خاکستر.

نسل من به نه شنیدن عادت داشت. اگر می‌خواستم جا خالی کنم، پس باید همه‌ی کارت‌هایم را بازی می‌کردم و بعد می‌باختم. - صفحهٔ ۸۳ -

وقتی گلی را از شاخه‌ای جدا می‌کنی و در گلدان بلور می‌گذاری، ممکن هست هنوز زیبا باشد ولی ریشه ندارد و می‌میرد. - صفحهٔ ۶۴ -

شما زنِ عاشق ندیدی نه؟ از هر سربازی خطرناک‌تره! - صفحهٔ ۶۲ -

گفت: دنیا صبر نمیکنه ما حقمونو بگیریم، باید بری دنبالش. اگه چیزی رو می‌خوای، باید تا تهش بری. - صفحهٔ ۶۲ -

من رو عشق واقعی هیچوقت شمشیر نمی‌کشم، اگر کسی برای کسی صبر کنه یعنی عشقش واقعیه، ولی اگه همه چیز رو با عجله بخواد به دست بیاره، یعنی هوا و هوسه و زود می‌ره. - صفحهٔ ۵۴ -

اما یک کاری کن، با خودت آشتی کن با همه‌ی دنیا بجنگ، اما با خودت نجنگ. - صفحهٔ ۵۰ -

و آیا دوست داشتن، همیشه دلیل می‌خواهد؟ - صفحهٔ ۲۵ -

پدر گفت: خیلی‌ها آدم رو می‌رسونن، ولی انقدر خوشحالی نداره، خیلی‌ها هم آدم رو نمی‌روسونن، بازهم ناراحتی نداره، مگه اینکه از بین همه‌ی آدم‌ها دلت بخواد که این فردِ خاص تو رو برسونه. - صفحهٔ ۲۰ -

دیگر میدانستم که دنیا جای کوچکی است. مثل یک انبار تاریک که آدم‌ها در آن هرگز همدیگر را پیدا نمی‌کنند. فقط به در و دیوار دست می‌کشند و همان چیزی را پیدا می‌کنند که از قبل دیده و حس کرده بودند. - صفحهٔ ۱۵ -

خودم را گم کرده بودم. انگار کم کردن، رسممان شده بود. - صفحهٔ ۱۰ -

پستچی _ چیستا یثربی

۱۴۰۴/۰۹/۲۶ _ زمستان در دانشگاه

زنگ زدم به بابام؛ میگم بابا دعا کن برای امتحانم پرسید ساعت چنده گفتم یه ساعت دیگه برگشته میگه: دیر گفتی، الان دعاهای من نمیرسه به بالا، خودت یکاری کن😂😭