‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

+ حالا همه باهم به فنا میریم..هاهاهاها..

اون همون ویلنِ داستانه؛ همونی که همه ازش بیزارن، بدون اینکه بفهمن پشت اون قلبِ ساعتیِ سیاه، آدمی به خاطرات زنجیر شده که از زمین و زمان زخم خورده و از شدت بغض، صورتش جمع شده. اون خودش رو پشت نقاب یه آدمِ عوضی پنهان کرده تا کسی دوباره نتونه یه زخم به کلکسیون روحش اضافه کنه. هر روز با آتیشِ انتقام زندگی می‌کنه، به این امید که شاید دلش خنک بشه؛ اما حقیقت اینه که هیچ انتقامی جای آرامشی رو که سال‌ها پیش ازش دزدیده شد، پر نمی‌کنه!

ᯓ Devil May Cry

همیشه همین بوده..ضربه آخرو از کسی می‌خوری که آمار ضربه‌های قبلی که خوردی رو داشته!

آوارگی، از جایی شروع شد که کافکا از عشق فرارکرد؛ چون می‌دانست عشق، سرانجام او را نابود خواهد کرد! و جایی ادامه پیدا کرد که داستایوفسکی به سوی عشق دوید؛ چون نیاز داشت خودِ قبلی‌اش را نابود کند.

و دقیقا اینجاست که تو...

میانِ ترسِ کافکا و جسارتِ داستایوفسکی، سرگردان می‌مانی؛ نه توانِ گریختن داری، نه جرأتِ دویدن.

#𝖯𝖮𝖵 : اونجایی که حتی روحتم؛ جسمت رو پس می‌زنه

خواب؟ پناه بردن به پشت پلک‌ها و نیستی موقت.