𝑪𝒉𝒆𝒉𝒓𝒂𝒛𝒊

رادیونیست؛ روایت مکان‌های خاموش. رادیونیست روایت مکان‌هایی است که در زمان خود به دلیلی مؤثر بوده‌اند و اکنون یا نیستند یا تغییر کاربری داده‌اند.

تیمارستان چهرازی ساخت دکتر ابراهیم چهرازی بود و طی گذشت مدتی فروخته شد و به مدرسه تغییر یافت، ۵ سال مدرسه بود و بعد از آن ساختمان متروکه‌ای شد که بعد ها در سینما از انجا استفاده می‌کردند(یکی از ان فیلم‌ها ورود اقایان ممنوع بود).

چکیده‌ای از اپیزود تیمارستان چهرازی

دیشب اتفاقی یک پادکست به نام" رادیونیست " پیدا کردم که نام یکی از اپیزودهاش "تیمارستان چهرازی"بود، یک اپیزود ۵۲ دقیقه‌ای.

خسته شدم از بس بقیه را با "تو" مقایسه کردم، حال می‌بینم نباید دیگر این‌کار را تکرار کنم، چرا که دیگر شبیه به تویی وجود نخواهد داشت و این فقط غمگین‌ترم می‌کند.

متاسفانه طرح"جمع اوری لاشی‌بازی"زیاد دوام نیاورد.

نمی‌دانم چرا وقتی سخن تو به میان می‌اید، واژه "کاش" از دهانم نمی‌افتد، شاید فرصت کمی داشتیم برای کم کردن این "کاش‌"ها!

چقدددددر خوشحالممممممم😭😭😭😭😭😭😭😭 خدایا این توله سگ رو برای من حفظ کن😭😭😭😭

:)

دیگه هیچکدوم تک نیستن.

کاش تو را در اتاقکی حبس می‌کردم تا شاید همیشه داشتمت، کاش اجازت نمی‌دادم با یک خداحافظی تلخ بروی، کاش با حرف‌های منطقی اشنا نبودی کاش کاش کاش... نه نه نه، چه می‌گویم؟ کاش خودت می‌ماندی، کاش خودت هیچ‌گاه فکر خداحافظی بر سر نداشتی، کاش خودت با منطق می‌ماندی کاش کاش کاش... خسته‌م، از خداحافظی‌هایی که باید منطقا با ان‌ها کنار بیایم، خسته‌م. "کاش" دردی را دوا نمی‌کند که!

بیا، خوب شد؟ گفتم داستان هودور رو بگو، نگفتی. الان با کلی اشک باز هم به یادت دیدمش، کاش با صدای تو می‌شنیدم این داستان رو.

لرد بیلیش وایب رت باتلر در کتاب "بر باد رفته" رو می‌ده.

ایرانی بودن بسیار سخت و توان فرسا شده‌ست، ایرانی بودن دیگر فقط ملیت نیست، ایرانی بودن شکنجه‌ست.

زندگی عجیبیست، بسیار عجیب... نمی‌دانم از کدام دردم بگویم با لبخندی تصنعی روزها را می‌گذرانم، دلم می‌خواهد کنجی خلوت پیدا کنم و اشک بریزم (البت که حالِ تک‌تک‌مان همین است) اما حالا حس می‌کنم شاید لحظات غمگین‌تری را می‌گذرانم، حتی نمی‌توانم از همان لبخند تصنعی استفاده کنم. بغض رهایم نمی‌کند، زندگی خوبی‌هایش را از ما دریغ کرده‌ست و هر روز هم غیر قابل تحمل‌تر می‌شود. شاید خدا راستی راستی سر شوخی را باز کرده‌ست(مخصوصاً با من)!

اندر احوالات

رفیق، نمی‌دونم چرا همشون تکن

رفیق اون تکه

خودت میدونی کیه @Atena_angooti

می‌ترسم چنلارو باز کنم یهو کلی اسپویل بخوره تو صورتم.

یکی از تفریح‌های جدیدم اینه که با دوچرخه میرم کل شهرکو می‌گردم و بعد میرم با اقایون سالمند تخته بازی می‌کنم.☝️🤓