شیشه

فقط کسانی که زمان رفتن؛ در را آهسته و بی‌سر و صدا می‌بندند، باز نخواهند گشت. غسان کنفانی

‏پدرم گفت: چراغ ‏و شب از شب پر شد.

شب و روز دروغ نیست.

‏یکی از کارای قبل خوابم تو تاریکی، فکر کردن به اون دو شبه.

قضاوت‌تون می‌کنم دقیقا از روی آدم‌هایی که هم‌سفره‌شون میشید.

انتخاب‌های تو، مرزهای تو رو لو میده. سلیقه و ارزش‌های تو رو.

همه چیز به وقتش.

صبح بخیر خستگان تاریخ.

«فراموش کردنت سخت‌ترین کار ناتمام من است.»

تو که بادبان‌هایت پاره پاره است، چرا مدام جهتِ باد را برای کشتیِ دیگران تنظیم می‌کنی؟

۲۰ روز تا رسیدن پادشاه فصل‌ها. چه انتظار قشنگی

من از نظم زیادی می‌ترسم. حس می‌کنم دفرمگی جان داره.

منم اینارو دوست دارم. چرا؟ چون حس می‌کنم دروغ نمیگن. چون ادعای کمال ندارن. چون در دنیایی که همه‌چی سعی می‌کنه صاف و صیقلی و ماشینی و پینترستی و شیش دانگ جلوه کنه، اینا وحشی هستن. رام‌نشده‌‌ن.

شیفته‌ی وسایل دفرمه هستم. بی‌قانون و قاعده‌ی خاصی. بی‌پروا و وحشی و درهم برهم. دوست دارم.

منم مثل تو به تنها شدن عادت ندارم.