𝟭𝟬:𝟬𝟭

مرسی بابت خاطرات های شیرینی که برا هممون درست کردین

ریدم تو این جام جهانی قهرمان های بچگیمون قهرمان نشدن..💔

بعضی چیزا هیچ وقت فراموش نمیشن..

از حالِ ما اگر پرسیده باشی، هوایی که نفس می‌کشیم توهین است و اینترنتی که استفاده می‌کنیم تحقیر! و این تنها روزمرگیِ مایی‌ست که هنوز در خاک فرو نشده یا به زندانی تنگ‌تر در نیافتاده‌ایم.

Senin gibi birinin onu sevmesini istiyor ama senin değil...

قراره چی بمونه از این شاعر تو یادت..

ما یادمون نمیره..!

بلد نبود کمک بخواهد. غیب میشد حالش بهتر میشد بر می‌گشت.

‘و چقدر كلمه - جنگ - عادى شده. انگار نه انگار كه ميگیرد؛ مادرى را از فرزند ، فرزندى را از مادر، عشقى را از معشوق، شوقى را از عاشق ، سقفى را از يك خانه، تلاش هاى چندین ساله پدرانه ، جوانى را از تو، زندگی را از من ‘

سلامتی رفیقایی که هنوز چراغشون برامون نفت داره..

من اورا دوست دارم ، حتی اگر بهایش تمام عمرم باشد..

نامرد ها جهان را گرفته بودند ، اما من از تو توقع مرد بودن داشتم.

قول بده اگه رفتم ، بهشت صورتت نشه برزخ..

وای بر من ، تو همانی بودی که امیدم بودی...

بعد من که نازتو مفت نخریدن.

به نظرم خون رنگ سیاست نداره چه جوونایی که ۱۸و۱۹ دی کشته شدن چه بچه های میناب که قربانی جنگ شدن چه سربازایی که بی‌گناه جوونیشون فدای آقازاده ها و مملکت شد غم و اندوه هیچ مادری کمتر از دیگری نیست هیچ مرزی بینشون وجود نداره هر جان بی گناهی که خاموش بشه ضربه‌ای به پیکره ایران و انسانیتِ...

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم