𝑪𝒉𝒆𝒉𝒓𝒂𝒛𝒊
Ir al canal en Telegram
445
Suscriptores
+3824 horas
+327 días
+130 días
Archivo de publicaciones
447
تیمارستان چهرازی ساخت دکتر ابراهیم چهرازی بود و طی گذشت مدتی فروخته شد و به مدرسه تغییر یافت، ۵ سال مدرسه بود و بعد از آن ساختمان متروکهای شد که بعد ها در سینما از انجا استفاده میکردند(یکی از ان فیلمها ورود اقایان ممنوع بود).
چکیدهای از اپیزود تیمارستان چهرازی
447
دیشب اتفاقی یک پادکست به نام" رادیونیست " پیدا کردم که نام یکی از اپیزودهاش "تیمارستان چهرازی"بود، یک اپیزود ۵۲ دقیقهای.
447
خسته شدم از بس بقیه را با "تو" مقایسه کردم، حال میبینم نباید دیگر اینکار را تکرار کنم، چرا که دیگر شبیه به تویی وجود نخواهد داشت و این فقط غمگینترم میکند.
447
نمیدانم چرا وقتی سخن تو به میان میاید، واژه "کاش" از دهانم نمیافتد، شاید فرصت کمی داشتیم برای کم کردن این "کاش"ها!
447
کاش تو را در اتاقکی حبس میکردم تا شاید همیشه داشتمت، کاش اجازت نمیدادم با یک خداحافظی تلخ بروی، کاش با حرفهای منطقی اشنا نبودی
کاش کاش کاش...
نه نه نه، چه میگویم؟
کاش خودت میماندی، کاش خودت هیچگاه فکر خداحافظی بر سر نداشتی، کاش خودت با منطق میماندی
کاش کاش کاش...
خستهم، از خداحافظیهایی که باید منطقا با انها کنار بیایم، خستهم.
"کاش" دردی را دوا نمیکند که!
447
بیا، خوب شد؟
گفتم داستان هودور رو بگو، نگفتی.
الان با کلی اشک باز هم به یادت دیدمش، کاش با صدای تو میشنیدم این داستان رو.
447
ایرانی بودن بسیار سخت و توان فرسا شدهست، ایرانی بودن دیگر فقط ملیت نیست، ایرانی بودن شکنجهست.
447
زندگی عجیبیست، بسیار عجیب...
نمیدانم از کدام دردم بگویم
با لبخندی تصنعی روزها را میگذرانم، دلم میخواهد کنجی خلوت پیدا کنم و اشک بریزم (البت که حالِ تکتکمان همین است) اما حالا حس میکنم شاید لحظات غمگینتری را میگذرانم، حتی نمیتوانم از همان لبخند تصنعی استفاده کنم.
بغض رهایم نمیکند، زندگی خوبیهایش را از ما دریغ کردهست و هر روز هم غیر قابل تحملتر میشود.
شاید خدا راستی راستی سر شوخی را باز کردهست(مخصوصاً با من)!
اندر احوالات
447
یکی از تفریحهای جدیدم اینه که با دوچرخه میرم کل شهرکو میگردم و بعد میرم با اقایون سالمند تخته بازی میکنم.☝️🤓
