زادهِ خیال…

حسیب قوای مرکز، یا همان حسیب پنجشیری؛ یکی از جوان‌مردترین مردانی بود که وطن به چشم دیده بود. پنج سال تمام، در سیاه‌ترین روزهای افغانستان، در برابر وحشی‌ترین و جاهل‌ترین حاکمیت تاریخ ما ــ طالب ــ ایستاد؛ نه برای مقام، نه برای نام، بلکه برای وطن، برای آزادی و برای دخترانی که حق نفس‌کشیدن از آنان گرفته شد. پنج سال کوه‌های پنجشیر شاهد قدم‌های مردی بودند که تسلیم را بلد نبود. جنگید، زخم برداشت، یارانش را از دست داد، اما سنگر را رها نکرد. صدها جوان به قامت او امید بسته بودند؛ امید داشتند شاید با مردانی چون او، روزی این خاک دوباره رنگ آزادی را ببیند. و حالا حسیب هم رفت… شهادت نصیب هر کسی نمی‌شود؛ بعضی مردان آن‌قدر بزرگ زندگی می‌کنند که مرگ نیز نمی‌تواند پایان‌شان باشد. امروز پنجشیر تنها یک فرمانده را از دست نداد؛ یکی از ستون‌های امیدش فرو ریخت و دوباره بی‌صاحب‌تر از دیروز ماند. نام «حسیب پنجشیری» باید با قلم زرین در حافظهٔ این سرزمین حک شود؛ تا فردا، وقتی فرزندان افغانستان پرسیدند در روزگاری که همه‌جا را ظلم گرفته بود چه کسی ایستاد، تاریخ شرمنده نباشد و نام مردانی چون او را برای گفتن داشته باشد. روحت شاد، فرمانده؛ تو از سنگر رفتی، اما نامت از پنجشیر نخواهد رفت!

نمیدانم شبم را چطور صبح کنم با این خبر😭💔

عجیب است، نمی‌دانستم که به کسی که برای من و تو جنگید اوباش خطاب می‌شود…

💔

اه ، شراره‌ عزیز! آن‌های که این سخنان را می‌گویند نشان‌ می‌دهند در چی سطحی و در کدام خانواده بزرگ شده‌اند!

او برای وطنش جنگید در روزگاری که خیلی‌ ها ترجیح دادند از وطن دور شوند و جان خود را نجات دهند امروز که دیگر در میان ما نیست هنوز کسانی پشت سرش بد می‌گویند و حتی مرگ یک انسان را هم از دریچه قوم و تعصب نگاه میکنند درد افغانستان فقط جنگ و ویرانی نیست درد بزرگتر ما این است که هنوز نتوانسته‌ایم فراتر از قوم زبان و تعصب به یک انسان نگاه کنیم تا وقتی کسی برای وطن ایستادگی میکند اما بعد از مرگش به جای احترام سهم او را با تعصب و بدگویی پاسخ می‌دهیم چگونه انتظار داریم این سرزمین آباد شود؟ افغانستان زمانی آباد میشود که انسان را پیش از قومش ببینیم و وطن را بزرگ‌تر از تعصب‌های خود بدانیم بخاطر چنین آدم‌های بدبخت است که این کشور آباد نمی‌شود.

او از خانه و دیارش فاصله گرفت، برای چی؟ برای آزادی من و تو و قیمتش با جانش پرداخت و تو با آن فکر پوچت به او سخنان ناپسند می‌گویی!

جوانان پشت سر هم می‌میرند ولی گویا هیچ اتفاقی نیفتاده است.

بانو را حمایت کنید!

بانو را حمایت کنید!

#پیام_ناشناس ‌ حمایت بانو https://t.me/Sh4ms3

انگار باز افغانستان بوی خون گرفته از کودک تا جوان، از خانه تا کوچه، از حسیب پنجشیری تا نام کودکان برچی که تا حال گرفته نشده.... این خاک زیادی فرزند دفن کرده است.....عهییی

هنوز اشک‌هایم برای کودکان برچی گاه‌وبی‌گاه جاری می‌شد که نوبت سرازیریِ اشک برای فرمانده‌ی جوان شد :)

منافقاً او را کشته‌ می‌دانند، و تعدا اندک اند که می‌توانند حقیقت را بپذیرند که او شهید است!

او شهید شده است، نه کشته چرا باید واژه‌ای چون (کشته) را برای انسانی با چنین عظمت و بزرگی به کار برد؟ شهید واژه‌ای است آمیخته با عزت پاکی و سربلندی مقامی که نصیب هر کسی نمی‌شود. حقاً که او لایق نام پاک (شهید) است کسی که جان خویش را در راه باور و آرمانش نثار کرد و با سربلندی از این دنیا گذشت نام او در میان ما شاید به ظاهر خاموش شود اما یاد و بزرگی‌اش در دل‌ها زنده خواهد ماند.

شما کمتر کسی را می‌بینید، که از غم دیگری غمگین شود! شما کمتر کسی را می‌بیند، که برای شخصی دعا کند! و بدانید که این عده افراد با اصالت بزرگ شدند! و نادر اند!

او شهید شده است، نه کشته چرا باید واژه‌ای چون (کشته) را برای انسانی با چنین عظمت و بزرگی به کار برد؟ شهید واژه‌ای است آمیخته با عزت پاکی و سربلندی مقامی که نصیب هر کسی نمی‌شود. حقاً که او لایق نام پاک (شهید) است کسی که جان خویش را در راه باور و آرمانش نثار کرد و با سربلندی از این دنیا گذشت نام او در میان ما شاید به ظاهر خاموش شود اما یاد و بزرگی‌اش در دل‌ها زنده خواهد ماند.

آمین!