Echtesia"

ماه امشب...

تا که خف‍ـتیم همه بی‍ـدار شدند تا که م‍ـردیم همگی ی‍ـار شدند قدر آن شیشه بدانید که هست نه در آن لحظه که افتاد و ش‍‌ ‍ک‍ ‌‍س‍ ‍ت

چخبر

00:00

.

از اون شباس که باید منتظر صبح شدنش باشم

میدونم اشتباه کردم..

من بهت اعتماد کردم

0:45

بعد تو جنازم

تلافیش باشه اون شبی که دلتو شکوند.

حالا که امد دیگری من میروم من میروم

تا ماه هست چرا عاشق انسان های پلید باشم؟

‏تفریح بزرگسالی خوابه دوستان، دنبال چیزهای عجیب نگردین

چه شد که اینگونه شد پایانمان تلخ؟ کار منه دیوانه کی به ناکجا آباد رسید خانه ات اباد؟ لحظه مرگ من زمانی بود که دیدمت با دیگری و دم نزدم اما خاطراتت شد گذشته ای مات و مبهوت در اعماق وجودم بعد تو دیگر؛از من،منی ماند بی جان با احوالی گمراه با این همه عشق چه کردی؟ یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی؟

توجه زیاد هم مثل گرمای خورشیده؛ تا یه جایی گرمت می‌کنه و حس خوبی می‌ده، اما وقتی از حدش بیشتر بشه، دیگه دنبال آفتاب نیستی؛ دنبال یه جای خنک و سایه می‌گردی. اما بی‌توجهی هم مثل سرمای زمستونه؛ اولش شاید قابل تحمل باشه، ولی وقتی طولانی بشه، دیگه فقط سردت نیست؛ دلت می‌خواد یکی پیدا بشه و گرمت کنه. آدم‌ها نه با توجه بیش از حد آروم می‌مونن، نه با بی‌توجهی دوام میارن؛ چیزی که آدم می‌خواد، گرماییه که نسوزونه و سرمایی که یخ نزنه.

اگه آدم بودی برات آهنگ میفرستادم حیف که بی جنبه ای