زادهِ خیال…

ولی یه جایی داستایفسکی تو کتاب تسخیر شدگان میگه:

"می‌دانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم دنیا تمام تلاشش را می‌کند تا مرا در شرایط او قرار دهد؛ تا به من ثابت کند که در تاریکی همه ما شبیه یکدیگریم ..."

جزء خدایم مرا به تعظیم به کسی، به تماشا نمی‌نشینی؛ هدف خلقتم‌ هم همین بود و هست پس چگونه من از اصل خویش برگردم!👑 #برین_بیک

ضعف زنان این‌ست که ؛ نیآموخته درنده‌ی چون « نر » باشد! #برین_بیک

کسانی‌که واژه‌ها را ناچیز می‌بینند پس چرا با همان واژه‌ها فریب می‌خورند؟ #برین_بیک

وقتی زنی با شما از احساساتش حرف می‌زند، در واقع از یک بخش آسیب پذیر از خودش را به امانت دست شما می‌سپارد. احترام به این امانت، تعریف واقعی مردانگی‌ست.

برنامه ما آغاز میشود 📢 اگر نویسنده هستید، یا رویای نویسنده شدن را در سر دارید، این سمینار می‌تواند مسیر شما را روشن‌تر کند. https://meet.google.com/uqr-eise-fdz

دوست داشتن تو شبیه نفس کشیدن است برایم نه می‌توانم و نه هم می خواهم که ترکش کنم. #اسراکریمی

گاهی با خود می‌اندیشم که چرا انسان با وجود بزرگ شدن هنوز به قصه‌ها پناه می‌برد شاید چون در اعماق وجودمان کودکی هرگز نمی‌میرد کودکی که تشنه‌ی شگفتی است🍁☘ #اسراکریمی

گاهی با خود می‌اندیشم که چرا انسان با وجود بزرگ شدن هنوز به قصه‌ها پناه می‌برد شاید چون در اعماق وجودمان کودکی هرگز نمی‌میرد کودکی که تشنه‌ی شگفتی است🍁☘ #اسراکریمی

گاهی با خود می‌اندیشم که چرا انسان با وجود بزرگ شدن هنوز به قصه‌ها پناه می‌برد شاید چون در اعماق وجودمان کودکی هرگز نمی‌میرد کودکی که تشنه‌ی شگفتی است🍁☘ #اسراکریمی

از میان تمام خاطراتی که در کوچه‌های دورِ کودکی جا مانده‌اند قصه‌هایی که شب‌ها برایم روایت می‌شدند هنوز زنده‌ترین بخش ذهنم هستند سال‌ها گذشته است فصل‌ها آمده‌اند و رفته‌اند اما جادوی آن داستان‌ها هرگز از دلم رخت نبسته است امروز نیز همان دلبستگی را در خود احساس می‌کنم هنوز دوست دارم کسی کنارم بنشیند آرام و صبور و قصه‌ای برایم تعریف کند قصه‌ای که مرا از هیاهوی زندگی دور سازد به روزهای ساده و بی‌غبار کودکی بازگرداند و برای لحظاتی یادم بیاورد که جهان فراتر از آن چیزی است که چشم‌ها می‌بینند شاید قصه‌ها تنها روایت چند اتفاق نباشند شاید آن‌ها راهی باشند برای پیدا کردن بخشی از گمشده‌ی روحمان. #اسراکریمی

حوصله توضیح دادن ندارم ولی اگه بغلم کنی تا خود صبح گریه میکنم..

بدنم آرشیوِ قدرت بود؛ استخوان‌هایم شهادت می‌دادند. اما دندانِ کودکی‌ام خطای بایگانی بود— چیزی که تاریخ نتوانست مرا با آن ثبت کند. — آیمان ایوبی

یاد گل کویر بخیر کسی یادش هست؟

الان هیچ نشانی ازش ندارم تا پیداش کنم

مه نویسندگی پیشش می‌خواندم؛ خیلی پشتش دق آرودیم حیف که آکانت های خوده حذف کرده!