𝟭𝟬:𝟬𝟭

Senin gibi birinin onu sevmesini istiyor ama senin değil...

قراره چی بمونه از این شاعر تو یادت..

ما یادمون نمیره..!

بلد نبود کمک بخواهد. غیب میشد حالش بهتر میشد بر می‌گشت.

‘و چقدر كلمه - جنگ - عادى شده. انگار نه انگار كه ميگیرد؛ مادرى را از فرزند ، فرزندى را از مادر، عشقى را از معشوق، شوقى را از عاشق ، سقفى را از يك خانه، تلاش هاى چندین ساله پدرانه ، جوانى را از تو، زندگی را از من ‘

سلامتی رفیقایی که هنوز چراغشون برامون نفت داره..

من اورا دوست دارم ، حتی اگر بهایش تمام عمرم باشد..

نامرد ها جهان را گرفته بودند ، اما من از تو توقع مرد بودن داشتم.

قول بده اگه رفتم ، بهشت صورتت نشه برزخ..

وای بر من ، تو همانی بودی که امیدم بودی...

بعد من که نازتو مفت نخریدن.

به نظرم خون رنگ سیاست نداره چه جوونایی که ۱۸و۱۹ دی کشته شدن چه بچه های میناب که قربانی جنگ شدن چه سربازایی که بی‌گناه جوونیشون فدای آقازاده ها و مملکت شد غم و اندوه هیچ مادری کمتر از دیگری نیست هیچ مرزی بینشون وجود نداره هر جان بی گناهی که خاموش بشه ضربه‌ای به پیکره ایران و انسانیتِ...

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم

خودش خورشید بود و افسوس نور را گدایی می کرد..

نگاهت حمله هوایی بود قلب منم پدافند ایرانی..

Uyandırma beni uykumdan, Zira onun düşüncesiyle tatlı bir yalnızlığın tadını çıkarıyorum...🙂

مکن از خواب بیدارم چون دارم خلوتی خوش با خیالش..