درباره‌ اَلی

با آن همه نیاز که من داشتم به تو، پرهیز عاشقانه من ناگزیر بود. من بارها به سوی تو باز آمدم، ولی هر بار دیر بود.

ه.ا.سایه

با آن همه نیاز که من داشتم به تو، پرهیز عاشقانه من ناگزیر بود. من بارها به سوی تو باز آمدم، ولی هر بار دیر بود.

ه.ا.سایه

قول می‌دم دست کسی که عاشقم شه رو می‌گیرم و فرار می‌کنم چون مطمئنم ترکم نمی‌کنه. «با این حساب شاید مجبور شم خودم دست خودمو بگیرم»

عاشق‌ها چقدر عجیبند؛ روایتی شنیدم که شاید فرهاد کوهکن را با شنیدنش در ذهنتان ترسیم کند. «با عاشقتان بمانید و از معشوقتان ترجیحا دوری کنید»

چه بد گفتی کیانا سوختیم بابا

به هر دردی در هر سطحی که دچار شدم از نو برای نبودنت گریه کردم.

همچنان کسی حرفی نمی‌زند

همه مهمونین خونه مامان‌بزرگه انگار؛ اگه هستید براتون خوشحالم

حرف بزنیم؟ @About_alibot

بسترم صدف خالی یک تنهایی است؛ و تو چون مروارید گردن‌آویز کسان دگری.

سایه

بعضیام دیگی خیلی پابلیکن همزمان می‌تونن یه ایران رو هندل کنن؛ دمشون گرم.

شنیدمت که نظر می‌کنی به حال ضعیفان تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت

سعدی

حرف بزنیم؟ @About_alibot

دیوار هم که باشی اگر دور را نگیرند یک چهار دیواری نباشی؛ دست آخر تکه پاره‌هایت می‌شوند تیرک دروازه بچه‌های کوچه. ما که آدم بودیم و گوشت و پوست و... «انقدر سکوت که لولای پنجره حرف بزند؛می‌دانی یعنی چه؟

بی‌گمان در گمانش، گُمم

بد

روز بدیه