منطَقه‌ایِ بیهودهِ

از یه طرف دلم میخوام بهت پیام بدم ولی یادم میوفته که تو دیگ منو نمیخوای،

سلاله دختر اکوری پکوری منه فداش بشم منه قربونش بشم من اخه میمیرم من برا این دخترراخعیرر😭💘

از اینکه دیگه اهمیت نمیدم متأسف نیستم، چون مطمئنم قبلاً به اندازه کافی که نه، حتی بیش از حد هم اهمیت دادم؛ آن‌قدر که خودم را فراموش کردم، آن‌قدر که برای نگه داشتن آدم‌ها از آرامشم گذشتم و هر بار سهم خودم از همه چیز فقط سکوت و انتظار بود. اگر امروز ساکتم، از بی‌احساسی نیست، از خستگیِ قلبی‌ست که آن‌قدر دوست داشت تا دیگر چیزی برای خرج کردن نماند. من تمام چیزی که داشتم را با دست‌های باز تقدیم کردم، بی‌حساب، بی‌منت، بی‌اینکه منتظر جبران باشم، اما بعضی آدم‌ها حتی وقتی همه چیز را دارند، باز هم قدرش را نمی‌دانند. بارها از خودم پرسیدم شاید جایی کم گذاشته باشم، شاید باید بیشتر می‌ماندم، بیشتر می‌بخشیدم، بیشتر صبر می‌کردم، اما هرچه بیشتر به گذشته نگاه کردم، کمتر ردِ کم‌کاری دیدم و بیشتر ردِ از خود گذشتن. شاید تنها اشتباهم این بود که زیادی باور کردم، زیادی فرصت دادم و زیادی فکر کردم عشق برای ماندن کافی است. یادم رفت که بعضی رابطه‌ها با تمام تلاش یک نفر هم نجات پیدا نمی‌کنند، چون دوامشان به خواستن دو نفر احتیاج دارد. دیگر لازم نیست کسی را قانع کنم که چه حسی داشتم، آدمی که بخواهد بفهمد از سکوت هم می‌فهمد و کسی که نخواهد، بلندترین فریادها را هم نمی‌شنود. حالا دیگر دنبال اثبات خودم نیستم، نه برای دوست داشته شدن، نه برای ماندن، نه برای ارزشمند بودن. اگر فاصله گرفته‌ام، از روی غرور نیست، از جایی است که آدم بعد از هزار بار شکستن یاد می‌گیرد خودش را از زیر آوار احساساتش بیرون بکشد. اگر کمتر سراغ می‌گیرم، اگر کمتر اصرار می‌کنم، اگر کمتر دل می‌بندم، برای این است که بالاخره فهمیده‌ام همیشه قرار نیست هر چیزی که با تمام وجود دوستش داری، سهم تو باشد. دیگر از رفتن کسی نمی‌ترسم، چون سخت‌ترین بخش ماجرا را همان روزهایی گذراندم که در اوج ماندن، هر روز کمی بیشتر از خودم را از دست می‌دادم. حالا آرامشم را به هیچ اصراری نمی‌فروشم و قلبم را خرج جایی نمی‌کنم که ارزشش را نداند. شاید از بیرون اسمش بی‌تفاوتی باشد، اما من خوب می‌دانم پشت این سکوت، هزار شب بی‌خوابی، هزار بغض فروخورده، هزار بار جنگیدن و هزار بار از نو بلند شدن پنهان شده است؛ و اگر امروز دیگر اهمیت نمی‌دهم، فقط به این خاطر است که روزی آن‌قدر اهمیت دادم که چیزی از خودم باقی نماند.

آخه چرا رفت؟وقتی آرزو میکرد میکردم براش برآورده

من جلیغه ضدقلومو در اوردم تا محکمتر بغت کنم و تو بهم شلیک کردی.

هروقت به من احتیاج پیدا کردی یادت نره من همونم که سرد ترین رفتارو بام داشتی

‏sorry ولى من نمی‌تونم ادا در بيارم كه با همتون حال مي‌کنم.

S.A🤭

تو بزنی زمینم نمیتونم بلند شم.