مـارسِــے؛ ‌ ‌‌‌‌ ‌‌

‌‌‌‌‌ ‌‌‌⸙‌ فـنجانِ چـاے سـࢪ‌‌دشـده طـنین صـداے گـام‌هاے ” غـࢪ‌‌یبـہ‌ے آشـنا ”

‌‌‌ ‌‌‌ ‌𝓘𝗇 𝖺𝗇𝗈𝗍𝗁𝖾𝗋 𝗅𝗂𝖿𝖾....

"_من باشم آن پسرک نقاشی که راوی تنهاییت بود ماتئو"

" _می‌تونم آرژانِ تو باشم؟! "

در فروپاشی‌هایم. اشکی نریختم و حالا برای گیر کردن لباسم به دستگیره‌ در زار می‌زنم، طوری که انگار هیچ راهی برای بیرون آمدن نیست. این حاصل نادیده گرفتن رنجی است که باید در آغوش می‌گرفتمش. یاسمن مصدق‌زاده؛ https://t.me/MateosBook