🦋گلاره🦋
Kanalga Telegram’da o‘tish
چەندە لە نیشتمانم ئەچم بێ دەسەڵات ، ماندوو ، خەمبار غەریب ، بێزار ، شێواو ، نەحەساوە
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
558
Obunachilar
-124 soatlar
+207 kun
+6030 kun
Postlar arxiv
559
ما آدم‌‌ها خیلی وقت‌ها بیشتر از اینکه زندگی کنیم ، درگیر نگاه دیگرانیم ،
انگار ارزشمون رو از تعداد قضاوت‌ها و برچسب ها میگیریم ولی واقعیت اینه که هیچکس جز خودت نمیدونه پشت تصمیم‌هات چه داستانی بوده
پس چرا باید اجازه بدی برداشت‌‌های نصفه‌نیمه‌ی بقیه مسیرت رو تعیین کنه !
قضاوت همیشه هست ، اما اینکه چقدر جدی بگیریش ، انتخاب خودته .
هرکسی چیزی میگه ، هرکسی نظری داره این طبیعت آدم هاست .
اما تو لازم نیست همه‌رو راضی کنی
مهم اینه که بدونی چرا اینطوری زندگی میکنی و به چی باور داری .
وقتی به مسیرت مطمئن باشی ، قضاوت ها فقط مثل نویز میشن صداهایی که هستن ولی نمیتونن اصل ماجرا رو تغییر بدن زندگی برای خودت معنا پیدا می‌کنه نه برای نگاه دیگران .
قضاوت همیشه هست مهم اینه که تو بدونی کی هستی و چرا اینطوری زندگی میکنی
559
تجربه‌ی دوست داشتن، یک خوشبختی است. گاهی حتی فراق، خوش است. خصوصا اگر از تب‌و‌تاب اولیه عبور کرده باشی. اجازه دهی غبارها بخوابند. آرام بگیری و قبول کنی. عشق به قلب آدم غَنا می‌بخشد. تجربه‌ی این رنج‌ها خوب است و یک گنجینه در ته قلبِ تو پُر می‌کند، اگر درست شناسایی‌اش کنی. آلبر کامو در زمانه‌ی دوری از یار نوشت: "حتی جدا از تو، چیزی در من سکونت داشت." در غیبت معشوق، چیزی از او در تو ساکن می‌شود. چیزی حتی بهتر از او.
559
این که بگم اصلا دوستم نداشت بی انصافیه
ولی بقول "پابلو نرودا" که میگه:
امشب غمگینانه ترین سطر ها را مینویسم،
دوستش داشتم
و او نیز گاهی دوستم میداشت . . .
