آدمی که واقعاً تو رو بخواد،
وقتی دستت خالیه هم کنارت میمونه!
وقتی حوصله نداری، وقتی چیزی برای ارائه نداری،
وقتی نمیتونی براش کاری کنی…
باز هم بودنت براش ارزش داره…
318
این آدمها لزوماً همیشه آدمهای بدی نیستن؛
گاهی خودشون یاد نگرفتن رابطه رو بدون منفعت تجربه کنن.
برای همین آدمها رو نه با «بودنشون»،
بلکه با «کاربردشون» میسنجن!
و دردناکترین قسمت ماجرا اینه که
ممکنه مدتها فکر کنی دوستت داشتن،
در حالی که فقط به چیزی که از تو میگرفتن وابسته بودن!
318
میدونی…
یه وقتایی آدم باید قبول کنه که همهی آدمهایی که وارد زندگیش میشن، برای خودِ «تو» نمیان.
بعضیا میان چون چیزی ازت میخوان؛
توجهت، محبتت، حضورت، کمکت، ارتباطاتت…
و تا وقتی براشون مفیدی، رابطه قشنگه.
اما درست از همون لحظهای که دیگه چیزی برای گرفتن نداری، کمکم رفتارشون هم عوض میشه!
318
امسال تولدم بیشتر از اینکه یادآور بزرگتر شدنم باشه، بهم یادآوری کرد که چقدر آدمهای قشنگی دوروبرم دارم… آدمهایی که بودنشون رو شاید هر روز ببینم، اما هیچوقت نباید عادی فرضش کنم 💕
از خانوادهم که همیشه امنترین جای دنیا برای من بودن، از دوستهام که توی خندهها، ناراحتیها، شلوغیها و حتی سکوتهام کنارم موندن، و از تکتک عزیزایی که با پیام، تماس، هدیه یا حتی یه تبریک ساده، روزم رو قشنگتر کردید، واقعاً ممنونم.
شاید نتونم برای هر کدومتون جداگانه بگم که محبتتون چقدر برام ارزش داشت، اما بدونید بعضی حرفها فقط خونده نمیشن؛ میمونن یه گوشهی قلب آدم و هر وقت خستهست، یادش میندازن که تنها نیست.
من خوشبختم که شما رو دارم؛
نه فقط به خاطر تبریکهای تولدم، بلکه به خاطر تمام روزهایی که بیسروصدا کنارم بودید و حال دلم رو بهتر کردید.
مرسی که هستید، مرسی که منو دوست دارید و مرسی که زندگی من با حضور شما اینقدر گرم و دوستداشتنیه.
دوستتون دارم، بیشتر از چیزی که بتونم با کلمهها بگم 🫂🩵⭐️
شنبه/۱۷ مرداد/۱۴۰۵🫶💙💖🎀🎂
